Ein Nordmann på Ville Vegar

Gå hit

2009-06-02T12:37:00.001-07:00

For den nye og betre bloggen min, denne er me ferdige med folkens!

http://ingridwold.wordpress.com/

fred ut! :)

Ved vegs ende.

2009-05-17T19:54:00.000-07:00

I skrivande stund sit eg heime i senga, etter ein lang søndag borte med Nana, og skodar ut på det havet av rot eg har på rommet mitt. Kalenderen eg har på veggen manglar 3 kryss før onsdag, og i dag stod det "hurra for Noreg" i ruta. Det er 17. mai i dag, og eg tek like så godt høvet til å gratulere alle mine gode landsmenn med dagen. Eg har sagt "happy constitution day" i heile dag, ettersom "independence day" ikkje er heilt riktig, då me faktisk feirar grunnlovsdagen, og ikkje frigjeringsdagen. Mor og bror kjem om tre dagar, og eg gler meg som ein seksåring på jolaftan. I morgon må eg gå igjennom ein del ting og klede slik at eg veit kva som skal bli med heim, og kva eg ikkje treng å ta med. Det nærmar seg slutten no.

Eg har levert inn alle skulebøkene mine, tatt alle semestertestane og rydda ut skapet mitt på skulen. Eg har hatt min siste skuletime på Lincoln High School. Dette året har vore ei oppleving av dei sjeldne. Ikkje berre har eg fått nye vener, vener for livet, men familien eg har budd med har vore heilt fantastiske. Meir avslappa, greie og rett og slett berre kjekke folk er det sjeldant eg møter. Dei har tatt meg inn som eg skulle ha vore naturleg familie, noko som har gjort året mitt her noko eg aldri kjem til å gløyme. Eg har lært dei å kjenne så godt, og eg har fleira gongar droppa å stikka ut for å site inne å sjå Star Trek eller liknande med vertsforeldra mine. Eg trur fast på at eg absolutt ikkje kunne vorte noko heldigare med familie. Det har betydd mykje for ein stakkars møring utan kjensfolk i Uniten.

Eg har blitt kjend med mange ulike folk her borte. Både cheerleadarar, musikknerdar, pot-røykande bomsar, idiotar, freshmen, seinors, hmong folk, vietnamfolk, mexicanarar, laos folk, svarte, og alt anna. Det er nokre som har skilt seg ut. Casey og Christian, to herlege gutar som eg har kome til å elska. Eg kjem til å sakne dei så mykje! Dei er dei største bomsane på jorda, men eg har det alltid artigt når eg er ilag med dei. Lee, ein hmong sophmore kyllingbonde cheerleader. Haha, han tok senior bileta mine, og etter det har han vore ein eg kan fortelje alt til. Og eg plagar han for at han er asiatisk, og han plagar meg for at eg er lat. Abby, ein jente som har føtene planta på jorda betre enn dei fleste eg kjenner. Eg har og ho har så mykje å prate om, sjølv om meiningane våre om ymse ting er heilt ulike, og liva våre er to forskjellige. For ikkje å snakke om Jesse. Han er så open og kjekk ein kar. Vi oppdaga ikkje at vi var vener før på slutten, men KOR eg kjem til å sakna han. Han er ein av dei smartaste gutane eg kjener til! Alex, Chris, Amanda og Joey. Har hatt det så kjekt med desse borna her. For ikkje å snakke om Justin. Han er antakjelegvis ein av dei største meteroseksuelle gutane eg har møtt, og er éin av 300 som visste kva eg snakka om når eg så "H&M" og spurde kva parfyma mi heitte og eg sa "Armani, you know.. the code one?". Hien er det perfekte dømet på stor kjeft og lita jente. Ho er det næraste du kan koma til å være dverg, og er frekk i kjeften og usakeleg høglytt. Men eg er kjempeglad i ho! Orin og Joseph er det me kallar "bad influence". Dei prøvar alltid å redde meg frå ein keisam kveld framføre TVen, med å invitere meg på fest, eller å finna på noko. Og då eg seier ja, kjem dei med eit "Sweet, we'll pick you up at 11". Med skule dagen etterpå. D'oh. Andre verdt å nemne er sjølvsagt Hunter! Han har prøvd å få meg på date heile året, og har heller ikkje gjeve opp. Pågangsmot, det skal han ha.

Her kjem nokre bilete eg har teke dei siste dagane.

Christian, Alex, April, Cody, meg, Casey, Boone og Eric.

Eg og Cassandra, aka the black girl! :D

Eg og Hien.

Christian, eg og Casey!

Eg har ikkje gjort ein drit på skulen denne veka. I civics var me ferdige med alt, så me såg Wolverine kvar dag (I DVD-kvalitet? Oj,den kom jo ut på kino sist fredag! :D). I helse har me verdas lataste lærar, og han slutta å gjere noko som helst for 1 månad sidan. Han kjem inn, ser kven som er der, og set seg ned og spelar data, medan me spelar kort. Kjemitesten min var latterleg lett, sidan det var ting me gjor i niende klasse på Skodje Ungdomsskule. All takk til Bjørn. På fredag trengte eg ikkje ein gong å koma på skulen før etter lunsj til å ta den eine prøva eg hadde att. Eg fekk fare tidleg og.

Laurdag var eg i Amanda sin sweet sixteen. Ho hadde leigd inn ein heil masse av oppblåsbare hoppeslott! Og eg har brennmerker på albogar og kne etter å ha sklidd på plastikken. Eg fekk og ein alboge i panna på ein av aktivitetane. Det var fullstendig utmattande, men guri så artigt. Etter festen hennar for eg, Alex og Justin opp på American Drive in og åt milkshakar, potet og kylling. Frityrsteikt såklart. Elles så vasa me rundt i parken og sånt. Det var skøy.

Sundag, i dag, grunnlovsdagen, stod eg opp klokka 7. 7.40 var me ute av huset for å fare til kyrkja. Joy var ein av sponsorane til konfirmantane, så ho måtte vere der tidleg. Eg passa babyen under gudsteneseten, som tok 2 timar, ettersom alt dei sa på engelsk måtte gjentakast på spansk. Etter det var ferdig for me sjølvsagt til Nana, og hang der heile dagen. Eg for i totida til kyrkja (igjen) , for der var det ein "velsigning til seniorane". Litt ukomfortabelt egentlig, ettersom eg foretrekk å ta kyrkjebusinessen min utanfor skulesamanhengjer. Men både rektor og prestar og skulestyret hadde gode talar til oss. Tilbake til nana's etterpå, og då gjekk det i bålbrenning, poker, motorsykkelturar, leik og god mat. Eg var så lenge ute at pollenet fekk eit godt angrep på meg, så augene mine er raude, nasen min tett og halsen min kløande. I tillegg, var det bæsjevarmt og eg leika med hunden. Eg luktar svett, hund og bål. På tide med ein dusj før eg legg meg, det er heilt klart. Ein veldig god dag, men no er eg kjempetrøyt! Me snakkast. Dette er mest sannsyneleg det siste eller nest siste vanlege blogginnlegget eg skriv, for neste sundag på denne tida befinn eg meg lengre ikkje i Arkansas.

Nok ein gong: gratulerer med dagen! :)

Kaketrøbbel

2009-05-11T13:43:00.000-07:00

Vêret er fint. Sola skin ikkje stort, men luftfuktigheita er på Spania nivå, og temperaturen veit og halde seg godt over tjue grader. Skulen nærmar seg og slutten, og det gjer opphaldet mitt i dei forente statar og. Tysdag var eg, Casey og Christian nede i parked etter skulen og leika i finvêret, ein dag i løpet av dei 2 siste vekene då sola faktisk titta fram og skinte på oss. Abby avslutta college english (seniorar kan ta college-klassar på high school, for å få dei overstått til første året på college.) på onsdag, og for å feira for eg, ho og den nye hunden hennar til Battlefield park for ein gåtur. Ho og gubben har fått seg hund som dei skal ha når ho endeleg flyttar til Virginia Beach for å bu, berre eit par dagar etter graduation. Ho dukka opp ved huset mitt før eg var heimkomen, og etter ein time eller to med tøys og prat, kom me oss endeleg ut or dørene for å hente hunden (som for tida bur med Abbys svigermor. Hunden er ein blanding av noko som eg ikkje heilt hugsar, for eg følte ikkje godt nok med når ho sa det til meg. Men eg trurdet var Beagle der inne ein stad då, om det kan hjelpe.

Kaviartuba mi er TOM!

Fredag var det senior skip day, eller skulkedag som me så fint kallar det på norsk. Det var ein del seniorar som skulka, men størsteparten for på skulen likevel. Eg hadde prøve i historie den dagen, så eg måtte fare. (ei prøve eg fekk ein lav B på, gah - Kanskje det hadde vore betre å forblitt heime?). Så var tida endeleg komen for helg. Orin hadde planar om å få meg med ut, og då eg spurde når han kunne køyre meg heim att, fekk eg eit "oh, I'll get you back saturday afternoon, no problem." .... ja. Eg blei altså heime, og overtalte lett Joy og Derek til å sjå Role Models. Reint gull, den filmen. Laurdag, var dagen før morsdag. Kvifor amerikanerane bestemte seg for å ha morsdagen på ein annan dag enn alle andre, veit eg ikkje, men den fell visst på denne dagen. Eg hadde fiksa gåve til Joy sist helg, så det var fiksa. Laurdagen prøvd eg å lage kake til søndag.

Kor mange gognar har ikkje du høyrd meg seie «kven trenger no oppskrifter?». Så dårleg eg er til å lære av mine eigne feilar, har det skjedd igjen. Les følgjande kakelogg:

14.00 : Ingrid tenkjer at ei kake hadde vore fint til morsdagen til Joy og Nana. Kake er godt.
14.15 : Ingrid sit på dataen og leitar opp oppskrifter
hmmm, kvar er oppskrifta eg brukte sist? Den kaka blei jo så god
14.20 : Kakeoppskrift umogleg å oppdrive med mine søke-evner. Ingrid set i gong søkjinga etter nye oppskrifter.
14.30 : Ingrid befinn seg på kjøkkenet med laptopen, 5 vindu oppe, med ulike oppskrifter på «verdas beste sjokoladekake».
14.35 : 2 store egg. Ingrid tilset det som visar seg å vere den fyrste indegriensen.
14.37 : 5 desiliter sukker. Æsj, litermål, i oz. Kor mange oz er det i ein dl?
Ingrid held fram med augemål. Kven treng oppskrifter uansett, kven kan øydeleggja ei skuffekake?
14.45 : Ingrid er komen fram til «melk». Sist gong eg lagde kake var det surmjølk i ho, ikkje vanleg mjølk!
14.50 : Kakedeig ferdig. Dette ser jo bra ut, deiga smakar jo himmelsk! Ingrid sett kaka i omnen på 350 grader Farenheit.
15.15 : Ingrid i full gang med oppvasken. Sjekkar kaka: Dette ser bra ut, men ein litan nedsynk i midten er å skode. Midten er berre ikkje ferdig enno.
15.25 : Ææ, kaka er framleis nedsunken i midten. Får vente litt til. 15.30 : Ingrid opnar nok ein gong komfyren, for å sjekke kaka. På tide å sjekke med ein tannpirkar.
15.31 : Drit. 15.32 : Kaka er tatt ut, og står på benken. Ingrid er opptatt med å stikke hol med tannpirkarar. Gah.
15.33 : Ingrid blir ståande å sjå på den fine kake, og sørge over kor tørr den er.15.35 : Ehhh, guys. I might have overcooked your cake.

Sukk.
For å besvare «kven kan øydeleggja ei skuffekake»-spyrnaden, så trur eg at alle veit kven det er. MEG. Men full av sjølvtillit er eg, kvar gong eg startar på ei ny kake, og kvar gong blir det ein ny fiasko. Eg har prøvd å analysere kva eg gjer feil, men kvar gong er det noko ulikt. Eg trur det ligg langt bak i undermedviten– eg har ei undermedvit psykisk tvagsliding. Noko tragisk har skjedd i barnodommen (kva har eg enno ikkje kome fram til) som gjorde at mine bakeevner er skada, og at eg undermedvidt øydeleggjer mine eigne husmorprosjekt. Det handlar om meir enn kake. Den gongen eg skulle utføre den tilsynelatande enkle oppgåva å vaske tennissko, heiv eg dei i maskina på 40 grader, noko skjedde og dei kom ut rosa. (nei, det var ikkje raude sokker i masking). Pannekaker – smør på veggen?, Ting som salt, bakepulver, sukker, gjær, og ymse andre verkar som ikkje eksisterar i ordforrådet mitt. Og lat meg no ikkje byrja å tala om kanelsnurrane eg prøvde å lage etter jul i år. Mamma, pappa, de veit nok kanskje ikkje det her, men sentralstøvsygaren har ete mang ein sokk frå rommet mitt. Sjølvsagt kan eg berre skulde på familien. Mamma og pappa har skjerma meg alt for mykje, og vore for snille. Uheldigvis er det ingenting som kan bli gjort no. Skada kom i barndommen, og å gje meg nye opplevingar med husarbeid eller baking er nok liten vits i. Eg konkluderar med at eit liv utan husarbeid og baking er det beste for meg no. Hehe =)

Heldigvis lagde eg ei ny kake (denne endte opp med å knekke på midten, men eg limte ho med sjokoladeglasur).

Eg har lært Joy å seie DRIT! (dreit? drite? drit!)

Så kom sundagen. Folka for til kyrkje og til Granny's medan eg sov søtt. Når dei endeleg kom heim att, for me alle saman over til Nana's. Der venta Rocky, som framleis hadde ein krig gåande med meg. Eg fekk ein isbit i ryggen. Så fekk han ein isbit ned hans rygg. Deretter hadde han barberskum i håret mitt, medan eg haldt fram med å trykke ein mandarinbit inn i øyret hannar. Deretter prøvde han å knuse eit egg i lomma mi, noko som bakfyrte, men eg kom raskt tilbake med vaselin på augelokka hans. No ventar det framleis, etter at han tok ein neve flytande lim og smurde på halsen min. Ikkje pent. Her kjem eit par bilete frå dagen.

Resten av appelsinen endte opp i t-skjorta mi, sa eg det?

Rocky og eg. Stille før stormen.

Kaka eg lagde :D

Luftfuktigheit og kjærleik

2009-05-02T14:18:00.000-07:00

Altså. No har eg budd i Nordmannens syden dei siste dagane. Sommaren kjem visst tidligare i sydligare strøk, høyrd slikt? Sjølv om vêret ikkje har vore på topp når det gjeld solstrålar, har varmen og luftfuktigheita vore høg. Med det meinar eg kjekt vêr, rudt 25 grader. Luftfuktigheita, på den andre sida har gjort det slik at eg heller har lyst til å kaste alle buksene på bålet og valse rundt naken. Sjølvsagt er det tornadovarslar, storm, lyn og torden rundt kvart eit hjørne, og medan Derek har gjeve slepp på sin paranoia slik at eg kan gjere eit historieprosjekt, fortar eg meg å oppdatere bloggen samstundes! For i det sekunet han høyrer eit lite tordendrønn er internetten av, som sjølvsagt er forståeleg. Eg vil iallefall ikkje miste den dyrebare verdsveven me har, som gjer meg tilgjenge på blogg, Facebook, msn, skype og andre naudsamheiter.

Måndag og tysdag var det klart for skodespel i regi av Beta Club på skulen. Som de kanskje har lest har me vore nede på the Cane Hill College og pussa opp og renovert og gjort klart for eit skodespel fleire helger i det siste. Vel, dagen før skodespelet var sett opp kom der ei dame frå collegekommittéen, og lot oss få vite det at der var det slettes ikkje trygt å ha eit skodespel. Så heile sulamitten blei så flytta direkte opp til audotoriumet på skulen. All den jobbinga for absolutt inkje. Veldig frustrerande. Eg og eit par andre hadde meldt oss frivillige til å hjelpe med å sel snacks og drikke til publikumet under skodespelet. Det viste seg at skodespelet skulle vare ein 3,5 timar og med 2 timar oppmøte før og etter vart det rett og slett veldig mykje daudtid for oss. Eg, Joey, Spencer og Amanda og Chris hengte inne på biblioteket og leikte gøym og leit for å slå i hel tida. Vi leita i par, noko som førte til diverse problem. Eg og Joey var inne på kopirommet for å telje, då me bestemte oss for å prøva ut kopimaskina. Vi la hendene på kopimaskina, og skulle til å ta ein kopi av hendene våre då me ikkje kunne finne knappen som verka mest logisk å trykkja for å lage ein kopi. For å endeleg kunne produsere ein kopi trykte me likesågodt alle knappane på maskina (inkludert alle tala.. kan du sjå kor dette kjem til å ende?) for å få ein kopi. Vel, kva kan eg seia, kopimaskina byrja å kopiere. KAPSSHHHW KAPSSSHHW, og ut kom det kopi etter kopi... etter kopi etter kopi etter kopi etter kopi. Ganske snøgt faktisk, og då bunken hadde vorte omlag 1 cm tjukk byrja me å bli litt paniske etter som den berre vaks seg større og større. Det enda opp med at vi drog ut alle kontaktene, for å stoppe prosessen. Kva me gjorde med dei 220 kopiane av hendene våre? Vel, lat meg berre seia at nokre glade bokormar kjem til å få seg ei overrasking når dei åpnar mang ei bok.

Betaklubben gjekk mest sannsyneleg i underskudd den kvelden, for skodespelarane og dei som hjalp til fekk såklart gratis mat. Og 7 ungdommar med gode 4 timar å slå i hel, med ei tralle full av bananar, is, kakao, mochas, krem, tyggis og ymse anna? Du kan seie at fleirtalet av oss gjekk heim att med ein mage full av betaklubbgodis.

Tysdagen hadde dei låst biblioteket (Kvifor? Kanskje fordi møblane var litt på feil plass, ettersom det er naudsamt å flytte sofaar for å finne brukbare gøymeplassar?). Så då måtte me henge i commons areaet. Den kvelden var det meg, Michael Lor, Kong, Amanda, Chris og Mary Lee. Etter at Amanda hadde fortalt meg og Chris om gutteproblemet sitt, bestemte eg meg for å leike Kirsten Giftekniv på Lincoln High School. Eg stod under eit problem der to var "in like", men begge for sjenert til å ta fyrste steget. Spencer er ein gut som treng litt fart, tenkte eg. Dette skal bli bra! Og Amanda var heilt enig. Eg fortalte Spencer seinare at eg syns at han og Amanda kom til å bli eit bra par, men då fekk han hetta ,ettersom han trudde at eg antyda at han "likte" Amanda, og benekta heile historia. Jaja, så kanskje bakfyrte det littegrann. Eg lærte i allefall ikkje leksa mi, og er no i full gang med å matche opp Hien og Reilly! :D Ein må jo lage litt leven dei siste 20 dagane ein har igjen på skulen. Er de ikkje samde?

I dag er det Laurdag, og eg og Amanda har vore på basketballkamp i Springdale, for å treffe ein kompis av henne. Det var ein usakeleg keisam kamp å sjå på så me vart sitjande å prate og kaste m&m's på publikum framføre oss. No skal eg og Abby til Faytown på kino, og i morgon er det Ellies first communion.

- 18 dagar til Mamma og bror kjem :)
- 20 dagar til graduation
- 22 dagar til eg forlater Arkansas
- 37 dagar til flyet lettar frå Chicago og eg vendar nasen heim att til gamle Noreg!

Eg gler meg,gjer du? :)

Fred ut! :)

Prom

2009-04-26T10:33:00.000-07:00

Dei forente statar er flinke med tradisjonar når det kjem til High School. Denne veka var slettes inkje untak. Onsdag var det the school play, torsdag var the klart for talent show, og på laurdag var det inkje mindre enn sjølvaste prom, eller ball som det heiter på norsk.

Eg trur min favorittdel av veka var torsdag. Meir strekkjing av ordet "talent" har eg neppe vore borte i. Det var mest synging, og det likna litt på fyrste rundene i Idol. Eg trur den beste (og verste) delen var når utvekslaren frå Fillipinene bestemde seg for å syngja Lady GaGas Pokerface. Stemma var ganske ok, litt surt og med ein veldig tung aksent. Ho var omlag 2 slag etter, og ettersom ho hadde bestemt seg for å danse medan ho sang var ho alltid anpusten. Eg syntes mest synd på ho, og folk i salen snakka lågt, og såg oppgjeve på kvarandre, medan nokre faktisk lo. Men ståande applaus når ho var ferdig, sjølv om eg er ganske sikker på at det ikkje på grunn av at ho sang fint. For det gjorde ho ikkje. Underhaldning til tusen, var det iallefall! Og så hadde vi Michael. Eg meinar det, tidenes mest sarkastisk kid og kjempesmart. Typen du IKKJE trur kan synge. Men der sa dei det, "Michael Lor". Eg berre "OJ!". Og venta meg noko storarta, sidan han er så smart og smartare enn alle liksom. Skjønar du kva eg meinar? Uansett då. Det var han ikkje. Men det var artigt.

Og Torsdag var også kvelden for Senior Presentations. Meir eller mindre heile karakteren i Engelsk kvilte på denne kvelden, verdt rundt 1200 poeng (vanlege prøver er tilvanleg verdt 100 poeng. Max poeng du kan få i eitt semester i Engelsk er rundt 1600). Eg fekk ein 86%, som er ein B, og med min høge A fra sist semester, står eg lett faget med ein A. Veldig koslig.

Og så, ja. Endeleg: PROM. Eg lev for Amerkanske tradisjonar som dette, men heile veka har alle vore kjempespende og gledd seg til prom, medan det einaste med prom eg gledde meg til var SJOKLADEFONTENA! (Litt mindre i storleik enn eg trudde når eg kom dit, for eg forestilte meg ei sjokoladefontene med ei høgde på minst 1 meter, men likevel. "eg har lyst å ta deg med meg heim," var det eg tenkte når eg fyrst såg ho. Etter eg hadde fylt opp eit glas med punsj, spotta eg ho. Tre etasjar, med rennande dråpar av brunt gull over kantane. Rundt var det plassert jordbær, saltpinnar (amerikanarane har noko med å dyppe saltpinnar i sjokolade. Ikkje spør, for eg veit ikkje heller.) og marshmallows og kjeks til å lage smores. Eg var i paradis. Eg spotta tannpirkarane, tok snøgt to av dei og stakk dei i marshmallowsar og haldt dei fast i handa. Medan eg sakte med sikkert førte dei sakte mot sjokoladefossen, fekk eg vatn i munnen ettersom lukta blei betre og betre! Sjokoladen lyste mot meg, og i det marshmallowsen traff den rennande sjokoladen, var det tett før hendene mine byrja å skjelve. Snart skulle eg få ein smaksopplevlse til tusen inn i etarholet! Forventningane var store. Dei brune og glensande marshmallowsane kom mot fjeset mitt, i det sjokoladen på den fyrste traff tunga mi var kvelden komplett. Sjokoladefontena hadde ikkje skuffa.

Casey, Christian, April og meg i Battlefield Park. Casy tok den heilt ut med tweed-dress og babyblå rusjeskjorte, og Christian med intet mindre enn mokkasinar og svart og kvit sløyfe og grøn jakke. En svær suksess!

Uansett då. Klokka fire for eg, Casey og Christian til Battlefield Park for å møte April og ta bilete. Det er tradisjon at dei som skal på prom møter der og tek bilete. Og der var ikkje mindre enn 3 skular med følgje som tok bilete, så det flomma av oppstasa ungdommar. Deretter for me til MacDonald's for å ete middag, etter at me fann ut at ein dyr middag rett og slett ikkje var verdt det når alle saman egentleg hadde lyst på hamburger og chips. Så køyrde me rundt og slo i hel tid til klokka vart åtte, før me for til bygninga der det skulle vere. Tam dansing til teit HipHop og listepop i ein time eller to, før me vart samde om at dette ikkje kom til å bli betre mot slutten, så me for til Casey's og såg film. Når eg kom heim, hadde besøket til Joy og Derek fore, og kjøleskapet var fylt med deiligheter klar for å møte ein svolten mage. Ja, me snakkar potetsalat, heimelaga hamburgarar, eit fat med mais, raudløk og salat og dressing, italiensk salat, ost, og lat oss ikkje gløyme: brownies. Framleis mykje igjen, som gjekk med til frukost til meg dag tidleg. Deilig.

April i eit hav av rosa puff- prøver å få av skoa for å kunne køyre.

Meg og Hunter.

Prom dinner på Mac D!

Lyette, KK, hugsarikkjekvahoheiter, Jessica, April og meg!

Eg slokna på senga med håret framleis oppsatt (ikkje fy om eg brukar ein halvtime på å grave ut alle hårklemmene frisøren satte i når eg er trøyt) hår, og med sminka framleis på. I dag er dei fleste her heime vorte (meir eller mindre) friske att, medan Nana no er sjuk, så alle er her i staden. Slik går det!

Me bloggast igjen neste veke.

Sjuk - sjukare - sjukast

2009-04-19T15:50:00.001-07:00

(Ulsteinvikstemme på) Fy søræn! (Ulsteinvikstemme av). No har eg altså gått sjuk sidan sist Fredags kveld. Eg har vore sjuk i over ei heil veke. Dette har aldri skjedd før, eg har aldri vore vekke frå skulen meir enn tre dagar på rad før. Det er heilt absurd. Eg går her og skjønar rett ikkje kvifor eg ikkje blir betre. Eg prøvde tilogmed å kome meg i benektingsfasen, der ein ignorerar alle sjukdomsteikn og berre fortsett med det som ein til vanleg gjer. Dette var torsdag, og det viste seg å vera alt for tidleg, og enda opp med at eg måtte tidleg heim frå skulen med feber, hoste og hovudverk. Det som plagar tankane mine no, er forvirring og frustrasjon. Eg har så lyst å verte betre, men det skjer ikkje. Eg blir mest aldri sjuk, og i vertfall ikkje meir enn eit par dagar. Kroppen min greier ikkje å takle bakteriane som lagar leven i kroppen min.

No som eg har vore heime har eg fått gjort mykje spanande.
NRK.no har jo gratis nett-TV, så eg har sotte på internett og sett på nett-tv som ein annan slave. Og dette er hittil lavpunktet på sjukperioda mi: eg var inne på nett-TV, og ferska meg sjølv i å sjå igjennom fleire av innslaga til årets Melodi Grand Prix. Eg måtte klapse meg sjølv i fjeset i det eg klikte på Tyrkia sin song. Nei dette går ikkje an. Eg fortsatte så til Typisk Norsk, og kom igjennom heile sesong 2, pluss nokre episodar av den fyrste sesongen. Sjølv om eg har sett dei før: Typisk Norsk er eit heilt kjempekjekt program, og Peter Schærven er jo kjempemessig! I tillegg har eg sett rundt 10 episodar av «How I Met Your Mother», og litt Løvebakken.

Helga kom, eg for på legen på fredag. Hosta meg inn på ein barneklinikk, der eg, Xave og Lanie fekk møte ein hyperaktiv lækje, som hadde fleire triks på lager. Medan han såg ut til å underhalde Xave, som var noko nervøs, gjekk han berre på mine sjuke nervar. Han var nok ein grei kar, men å vere hyper og overglad rundt meg, når eg er gretten og sjuk. Nei, det å vere positiv gjer situasjonen din mykje verre. Diverre var det han fekk av meg mest irriterte blikk. Du veit, når du ser på folk og berre ristar på hovudet. Uansett då, så gav han meg ein resept på både antibiotika og steroider, og sa at det var på tide å ta til med allergimedisin igjen.

Derek har blitt frisk. Lanie har fått snufsen, og i dag fekk Joy også det. Xavier er mest frisk, men slit fortsatt med ei djup hoste. Laurdag var Ellie sjuk, og låg på sofaen og masa etter mat og godteri med ei sytete stemme heile dagen. Og så hadde ho nervane til å seie at ja, ho var den sjukaste i heile familien no! Her har eg vore sjuk i over ei veke, og kva får eg? Fråstole den einaste tittelen eg kunne ha. Inga ære for den sjuke nordmannen, her er det amerikanaren fyrst. Ja, og Sarah er og vore plaga med hoste og feber.

Og det er det eg har gjort. Ingenting. Eg har site og sett på TV, brukt latterleg mykje tid på msn og Facebook (eg tenkjer at folka på msn er bra trøyte av å snakke med meg no altså!) og drukke vatn og cola. Og tatt masser av lurar.

Og så manglar eg sko til prom. Som er neste laurdag.
Men. Manana, manana, som vi säger!

OG: Gratulerer med dagen, pappa! :)

Drittsjuk

2009-04-12T15:40:00.000-07:00

No har altså immunforsvaret mitt svikta meg. Eit heilt år utan noko særleg sjuke, og her er eg. Utstrekt på sofaen i joggehabitten, med tjukkesokkar og Mission Impossible rullande på boksen (Nokon som er samde når eg seier at Tom Cruise har ein smule for langt hår i denne filmen?). Ei lett forkjøling har gått gale. I det siste har vêret vore særs skiftande, med rullande torden og blendande lyn den eine dagen, 25 grader og sol den andre, tornadovarsel den tredje, og frost og "sleet" (=regn som frys i det det treff overflaten) den fjerde. Og du kan godt seie at denne jenta har vore å "flaksa ute utan jakke" (quote: mamma). Heller har eg ikkje hatt skikkelege vintersko, då eg svergar til mine kvite tøysko, mine kjærlege medkompanjongar, eller flipfloppar. Nei, det skal ikkje vera lett. Hadde det berre forblitt med den lille forkjølinga då. Derek har nemlig fått det også. Han blei smitta av nokon på jobb, og har tydelegvis gjeve det frå seg til meg. Hovudet mitt verkar, eg har dottar i øyra, nakken og ryggen er vonde og støle, nasen renn og det er sårt i halsen. Slik har det no altså vore dei tre siste dagane. I går beit eg det i meg, svelgte ein paracet og for til Faytown med familien. FOR eit sjakktrekk. Kom heim og var enda verre. Og i dag, PÅSKE! Det er påske, er eg og Derek heime i staden for å vere borte med Nana's der heile familien skal vere, med måltid på linje med Thanksgiving og Julaftan. Beste dagen å vere sjuk på. Ikkje nok med det, så er det jo april! Vår, og kva betyr det? Jau, no har altså graset byrja blomstre. Og det trengst ikkje mange pollenkorna for at eg merkar det. Med 30-40 nys dagleg, pluss ei blomstrande forkjøling, er det snørr og sjuke i konstant omrørsle i eit par meter frå fjeset mitt. Smittsamheit: farleg.

Og vær så snill, ikkje gjev meg den vanlege "drikk eit glas appelsinjuice!" eller "hugs å drikk mykje vatn!" eller "alt du treng er å sova lite grande". For kven i all verda har lyst å setje seg ned å tømme nedpå ein liter appelsinjuice når ein er sjuk? Eller "mykje vatn"?!. For å ikkje snakke om soving. Soving er heilt fælt når ein er drittforkjøla, det trur eg me kan seie oss enige i. Leppene blir heilt guggete når du vaknar, natta er plaga med hetetokter og at ein vaknar med gåsehud. Ikkje får ein puste skikkeleg, og om du er ekstra heldig så sleng du på ein dæsj insomnia midt på natta, når ALT du har lyst til er å sove, men det er elles umogleg. Eg veit kva eg BØR gjere, men lat oss alle innsjå at det er sjeldent det skjer når du er sjuk. Hittil har eg drukke 2 boksar Cola og 3 stringed cheese. Mat og drikke er ikkje noko eg har lyst på akkurat no.

Eg reknar med at alle er klar over at eg kan sitje å surmule og syte over kor sjuk eg er, men ettersom eg er fyllt med sympati så skal eg halde fram med litt andre hendingar over denne veka.

Her, i tilfeldig rekkjefølgje:

Me hadde filmdagar på skulen, der me altså kunne betale 1 dollar for å sleppe arbeidsplantimen og få sjå film i audotoriumet. Dette var til inntekt for skulekoret.
Mr.Williams kjøpte ein donut til meg på fredag til frukost. "Here, Norway - this is for you. Because we love you".
Eg og Abby var stad å gjekk i Battlefield Park ein dag. Kjekt.
Eg rota meg vekk på WalMart. Igjen.
Eg har skrive ferdig invitasjonar/announcements til graduation. Nokre få heldige får ein i posten :)
Eg har kjøpt meg nye Jesussandalar.
Ms Morris kjøpte cupcakes til heile klassen på fredag.
EG KAN ETE KJØTT IGJEN!
Må sjukt på do og tisse akkurat no.
Eg har ikkje vaska klede på lenge, så eg er tom for bukser, og har levd i tights og joggebukser og shorts i det siste. Som ei nødløysing kjøpte eg meg ein drittbillig shorts på WalMart her ein dag, for å kunne unngå å måtte vaske klede.

Filmar eg og Derek no har gått igjennom: The simpsons movie, the golden compass, arachnofobia, mission impossible 2, the onion movie, og ein annan ein som eg ikje hugsar, for det va då eg tok ein nap. Vi har og auga på 2 nye før kvelden er over. Eg har for det meste forblitt på sofaen i heile dag, forutan eit dobesøk eller to. Oh, what left to do, but complain?

Nok ei veke er gått. 55 dagar til flyet lettar frå USA med kurs for Noreg!
adios!

Eg er ei skjønheit utan sminke. God påske:)

The Kooks - Tick of Time !

Ei lita oppdatering

2009-04-06T20:04:00.000-07:00

Kjære sumarfuglar av verdsveven. Kjære alle de, som dag etter dag loggar dykk på Msn Messenger, Blogger, Facebook, Twitter og late oss ikkje gløyma Nettby; Kjære alle dykk flotte surfarar som les bloggen min. Eg er så endeleg lei meg for dei usaklege, fælt dårlege blogginnlegga eg har dratt ut av rumpeholetmitt i det siste. For dei er ikkje betre enn det: rumpelo. Ta det siste innlegget til dømes. Eg hugsar knapt kva det var om, men tittelen seier «utan namn». Skrekkeleg. Skrekkeleg. Og nei, ingen av venane mine har sagt ein ting til meg. Ingen av dykk, såkalte konstruktive kritikarar har ikkje nemt noko som helst. Her har eg flytt rundt i lukke som om at inkje hadde skjedd, heilt til eg tok meg saman og såg over bloggen. Dykkar vekentlege oppdatering av ein Sunnmøring i Ameriken, har gått heilt over stokk og stein. Eg meinar «Utan Namn». Det her stinkar av latskap, dårleg fantasi og mangel på kreativitet. Og det er ikkje ei lukt eg likar. Her trengs Wunderbaum, og det i store mengder.

Trass i ei travel veke, har den ikkje vore så fælt spanande. Abby kom heim att frå Virginia Beach, og har byrja på skulen som vanleg att. Me har laga Wiki's i Civics i det siste, der eg og Foshe var på gruppe. Veka gjekk ellers veldig raskt, og då fredagen endeleg kom kjentes det mest som det var onsdag.

Den fredagen gjekk eg opp til The Hair Shoppe og fekk håret stripa på nytt, til prom! (wuhuuu). Eg har óg forøvrig, fått Joy hekta på Stolthet og Fordom, etter at eg fann ut at ho ikkje har sett den nyaste filmen. Og, ja. Det er ein film ein kan sjå om att og om att. Reint vakker er den. Og veldig jentete av meg å seie slikt, fullstendig klar over det, en lyspære, lyspære. Det ligg i blodet, eg er jo jente. Ja. Riktig innflytelse har eg hatt her, då eg ein dag ferska mi eiga vertsmor i å lese Sigrid Undsets «Kristin Lavransdatter». Jauda! Og Ibsen i bokhylla, skal seie det er ikkje måte på!

Laurdagen unngjekk eg å fare ned til colleget i Cane Hill, ettersom Mr. Marshall hadde opplyst meg om at sjøvaste lokalavisa skulle være der. Sjølv synest eg ikkje det freista å stille opp i joggebukse og t-skjorte for å posere på vegne av the Beta Club, så eg forblei heime å såg på TV i staden. Ja, veldig mykje interessant å skoda på fjernsynet ein laurdags formiddag. Kveldninga kom sigande på, og eg hadde gjort planar med Abby om å fare til Fayetteville for å gjere eit eller anna underhaldande, ettersom ho lot meg i stikken spring break og den påfølgjande veka. Vi satt oss i bilen, begge fulle med verdilaus informasjon og uviktig High Schoolsladder og raste til byen. Me bestemte oss for å sjå ein film,og valet fell på «I Love You, Man». Ein sinnvakt artig film, med scener som gjorde at den isbiten som eg då tygde på, kom flygande ut av munnviken og mogligens over på den ukjende sidemannens sitt fjes. Ut av latter altså, ikkje berre tilfeldig sikling. Eg kjøpte ein «large» cola. Og fyttikatta, amerikanarane veit kva som er stort og kva som er lite. Eg fekk ein kopp med 1 LITER cola, fylt opp til randen. Så klart, då det var omlag 10 minutt att av filmen, var blæra mi på kanten av å sprengje, og eg greide rett og slett ikkje å vente til filmen var over, og måtte springje ut i nød for eit dobesøk. Heldigvis var eg rask, og doen var like ved døra- eg gjekk ikkje glipp av så veldig mykje.

Då filmen var ferdig møtte vi på Lee, Sam og Houa. Abby bestemde seg for å fare heim att, medan eg for med Lee og gjengen for å køyre go cart. Det viste seg at det skulle bli ein veldig morosam kveld! Vi for til Jesses hus etterpå og snakka med han og Kelsey.

Sundag, for me over til Nana's. Me spelte kort og brettspel som me pleier. Rocky tok eit påskeegg, og i håp om at eg skulle ta imot, kasta han det på meg og traff meg i hovudet. Eg bestemte meg for å ta hevn, berre på gøy, og tok den gamle legge-ei-våt-fille-på-stolen-i-det-han-sett-seg-ned, noko som vart veldig vellukka. Med ein svær flekk på kakibuksa, såg eg at Rocky lengta etter payback. Hittil har eg fått to «cowlicks». Veldig behageleg ja Mhm. Eg prøvde å ta tilbake med å kline såpe i fjeset hans, men ettersom eg ikkje akkurat består av musklar, tok Rocky lett overhand og ja, Du kan seie det bakfyrte. MEN! Har du idear, kommentér gjerne. Neste sundag: Rocky is going down.

No er det berre 2 månadar til eg kjem att! :)

Snakes on a plane!

Utan namn

2009-03-29T22:09:00.001-07:00

Denne veka har vore sjukt lite innhaldsrik, så her sit eg og skal til å skrive eit blogginnlegg utan å egentleg vite kva eg skal byrja å skrive om. I skrivande stund sit eg i senga til meg og mi kjære Megan etter ein sundag i Faytown med Orin og Cody. Eg skulle gjerne ha skreve eit par avsnitt om kor kjekt vi hadde det, men det hadde nok begrensa seg til eit par setningar ettersom det for det meste var køyring rundt ikring og snakke med folk, ete, droppe av nyklar og anna tøv. Eg åt ein kyllingsandwich utan kylling då, om det er av interesse. Megan er fortida i dusjen, og eg set og nerdar meg med bloggen. Jaja, slik går det. Det er ikkje alltid at ein har noko vettugt å dele med omverda, men det spelar vel ikkje så stor rolle, berre ein har noko å dele! Så måndag kom eg heim, tysdag til fredag: skule. Veldig interessant, same leksa som alle dei andre gongane eg bloggar utan det steine støl å skrive.
Eg tenkte eg kunne drage saman eit lite avsnitt om kvar person som til tider dukkar opp i bloggen min, så de veit betre kven eg snakkar om. Ja, for de trufaste kjære blogglesarar har de kanskje greid å finne ut kven som er kven med diverse tilfeldig informasjon som eg kastar ut på verdsveven.

Here we go.
Joy: Mi eine og kjære host-mom. Kjekk taus på 32 år, med fire born og ein utvekslingsstudent. Veldig smart, om heimeskulerar borna sine. Finn seg sjølv til stadighet irritert over min manglande kunnskap om filmar, og insisterar på at eg må sjå ei rekkje filmar ho har velt ut. Har gjeve opp dessertar og godteri for faste. Ho hatar shopping, og har no mangel på briller ettersom hennar hyperaktive son, Xave sette seg oppå dei, og gjorde dei meir skeive og knakk av eine pinnen (?) som går bak øyret. Ho vaks opp på ein gard med fire søsken, og er nest yngst.
Derek: Går også under navnet MacGyver, er ein av dei typiske nerdane som elskar discovery channel med survivorman, how it's made og Mythbusters. Han har også ein forkjærleik for pistolar og skytevåpen og ser til stadighet på "the military channel" og andre liknande kanalar. Smart, og alltid ein vits på lager. Han jobbar som "the cable guy" for Cox. Han er delvis indianer, delvis østeuropeisk.
Borna: Elena (Lanie, Laners, Lan-o, the baby, babyen), Xavier, Ellie og Sarah. Kjekke born.
Rocky: Joy sin bror, gift med Gigi/Alisha. Dei har to born: Law og Dove. Jobbar for Wal-Mart.
Nana: HERLIG dame. 60-70 noko. Gamblar på kasinoet, og er ein mester i Maj Hong. Ein mester i å lage pizza, og har alltid ein vits på kanten på lager. Gift med Pepe, Eller Ron om du vil. Svær julenisseliknande vesen, som alltid traskar rund ti selabukser og kvite tennissko og drikk Cola med rom i. Eit sta vesen,
Abby: Svært underholdende dame, smart. Gifta seg her ein dag med Lyle, ein kar som fortida oppheld seg i marinen. Har tre småbrødre og bur i Morrow (Morrow, som eg nett har funne ut heiter "Morrow" og ikkje "Morrows", ein liten feil eg mistenkjer megsjølv for å ha hatt heile tida eg har vore her.)
Megan: Som eg har døypt "megameister". Veldig energisk, og har mange tankar og og idear om det meste. Bur fortida med Michelle, i Siloam Springs. Megan og Michelle fungerar som min andre vertsfamilie.

Hmm.

Orin og Casey: Og Joseph, og Levi, Kenny, Rachel, Cody, Colby, Jay, Steven. EuHm. Ein gjeng kjekke folk som likar å spele musikk, synge, ha store bål ute i hagen og i det store og heile slappe av. Levi og Rachel bur oppe eit par-20 minutt frå Lincoln, der dei fleste av oss heng ut til tider.

Debi: Eller Debra. Fole kjekke jente som eg har art saman fortida.

Så har vi den typiske jentegjengen som eg delvis enda opp i etter ei lita stund, beståande av: Cassidy, Shelbi, Ariel, Debi, Megan, Carly, Randi. Gutegjengen: Mike, Clint, Bryce, Jesse, Mathew, Zach.

Mr Williams er lærar i amerikansk historie, Ms Morris i Government, Mr Bivens i kjemi. Mrs Choate er kunst og hadtverklæraren, og mrs Coleman er algebralæraren.

Jaja.

Andre småting som er ulikt med den plassen her.

Her har dei "velveeta" ein ost, som er heilt fantastisk og eg ikkje skjønar kvifor vi ikkje har den i Noreg. Doa her er i gjennomsnitt veldig mykje lågare enn norske doar, og nedsusarhandtaket er på sida i staden for på toppen. Når du kjøpar kinobilett, kjøpar du aldri billett til eit visst sete, du kjøpar ein billett og kjem inn og sett deg kor du vil. Her køyrer meir eller mindre alle automatgir. Her har dei riven ost på salaten. Dei brukar sjeldent kniv, berre gaffel. Det er sant at amerikanarar frityrsteiker mykje og har ost og salt på maten. Det finst ikkje spor av Pepsi Max, berre Pepsi lite. Dr Pepper smakar kjemperart. Cheerleaderane er ikkje så bitchy som ein skulle tru. Foreldre her er mykje strengare enn heime, då eg har venar som får husarrest, tatt frå mobiltelefonen, må kopiere bibelen som straff, har daglege chores (nei mamma, ingen god ide), pot/weed er ikkje ein stor ting i det heile tatt, dei fleste på high school har prøvd det på eit punkt i livet. Her har dei doornobs i staden for dørhandtak. Mykje her er stort sett meir shabby enn i Noreg. Hus og sånt meinar eg. Har du nokon gong sett ein trailerpark i Noreg?. Det er slett ikkje sjølvsagt at alle har mobiltelefon, eller får lov til å sende meldingar. For å få sertifikatet må dei køyre ut av parkeringsplassen, rundt kvartalet og inn att på parkeringsplassen og betale 7 dollar for eit bilete.

Eg hatar å ikkje ha ein drit å skrive om.

Ingrid vitjar Alabama

2009-03-24T20:38:00.000-07:00

Jajajaja. Har ikkje hatt tilgang til internett dei siste dagane, så derfor er eg eit par dagar seint. Men her kjem det altså.

Spring break. Vêret er flott, huda mi er kvit som aldri før (eller, det vil seie: huda mi er gråbleik som vanleg, med liten sjanse for å bli bleikare), og etter ni veker sidan sist ferie var ein trøyt utvekslingselev ved namn Ingrid veldig klar for ferie. Ferda denne gongen gjekk til Alabama, fjorten heile timar med fullpakka minivan, over nedre del av det nordamerikanske kontinentet. Bilen var full av cool-aid (saft), grenolabars, bleier, og for ikkje å snakke om spende born og vaksne. Etter å ha venta ute i bilen i x antal timar før me endeleg for, var ongane trøyte og sovna etter ein time eller to i bilen. Eg, på den andre sida, som hadde haldt meg vaken til klokka fem på morgonen natta før (med planar om å døgne, men resulatet vart mislykka: eg kræsja halvvegs) fekk ikkje smake svevnen før ut i morgontimane. Men då morgontimane endeleg kom, var eg langt ned i drøymeland, og vips var me framme i Mobile, Alabama. Lukta av sumar og solbrenthet møtte meg, og eg visste at det her kom til å bli, som me seier i Ameriken: SWEET! Jojo (Carol) og Dirck, Derek si mor og stefar bur i eit nydeleg murhus ein time utanfor Mobile. Og med nydeleg meinar eg: scwær plasmaTV, BOBLEBAD(!), stor terasse, ein liten innsjø med kano, ein massasjestol
(Sånn stol som mamma hadde på helsestasjonen ei stund? Uansett, sett deg ned og få ei full rygg-, nakke- og fotmassasje ved nokre enkle trykk på ein fjernkontroll). I tillegg hadde dei playstation og eit kjekt bilspel. Helga var sett for avslapping, og moro.

"The pond". Brukast for piratar, kanopadling og andre eventyr.

Etter ankomst i halv åtte tida torsdags morgon, slappa me berre av i huset deira, bada i vatnet, skaffa meg ein lettare raud glød på skuldre, leggar og bringe, spiste og spelte playstation. Andre dagen, heilt klart min favorittdag! Å HU OG HU, me for til STRANDA! Og nei, ikkje Stranda, heimen til Grandiosaen, men stranda som i kvit sand, varmt vatn, sand i badetrusa, salt i håret og solbrente skuldre. Lufta luktar deilig av salt og sjø og sanden er så kvit og fin at den knirkar under fotsålane i det eg valsar over den lange stranda ned til vatnet. Stranda strekte seg kilometervis i begge retninger, og vatnet holdt rundt ein 20-25 grader. Bading i Mexicogolfen stod definitivt på agendaen.

Xave kosar seg i sanden, og tittar opp for å stolt vise fram det nyanlagte sand-skjegget.

Me var på stranda til sola byrja å gå ned, i sekstida, før me køyrde til ein restaurant for å få ein matbete. Restauranten me velte, Lambert's Café, er ein av dei beste resaturantane eg har vore på. Lamert's er også kjend som ''Home of the throwed rolls''(http://www.throwedrolls.com/). Du kjem inn, og blir møtt med ei heilt fantastisk atmosfære. Her er det bilete, og eit gamal togsett høgt på veggen, kelnarane er kledd i tverroversløyfe, bukseselar, blå jeans, og T-skjorte. Du får velje mellem rimeleg og god sørstatsmat, og såklart får du drikke så mykje brus som du orkar. Ettersom eg ga opp kjøtt for faste, så velte eg grønnsakstallriken. Bakt potet, moste poteter, mais, gulrøter og saus. Og så klart har du det som dei deler rundt. Du ser, kvar dag har dei kelnerar som går med store gryter og splattar saus, applebutter, fried okra, poteter, løk, sausar, løkringar og alt du kan tenkje deg på tallriken din etter ditt ynskje. Så har me karen som går med varme rundstykker, og alt du treng gjere er å rekkje opp armane, og der kjem der eit rundstykke flygande i di retning. Og maten, nydelig! Og så kan du få påfyll av alt du har, foruten kjøtet. Så, eh. Om de bestemmer de for nokon gong å reise til Alabama, er Lambert's staden å vitje. Ettert eit rikt og godt måltid køyrde me heim, eg storfornøgd, stappmett, og med raude kjakar etter varme solstrålar.

Den påfølgjande dagen for me til downtown Mobile, og vitja eit museum. Der kunne me lære om kroppen, og andre fancy og interessante saker. Det var eit sånt museum der du kunne gjer ting, ikkje berre sjå, så det var ikkje så verst for borna (og meg, hehe) heller! Etter å ha køyrd rundt i ghettoen for me til grandpa Dirck sin jobb. Det viste seg at han er sjefen for eit svært firma som flyr folk og kommuniserar med bankar på verdsbasis. Også, er han pilot, kaptein og gjer flytimar til dei som måtte ynskje, og kan betale for det. Dette forklarar såklart også det fine huset og at han kjøper middag til alle og einkvar: han er jo rike karen. Ikkje berre eig han rundt eit eller to dusin småfly og privatfly til rundt 2 millionar dollar stykket, men her kjem det også nokre Boengar for 50 millionar dollar kvar. Vi køyrde rundt å såg på flya, og hadde det ikkje vore for at hans eige «lyst»-fly var på verkstad, så hadde det vorte ein flytur på meg og. Men men, eg kunne ta til takke med eit utval av flyvertinnet-skjorter og flysimulatoren. Svært kjekt.

Veldig profesjonelt bilete, eg veit (haha), av nokre av flya til Dirck.

Sidan tok me turen til ein sjømatrestaurant, der middagen var på selskapet til Dirck. Eg kjøpte ein eitelleranna-au-gratin, som var krabbekjøt, reker og anna godt i ost og gratinert, eit nydeleg måltid. Etter at alle var godt oppfylte med feitt og reker, for me heim att, relativt klar for ei god natts svevn heile gjengen.

Sundags kveld var me klar for heimreise. Og ettersom turen ned hadde gått relativt smertefritt, kan du tenkje deg for ein fæl tur heimatt det no har vore. Borna klissa til alt mogleg med godteri og frukt, og dei greide ikkje å halde seg- og tissa i buksaog styr og stell. Joy insisterte på å spele ''I will survive'' fleire enn ein gong, stol på det, og tru meg, sjølv om eg har berre respekt og benundring for Tina Turner så er den songen fleire gongar dagleg er ikkje noko eg kan, eller vil takle. Me køyrde oss vekk eit par gongar, tok ein veg som la eit par skrekkelege timar på turen (som om 14 ikkje er nok frå før, hæ?), eg fekk ikkje sove, og nakke, rygg og ikkje minst rompa verka på måtar eg ikkje visste dei kunne verke før. Og Lanie? Eg vil ikkje byrja på det temaet eingong. Men, ENDELEG, klokka 13.00 var me heime i Lincoln att. Vi snakkar 18 timar. Skrekk og gru. No er tida inne for dusj, powernap og TV!

Big Fat Redneck Wedding

2009-03-15T15:49:00.000-07:00

Denne veka har gått både fort og kjempesakte på same tid. Eg har gledd meg på ferie mest heile veka, og har derfor telt ned timar kvar ein dag, med det resultat at det berre har gått saktare. Megan har vore sjuk mesteparten av veka, så eg har sove heime mest kvar natt denne veka. Søndag, overnatta eg med Megan, der me veksla idear om korleis bilda våre skulle sjå ut på tysdag, då planen var å ta "senior pictures" (dette er bilete som skal i invitasjonen til graduation, som sendast ut til venar og kjende). Det blei sjølvsagt ein litt sein kveld, og då måndagen kom var me begge ein smule gretne. Men vêret var bra både søndag og mandag, så det redda humøret. Eg skjønar det no, at karma har tatt meg igjen. Etter den lille skryterunda eg hadde sist veke, om kor deilig vêr me hadde hatt, har vi no hatt regn og kulde sidan tysdag. Jada, jada. Eg har lært leksa mi. Tysdag kom, og Megan blei sjuk og var ikkje på skulen, og ikkje i stand til å posere ein heil kveld. Så det vart berre eg og min favorittasiater frå Lincoln, Lee. Vi køyrde til Praire Grove og tok bilete hos Donna og Ron, og vidare til Fayetteville i Dicksen Street (downtown Fayetteville- det som vi kan faktisk forbinde med "by" - moglegheitar for å faktisk GÅ mellom butikkar og caféar) og tok bilete der.

Etter det for eg og Lee og spiste litt mat, kjøpte skor til bryllaupet eg skulle i, og han kjøpte seg ei skjorte. Ja, eg veit de alle elskar den tilfeldige og unyttige informasjonen eg kjem med. Ellers så har eg berre vasa rundt heilt til i dag, Sundag, då Abby sitt brullaup var på agendaen. Eg stod opp og dusja osb,osb, og gjekk opp til the hair shoppe og fekk fiksa håret, etter at me var litt seint ute kom me oss tilslutt til kyrkja og fekk byrja seremonien. Og no skal de høyre dei skandaløse ulikheitane mellem eit godt sunnmørsk bryllaup og eitt her nede. Eg reknar med at alle veit sånn cirka korleis eit standard brullaup går føre seg meir eller mindre heime, eller ein konfirmasjon eller liknande. (Ok, så er eg medlem av Balstadgjengen, og ja, eg er fullstendig klar over at me har noko fleire songar, talar og konkurransar og overdirv generelt når det gjeld kaker og andre ting.) Her kjem nokre punkt så de kan sjå, og gispe og hoie!

- "festen" varte berre i to timar, og då tel eg med fotografering
Ingen bordkort
EI!! 1! ein! ei!! kake
Eg gjentek: EI kake!
Ingen songar
Ingen talar
Ingen spesielle innslag i kyrkja
Ingen "nygift"skilt, eller tomme boksar på bilen.
Absolutt ikkje like mange gåver som i Noreg
Diverse foreldre/besteforeldre hadde ikkje eingong slips på!
Brudgommen hadde lang dressjakke, og "nice jeans".

Ja, ikkje det samme i det heile. Litt rart. Eg hadde no tenkt å skrive tale eg, som forlovar og greier, men etter at Abby sa at ho helst ville ha det litt enklare enn det, tok eg meg saman og kokte saman en "toast" eller "skål" i staden. På berre ei fem-seks linjer faktisk. Men når eg kom dit, og ikkje såg eit einaste bordkort, tenkte eg snøgt at det ikkje kom til å skje. Og der var det, etter ein 2 timar var me igang med opprydninga.

Abby og Lyle like etter seremonien. Ja. Lyle gifta seg i boots, og ein cammovest, med matchande belte, og sånn der cowboyslips. Veldig redneck. Synes det er heilt fantastisk morosamt.

Abby og Lyle kuttar kaka! Legg merke til vesten.

Brian (best man/forlovar) og Lyle. I matchande antrekk! Dette er det me kallar rednecks. Kjempekoslige folk da, såklart! Å, du skulle HØYRD korleis dei pratar, Lyle har ei heilt fantastisk sørstatsdialekt! Det er så sjukt breidt. Forestill deg ein person frå Texas, og gang det med 10- nokre gongar har eg problemer med å skjøne kva det er han seier. Uansett.

Meg (sinnsykt høg norsk amazone), Abby (vakker brud - vanleg høgde), Lyle (ein kjempe på 2 meter) og Brian (jahh. Brian.)

Og i går, mi nydelege, elska, vakre, kjempeherlege, bestevenninde sendte meg bursdagspakke! Freia påskeeeg, Selbusokkar, T-skjorte og leverpostei. TUSEN TAKK! Legg merke til skorta då, folkens. HERLEG!!!

OG BITTEN! For ei dame altså! Strikka sokkar til meg! Dei er jo kjempeproffe, og så fine og akkurat passe til foten min! Tusen takk! Klemmar til min fosterfamilie i Lia Vest! Hehehe :D

Fred ut!

It's my birthday, that's what day it is!

2009-03-08T20:24:00.001-07:00

Hallo, hallo! Her er eg igjen! Munter og blid, og klar for å skrive eit nytt blogginnlegg. Eg har hatt ei riktig så innhaldsrik veke, sidan det faktisk er bursdagsveka mi! Eg er i dag 18 år og 5 dagar gammal, ein milepæl berre det, om eg skal seie det sjølv.

Måndagen gjekk vel helst med å glede seg til tysdagen, det hadde vore ei travel veke og eg var berre glad for at det endeleg var måndag. Tilbake til gode gamle skulen. Eg hadde prøve i US history, og i Algebra. På prøva i US history fekk eg ein 99 prosent, og i Algebra, bomma eg berre på to spørsmål JUHU! (Gledens dag! Gledens dag!) Men, alle andre gjorde det så dårlig at vi skal ha ein retest i morgon så karakteren eg fekk telte ikkje, furte furte.

OG SÅÅÅÅÅ dumdidumdidum TYSDAG, vidt kjent som Ingrid Wold sin bursdag! Eg stod opp, hadde overnatta med Megan (duhh) og me køyrde til skulen. Eg hadde vore særs flink og reklamert for bursdagen min heile veka før, og fekk derfor passeleg med klemmar i gangen når eg kom til skulen. Veldig kjekt! og det var Tysdag, og dagen min var så fantastisk, for når det er bursdag er det ikkje tysdag lengre- det er bursdag!! Fantastisk. Eg tok med at det var bursdagen min ved kvar anledning mogleg. Til dømes, når nokon spurde kva for dag det var i morgon så sa eg berre "It's the day after my birthday, that's what day it is!" og liknande. Herlig dag. Eg og Megan lagde planar dagen før om korleis me skulle bruke attenårsbursdagen min. Ikkje at eg kunne ta meg "a night on the town" akkurat, sidan alt her borte krevar ein alder av 21 år. Vel, eg kan kjøpe røyk. Haha, lamziez eg veit. Så! Megan og Debi henta meg i sekstida, me for til Applebees og spiste reker og bakte poteter og la planar for kvelden. Alle var veldig hypre og hadde masser av gode (og dårlegare) idéar, så det vart ein morosam middag. Deretter tok vi turen til kjøpesenteret, og eg kjøpte meg eit par solbriller, som ei bursdagsgåve. Deretter for vi til Wal-Mart, og skulle kjøpe t-skjorter og lage matchande antrekk og stryke på bokstavar. Diverre, var alle tom for energi og enda opp med å sitte midt i Wal-Mart og ikkje kjøpe ein drit. Eller, det vil seie eg kjøpte bursdagsgåver til Xave og Ellie. Ein Mp3spelar til Ellie, og ein leikemotorsykkel som sa "NINJA WHEELY TIME!" til Xave. Vi køyrde heim til Siloam på nesten tom tank og rangla og snakka med Michelle. Good times. Her kjem nokre bilete frå kvelden. Enjoy Enjoy!

The Megameister!

Meg, ingrid og Debi!

Torsdag var ein heilt vill dag. Eg for med Abby og Lori, miss Abby's mom til Fayetteville for å kjøpe kjole til meg, the made of honor! Jaja, tenkte eg. Det var no ikkje så farleg, så lenge den ikkje er dritdyr og dritstygg. Abby ville at eg skulle ha ein raud kjole fyrst. Så me for til Penny's, Dillard's, Kohl's, David's Birdal osb. Ingen kjolar som verken av oss likte. Hovudet mitt knaka, sidan eg hadde vasa rundt å sett etter kjolar i 25 varmegrader i flipfloppar (Haha, ja, det sa eg berre for at eg kan gni inn det folne veret me har på kystnoreg, i førehald til det kjekke veret eg har her.). Så bestemte Lori seg for å ta turen. Og eg tullar ikkje, Lori er superkvinna sjølv. Ho kjem frå A til B i ein gange som tilsvarar high energy powerwalking gongar 2. Eg kom ut av bilen, runda panseret, og ho var allereie innanfor dørene på butikken. HOLY SHIT! Uansett, ho informerte Abby at me burde ha sett etter ein SVART kjole, ikkje ein raud ein. Ho fiska opp femti kjolar på fem minutt, og eg prøvde og prøvde. Eg fann ein eg likte kjempegodt, og som eg kan bruke seinare OG til prom, men som dei ikkje likte fantastisk, den var berre "ok". Dei, på den andre sida, likte ein kjole som stridar imot alle mine prinsipp av påkledning. Først av alt, så var den i eit ekkelt stoff, klart noko polyester/nylon/rar gamal-dame-look. For det andre, så var den i ei heilt rar lengde. Ikkje heilt ned til foten, ikkje midt på leggen, og ikkje på knea og ikkje over knea heller. men den var mellom midt på leggen og ankelen. Det høyrest ut som at eg overdriv det her noko utruleg, men eg vil nødig sløse 700 kr på ein kjole eg helst vil brenne etter dette bryllaupet. Den var heilt opp til halsen og med eit berre rart snitt generelt. Eit mare av ein kjole. Til og med de, eg-bryr-meg-ikkje-om-mote-blablabla-no-overdriv-du-haha-dette-er-jammen-idiotisk-å-sitte-å-lese-folk, hadde syns dette var fælt. Uheldigvis hadde eg ikkje kameraet med meg. Den kunne eg ha sendt inn til Sunnmørsposten og fått ei halvside med offer for dårlig smak. Eg kjøpte heldigvis ein kjole som var mykje betre. Eg trur eg for til Megan den kvelden også.. Såååå trøyt. Kræsja på "rommet mitt" i tolvtida.

Fredag hengte eg med Megan, og laurdags formiddag var eg på Cane Hill College og hjelpte til.
Laurdags kveld køyrde vi til Bentonville og hadde pokerkveld. Kjempekjekt! Første runde tapte eg for det meste, eg lurer på om dette har noko med at eg ikkje har noko pokerfjes i det heile. (?), men andre runda tok eg andreplassen og vann heile 15 dollar (nulla ut no, etter dei første 15 dollarane eg tapte i fyrste runda). Sweet action! Finalen stod mellom meg og Ceil (=nana), som heller ikkje eig pokerfjes, men er ein langt meir erfaren pokerspelar enn meg. Det var sopass seint, og vi hadde ete nok oreokjeks og jellybeans for å sei det sånn - litt sukkerkick på ge, så me gjekk over fra 50, 100 og 500 dollars, til "I goooooooooot.... 10 blue ones!" aaaaand. wait! wait! 15 red ones!" Og: "Oh! OH! OH! I'm aaaaaaaaaall in!" På første budrunde. Heeehe :)

Xave, som alltid, poserar for fotografen. Framtidig modell!

No er eg med min hostfamilie nummer 2, Megan's! Sitt å chillar med Michelle medan Megan tar ein dusj. No har eg berre ein stor bag her med klede og min egen tannkost, sidan eg er her halvparten av tida uansett. Megan har gått over frå å spørje om eg skal overnatte, til å seie til meg at eg berre sei ifrå dei dagane eg skal sove heime. :)

No sitt eg å lurar på kva klokka er. Oppdaterar mobilen og dataen og TVn av seg av segsjølv, og må eg gjere det, og i det tilfelle: kva om den allereie er oppdatert og at eg stillar den feil veg? Dette skjedde sist gong også. Det er lagt til for katastrofe. Sist gong eg måtte still klokka måtte eg rett og slett berre google kva klokka var i Arkansas for å finne ut kva klokka var for noko. Er sa fail å bomme på klokka på slike dagar.

Megan er ein ven eg kjem til å save massivt når eg kjem heim igjen. Omvendt kultursjokk, eg berre ventar på det! Haha.

Takkar brosjan og Ragnhild for tidenes bursdagspakke, ei bok eg anbefalar alle å kjøpe! "I can has cheezburger, a LOLcar collekshun"- fylt med LOLkattar! Eg lo, og lo og lo. Og ler framleis. Og så klart mamma for sokkar og sjokolade- eg har overbevist mang ein Amerikanar om at norsk sjokolade knusar Amerikansk sjokolade! Og sååå kjekt med SMSar, mykje kort og helsingar! TUSEN TAKK! Eg er så heldig for å ha ein sånn herleg gjeng med venar og familie. :)

PRÆKAST! :)

Blæ

2009-03-01T17:03:00.000-08:00

Det er berre nokre gongar eg absolutt ikkje har lyst til å blogge i det heile. Saken er den at eg no sitt her og prøvar å finne ut kva eg har gjort på denne veka, og kan ikkje hugsa ein einaste ting forutan det som har skjedd i dag, i går, på fredag og ei hending på torsdag. Og elles berre lite viktige detaljar. Men. Eg skal prøve å gå igjennom dagane som dei kom. Kanskje eg får pressa ut litt smådetaljar anna enn kva eg hadde til lunsj den dagen.

Tysdag var feitetysdag, for de som ikkje veit det, på engelsk "fat Tuesday" eller "Mardi Gras", og dagen etter kom askeonsdag. Fasta har byrja. Familien min er som kjent kjempekatolsk, og tek derfor fasta seriøst. Joy kuttar ut godteri og brus, Ellie TV, Sarah internett, Derek røyking, og eg, eg kuttar ut... dum dum duum: kjøtt. Ja. Heilt frå Onsdag har ikkje eg hatt noko med kjøtt i. Det borar eit hol i hjartet mitt kvar gong eg ser ein pizzabit. AAAAH pepperoni. AAAH kjøttdeig.

Åh. Det som er no, er at eg kanskje hugsar litt av onsdagen, men det eg heller har lyst til å gjere no er å klage over livet. Det er antagelegvis fordi eg fortida er premenstruell og har mangel på søvn. Eg har to prøver i morgon, og eg har ikkje hatt ein einaste dag for å få sove lenge. Det er ikkje det at eg er trist eller noko. Eller lei. Livet mitt er forsåvidt ikkje så verst det, men eg er så trøøøøøøyt! Eg har lyst til å soooove. Abby og Cassidy er her. Me sitt å ser på Harry Potter. Eller det vil seie, dei driv å snakkar om tilfeldig sladder og blabla og eg slutta å involvere meg i samtalen for lenge sidan, og byrja oppdatere bloggen istaden.

Torsdag fekk me tinga våre til graduation. Veit de kva? Eg får ta med meg kappa og hatten heim att! Tidenes Halloweenkostyme. Eg og Jesse C. var dei einaste i klassa som bestilte flip floppane med Senior 09 på dei. Eg legg ved eit bilete så du kan få sjå.

Eg har berre ikkje lyst i det heile tatt å fortsette på trådar eg byrjar på. Ja, eg veit eg kunne snakka lenge om flip floppane mine, men no føler eg heller for å snakke om kaka eg lagde til Abby sin bridal shower. Den er sjokolade, og er antageligvis den beste kaka eg nokon sinne har lagd. Eg hugsa alle dei viktigaste indegriensane, og den sprakk ikkje eingong på toppen når eg steikte ho! Eg tok eit bilete av ho.

Og det verste er, at eg hugsar at eg fortalte meg sjølv at "ja, hurra, DETTE skal eg skrive om i bloggen min!". Og no, sitt eg her med ingen anna infomasjon enn kake og flip floppar. Jaaaja. OH! NOO kom eg på det. Ja ja ja ja. Haha! Okei. På Torsdag hadde me ein ACE match på skulen! Som egentlig er quiz. Alle skulane i distriktet har eit eige lag, og det er kampar på kvar skule med to lag. Stillinga før kampen byrja, samanlagt, var at dei fleste hadde rundt 2-300 poeng, og Lincoln var nederst på lista med 41. Haha. Nyydelig. I heile kampen svarte me 1 spørmsål riktig, og stillinga enda opp med: Shiloh Christian: 68, Bentonville: 54, Lincoln: 1. Vel, kva kan eg seie? Det kunne vor verre.

No til årets viktigaste tema EVVA! I overimorgon, så er det BURSDAGEN MIN! JAAA. Ingrid blir ATTEN år gamal! LOVLEG! VAKSEN! Ja. Eg forventar meg bursdagshelsingar frå samtlege av alle mine kjende OG ukjende blogglesarar, familie og blablabla. Mhm. Stor dag.

No skal eg berre vente på at Cass og Abby pellar seg ut av huset så eg kan lese og SOVE.
God natt.

Ny vertsfamilie

2009-02-22T19:59:00.000-08:00

I skrivande stund sit eg i ein skummel kjellar, med ei atmosfære som tilsei at nokon skal kome vandrande inn med ei maske og ei øks og drepe meg, for så å skrive skumle beskjedar på veggane med blodet mitt. Det er lavt under taket, litt muggent her etter ein oversvømmelse i fjor. Lysebrunt teppegolv med litt skeptiske flekkar på. Men alt er godt, alt er godt. Det er i Megan's sitt hus i Siloam Springs eg er, og me brukar til vanleg ikkje å henge her nede. Men i dag har me Orin og Joseph her, og me har ein hard core jam-session gåande. Eller det vil sei. Etter at me blei ferdig med ein dæsj Pink Floyd og ymse anna godt, som The Eagles, sovna rett og slett Orin på sofaen her nede, medan Joseph og Megan kosar seg med YouTubefilmar og klimprar litt på gitar og bass. Eg for min del, gjekk opp og henta laptopen og tenkte eg kunne byrja skriva ein blogg, vil nødig ha sinte følgjarar som eg fekk sist gong eg var *kremt* 10 timar forsein med bloggentryen for den veka.

Okei, så det som akkurat skjedde var at straumen gjekk. Eller ei sikring. Men poenget var iallefall at det vart drittskummelt her nede. Eg satt akkurat å tenkte på at nokon kunne koma å slakte meg her og no, og kva var det som skjedde. Å heilage rævkjøtt. Men, ljoset, og internetten er på att no, alt er ok. Eg lev fortsatt. Men stol på det, det er berre såvidt- vis ikkje John Doe med øksa hadde kome inn igjennom ein av dei alt for mange dørene her, med rare låsar på, så hadde nok eg kverka meg sjølv, i redsel. No er eg ikkje den som er verst redd for mørkret, sjølv om eg heller unngår å gå ut å vase i hagen på natta når eg er heime aleine, men kjenslen eg fekk no, var som å plassere seg sjølv midt i ein skrekkfilm som endar i massemord. Og de som er så heldige å få høyre mine tankar rundt dette teamet akkurat i det det skjedde. Paranoia management. Om det er noko som heiter det då.

De lurer nok på kva eg meinar med tittelen idag. Eg skal ikkje byta vertsfamilie, men i det siste har eg rett og slett overnatta, og i det store og heile tilbringt tida mi med Megan så det verkar mest som eg har flytta inn der. Og i dag, er eg også med Megan, og skal sova her til i morgon. Det er bra då, for eg og Megan er ganske like i hovudet. Ikkje sånn elles, for Megan er rett og slett som eit lite ekkorn under påvirkninga av speed, extacy, crack og ymse andre dopmidler som virkar positivt/negativt inn på eit allereie usannsyneleg høgt energinivå. Megan er dopfri altså, bekymra deg ikkje, mamma. SOM eit ekkorn.

Sundags kvelden for me begge til Cane Hill og satt å utveksla diverse teoriar og filosofiar om verda og menneske og ymse anna. Til måndagen kom drusande på, og begge angra på at teoriutveksling seint på natta ikkje var bra for ein skule dagen etterpå. Så på tysdagen gjekk me å la oss tidleg :) Tysdagen var forresten eg og Abby i Faytown og såg på brudekjolar! Og eg såg på brudepikekjolar. Ein rosa ein. "Dei offisielle fargane for bryllaupet" er no endra, så eg må finna meg ein raud, svart eller kvit kjole til bryllaupet. Jaja. Slik går det.

Onsdag, torsdag... Ehhhh eg hugsar ikkje heilt. Eg trur eg må byrja ta notat for kvar dag som går. Fredag veit eg iallefall kva som skjedde. Det er enda sopass tidleg bak i huget at eg kan hugsa kva som foregjekk. Eg kom heim frå skulen og hengte heime ei lita stund før Megan sendte melding og lurte på kva eg gjorde på on this fine nite. Lite som eg gjorde, teksta eg tilbake og sa at eg hengte with da family fosho! Av garde gjekk det, opp til Levi og Rachel's med ein pakke ispinnar og ein snazzy bursdagskort til Rachel. Etter eit par timar med bål og musikk bestemte vi oss for å fare til Denny's å ete. Så snart me kom oss til Lincoln, ombestemte me oss og eg for heimatt og sov til langt på dag neste morgon.

Laurdag. Eg for å gjekk ein tur i Battlefiel Park i Praire Grove med Abby. Så for me til Sonic og kjøpte is for å gjer opp for dei kaloriane me brente på turen. Sundag var eg med Nana's, hengte der. Så for eg heim, samla saman styr og stell og for med Megan til Siloam. Etter det har eg, Joseph, Orin vasa rundt om kring.

JAJA. Så har eg forflytta meg opp til hovudetasja der eg og Megan sitt å tømmar innpå lillebroren hennar sitt godteri.

Bloggast neste veke, karar! Nyt vinterferien, eg skal ... nyte mi neste veke på skulen, der eg kan gle meg på eit par nye veker før eg

Valentines

2009-02-15T14:49:00.000-08:00

Her går me rett på!

Etter at eg og Abby hadde sett Ringenes Herre 1 sist sundag, stakk eg heim, blogga, og bestemte meg for å overnatte med Megan. Me for til Siloam Springs og sov med Michelle, mora til Megan. Samme historie på måndag og tysdag, unnateke det faktum at på tysdag sov me heime i Cane Hill med Paul, Megans pappa. Onsdag hadde me faktisk planar om å stå opp grytidleg - rundt klokka 04.30 for å ete frukost på Denny's. MEN, som med dei fleste storslåtte planane til meg og Megan, skjedde det ikkje. Me velte svevn i staden.

Heile veka har det vore ei spend stemning på skulen. Alle visste at på laurdag var det valentinsdag, så alt handla om kjærleik. Eg, for min del, er jo ikkje vand med å feire valentinsdag, ettersom i Noreg, er dei fleste som bryr seg om valentinsdagen kjøpesentra, og fjortissar med denne vekas nye flamme. "Jaja" sa eg, og tenkte ikkje meir på det. Då torsdagen kom, vart det heilt på styr. Engelsklæraren min, til dømes, delte ut ei liste med namna til alle seniorane på, dersom me ville lage kort eller gave til alle, eller berre nokken om me ville. "Kva med ingen i det heile?" sa blikket eg gav til engelsklæraren min. Teit amerikansk høgtid. Torsdagen var leksa i engelsk å skrive eit kjærleiksdikt til morgondagen (ja, på skulen feira me valentinsdagen på fredag, sidan valentindsdagen egentleg er på laurdagen.). Eg for heim og gjorde litt lekser og slikt, før eg la meg til å sove, med tankjen om kjærleik og kliss gøymd langt vekk i hugnaden. Då fredags morgon kom, skjedde det som eg hittil har greid å unngå. Eg forsov meg. Til vanleg kan eg forsove meg ein 10-15 minutt, men denne gongen vart det 30 sekund før eg til vanleg må vere ute av døra for å kome meg til skulen. Klokka sa 07.39. "SON OF A B-----!" sa eg til meg sjølv, og hadde meg opp av senga. Ut i gangen, med buksa halvvegs på knea og ei teskjorte klemt over fjeset ropte eg inn til Joy og Derek "I overslept, I need someone to take me to school in exactly 8 minutes!", som er akkurat den tida du treng på å køyre opp dit, med alle stoppskilt, kryss og overgangar. Deodorant og linser trur eg var det einaste som kom på på den måten dei skal. Sminke og hår og klede kom på i ei tilfeldeg rekkjefølgje, medan eg sprang rundt omkring og samla saman papir eg trengte. Eg kom inn i klasserommet heile 1 minutt før klokka ringte. Utan frukost, med ein det me på god, gammal engelsk kallar "are you trying to make a statement with that hair?"-sveis. ".......".

Amerikansk historie gjekk som vanlegt, Mr.Williams verkar faktisk enda meir eplekjekk og sjølvopptatt når du ikkje har vore vaken like lenge. Helse var keisamt som vanlegt. I civics hadde me ein quiz, som gjekk. Ja- relativt dårleg. Fjerde time, art! Mesteparten av lærarane hadde ikkje planlagt noko for dagen ettersom det faktisk var dagen før valentinsdagen, som faktisk er ein skikkelig dritstor ting for high schoolelevane liksom då, for du viser jo kjærleik for både venar og kjærestar då liksom, ja, mhm, det er faktisk ganske drittviktig, tenk. MEN, kunst og handtverklæraren hadde SJØLVSAGT noko for oss å gjere. "Kreativt, kreativt, barn!". Når me kom til engelsktimen, hadde Ms.Bell planlagt ein valentinsdagfest for alle timane sine. I hjørnet stod det eit langbord, omlag 5 pultar skubba saman, fylt med brus, godis, muffins, cookies, kjeks, chips, dip og ymse andre feitande artiklar. Ms Bell samla kjærleiksdikta våre og las dei høgt. Mitt vart særs djupt, så det skal eg dele med dykk, kjære lesarar:

You're like the stars in the sky
always there.
You're like my TV remote
I lika to have you near.
You're like anti depressants
You light up my day.
You're like snorting tabasco
Full of fun and play.
You're like birth control,
always protecting.
And what I want you to know,
is that you make me feel all warm and fuzzy inside
like I've swallowed a kitten.
And for every time you say "I love you"
You're like the stars in the sky;
-I love you too.

Megan lagde forøvrig eit dikt om meg. Etter me satt der, og Ms. Bell satt å leste opp seriøse etter seriøste kjærleiksdikt, og Megan sa "that's mine, that's mine!!" til alle, og etterpå braut ut i latter, ettersom diktet som faktisk var hennar ikkje kom før på slutten. Og det ER morosamt. Sjølv om det kanskje hadde vore betre om du faktisk hadde vor der, for å få mest ut av det. Uansett:

Ingrid

Your Norwegian style

Makes me very gay

You're going back to Norway this summer

So I'm going to take advantage of you while I can

More importantly

I saved money on my car insurance by switching to Geico

I wish there was a big enough bird

To carry my shoulders

Across the ocean

To Norway

I will miss your white kids shoes

With oil stains on them

And your silly little accent

And your sunglasses that Bryce and Jesse steal all the time

When I see your blonde hair

It's like frolicking in the fields of joy

Sincerely,

Megan

Intercomen gjekk berserk mest heile dagen, då det stadig var gåver, ballongar, blomar og ymse på kontoret for folk å hente. Eg trur dei hadde rundt fire runder med omlag 30 folk som kunne komme til kontoret for å hente gåvene sine. Inkludert hadde me folk som leverte gåver til folk i timane heile dagen.

Laurdag for eg nok ein gong til Cane Hill, som sist laurdag og hjelpte til! Det var artig, då me tilslutt bestemte oss for å bruke den siste tida på gøym og leit. Eg og Joey fann den beste gjøymestaden i huset, og det tok dei 15 minutt å finne oss, då me satt høgt oppe på gjøymestaden vår og fniste og lo av kor geniale me var. På kvelden, for eg og Abby til Olive Garden. Såklart kom me på at det va valentinsdagen då me var på parkeringsplassen, så me gjekk inn, skreiv oss på lista og fekk NITTI minutt ventetid. me drakk kaffi, for å såg på kjolar til prom og bryllaup og kom tilbake og åt. No er det sundag - eg har vore med Nana's og flytta på greiner og tre etter isstormen, og no skal eg dusje, og så over til Cane Hill for å overnatte med Megan!

See ya'll later, alligators!

Kobbåj-Ingrid

2009-02-08T17:38:00.000-08:00

Hei, hei alle saman! Tida er inne for nok eit blogginnlegg. Denne veka har ikkje vore så overvelmande spanande, men for å gjer opp kan eg by på saftig high school-sladder og ymse anna. Det finst inkje betre enn sladder om folk du ikkje kjenner!

Som tidlegare nemd har denne veka ikkje vore så spanande. Eg sviktar sjølvsagt ikkje av den grunn, eit blogginnlegg må til! Måndag, fyrste dagen etter isstormen. Etter fem dagar med isstorm har eg aldri vore så klar for å kome tilbake til skulen. Men då mandags morgon kom snikande på, var ikkje stemninga heilt den samme. Det har vore ei lang veke, og eg har hatt ei god helg no. Det verste som har skjedd hittil er at eg blei tatt i å sende melding i timen på onsdag (?). Konsekvensane er då at dei tek frå deg mobiltelefonen, sender den til kontoret, ein forelder må hente den, du blir sendt til "the box" / ISS = in school suspension (sitje ein dag i eit rom og gjere lekser.) jaja, whatever liksom, men det som bit i rumpeballen er: du mistar retten til å bli unnateke frå dine 4 valfrie semestertestar. Og den retten vil eg gjerne ivareta. Heldigvis for meg, har vi ein ganske kul rektor, mr. Asp-Schussheim. Han er forøvrig gift med ei norsk kvinne, så det er tydeleg at han likar oss nordmenn. Først følte eg berre sinne og bittereheit mot kunst og handtverklæraren som tok frå meg telefonen utan eingong ein advarsel, som dei oftast gjer oss (og, ho er kunst og handtverklærar, det er underforstått at dei skal være kule og laid back). Heile femte time tenkte eg, Casey og Alex på planar eg kunne gjennomføre for å ta hevn. Dette inkluderar å stjele alle toppene på malingsflaskene og knekke samtlige av fargestiftene på rommet hennar. Då lunsjen hadde eg innsett at det hadde vore betre å venta med å svare på meldinga til etterpå. Så då gjekk tankane mot det å ikkje havne i ISS, og få telefonen tilbake. Eg tenkte på å finne på ei skrøne om ein død slekting, men kom fram til at det vart betre med eit "beklager" og "det skal ikkje skje igjen". Wolf hour gjekk eg å tala med Ms. Spears og ho sa at eg kunne komme att å sjå ho etter skulen (som er eit godt teikn i seg sjølv, ettersom regelen seier at eg ikkje skal få tilbake telefonen i det heile, før ein forelder hentar den). Så det gjorde eg, og eg såg mr.Asp i gangen, og eg trengte ikkje til å kome til "beklager"-delen eingong. Han spurde kva som var gale, og etter eg svarte, sa han det var greitt at eg kunne gå å få tilbake telefonen. Ingen ISS, ingen straff what so ever. Eg var kjempeglad. OG eg har lært leksa mi! Spesialbehandling er ein flott ting.Verkeleg.

Fredagen kom og Foshe prøvde å få meg til å kome til "the game", men etter den å-så-keisame opplevinga eg hadde sist kamp, så var eg heller vanskeleg til å snu. Eg blei heime, eg og Derek køyrde til Harps og kjøpte is og så såg vi Psych heime i staden. Good times. Laurdagen gjekk med til community service med Beta Club. Me held på å lage ei forestilling så me for til den gamle collegebygninga i Cane Hill, og vaska og støvsugde stolar. Var ikkje så verst! Sundag tilbrakte eg med Abby. Vi for til Crakcabarrel(trur eg) og spiste- chicken and duplings. Chicken er kylling, og dumplings.. vel... rå brøddeig, frityrstekt, i kvit saus. Derifrå for me til Cavenders, som er ein MASSIV kåbbåjbutikk! På størrelse med Obs Moa. Belter, hattar, flanellskjorter, BOOTS og alt du kan tenkje deg! Her snakkar vi good ole' redneck butikk, folkens! Eg endte opp med å kjøpe meg nokre bad ass cowboyboots! 100 dollar, men sååå verdt det. Det her er ikkje noko drit ein får på skoringen i Ålesund, dette her er ekte vare! Godt skinn, lagd for å arbeide i (ikkje at eg kjem til å bedrive slike aktivitetar med dei, meen men) EKTE kåbbåjboots for å være ærleg. Og eg veeeeit de er sjalu! :D Eg er storfornøgd. Deretter til WalMart, Hubbs og til Morrows for å sjå film.

Okei, over til high school-sladder.
Det er rundt 5-6 freshmen (14åringar/9endeklassingar) som har fått KLAMYDIA! Haha.
Inkludert 2 seniorar (17-18 år). Ganske tragisk, men litt morsomt. Kva kan eg seie. Karma! You reap what you sow! What goes around comes around! That's what you get for being a slut.
Så har det vore slåsting på skulen. To jenter, både onsdag, torsdag og fredag. Ei lita og ei stor. Og det var ikkje eingong ein ekte slåstkamp ettersom slaga kom ustoppeleg frå den eine sida. Eg sitetar min gode venn Hien; "It wasn't even a fight, it was a hard pounding". Grunnen var såklart at dei begge er store i kjeften med kort lunte.
Bryce kom forøvrig på highschooldansen drita, og fekk 5 dagar i OSS (out of school suspension). Freshmen maid, Anna kom på skulen drita, men fekk berre 3 dagar. Ellers er det det vanlege sladderet med folk som slår opp, blir saman og så videre. Ta April og Danuel til dømes. April var saman med Hunter i 2 veker, slo opp- blei saman med Danuel (som nett hadde slått opp med Maly, og var desperat etter ny jente) same dagen, dei slo opp 2 veker seinare, og begynte å date Christian. No trur eg ho er med Shayne. Danuel for den del trur eg er med Katie, eller ei collegejente for tida. Ahh. Drama drama drama. Gotta love it!

Facts!

Eg kom hit 12. august, i morgon er det 12.februar- som gjer at eg har vore her 6 av 10 månadar- berre 4 to go!
Eg fann ut at eg var nr. 5 i kullet mitt! Her rangerar dei nemleg elevane etter karakterar. Då eg har Mike, Jesse Chambliss, Candace og Michael Lor før meg. Eg er ganske fornægd meg det då målet mitt er: "ikkje stryke, pluss en liten innsats". Har funka bra hittil.
Eg fekk ein 90% på 1984testen min i Am.History- noko som douchebag mr. Williams bestemte seg for å dele med både mi klasse og alle dei andre klassene han hadde den dagen.

Og gratulerer med dagen, mamma, beste og bestemor. Og alle andre mødre der ute! Eg elskar dykk!

Velvel. Til neste gong, adjø!

Djupfryst

2009-02-02T18:27:00.000-08:00

Det å skriva om vêret er ikkje det mest interessante emnet ein kan velje å skriva om, men for å i det heile tatt kunna produsere eit blogginnlegg i dag, er det vêret det blir. For stol på det, at det er ABSOLUTT inkje anna å skriva om.

Måndag blei me alle saman sendt heim att i halv to tida, då lufta byrja å verte skrekkeleg kald og fuktig. Det var is i lufta. Sjøv var eg nøgd med å få ein halv dag fri og tusla i godhumør heimatt. Gleda var diverre kortvarig. Isen la seg for sola gjekk ned som eit lag på vegar og tre, og det å koma seg frå A til B med køyrety var neppe å anbefale. Tysdags morgon var det heller ingen skule, og midt på dag, gjekk straumen óg. Eg har sote inne i eit lite hus, utan varme, utan TV, PC, sviktande batteri på telefonen, i FEM heile dagar utan å ha gjort det steine støl.

Etter nokre timar, forsvann varmen, og Derek drog ut ein parafinomn og eit par parafinlamper han hadde gøymt i armhola for ein nødssituasjon. For å halde varmen har me alle sove i hopetal PÅ stova dei siste dagane. På golvet det, faktisk, med nokre skarve tepper, som ein annan ulandstøffel! Fyrste natta spurde Ellie om eg ikkje kunne sove på stova med borna, for ho er ikkje så glad i mørkret (Joy og Derek sov fyrste natta på deira eiga soverom.), så eg pakka meg ut på parketten (det var ikkje plass til meg på golvteppet). 10 minutt etter at borna hadde sovna bestemte eg meg for å flytta meg opp på sofaen, ettersom hard parkett aldri har appelert til min sovestil. I fem-seks tida følgjande morgon, vakna dei, og byrja skine lommelykter i fjeset mitt. Eg, spytta ut nokre grynt om dritongar og vasa meg ut att på mitt eige rom. Som forøvrig hadde ein temperatur på omlag 5 grader C. (For de som kjenner meg, er det å halde seg til "dritongar" [på norsk!] ganske bra, om ein tek mi generelle haldning til verda før frukost i betraktning.)
Men svevnhistoriene mine er nok ikkje over med det. Ellie og Sarah for til Nana's og overnatta der den andre natta, så då var det meg, Derek, Joy og babyane som låg på stova. Eg hadde håp om ei meir fredelig natt/morgon no. Trur ikkje det du! 10 minutt etter at det vart stilt, kjem det nokre fæle lydar 2 meter vekk frå meg. Ja, det er Derek som snorkar. Kanskje også Joy. Lyden var iallefall høg nok til at dei skulle ha vor 10 gongar antalet dei var, med kvar sin ropert. Derek snorkar ikkje berre gjennom nasen, men igjennom halsen i tillegg. Så du får den tørre, nasale snorkinga saman med den litt gurglete snorkinga frå halsen. Og i tillegg til det, kan eg ikkje seie at Joy var heilt stille heller. Eg overdriv ikkje heller, det var heilt latterleg høgt! Eg satt meg opp og satt der i eit minutt eller to, berre for å late lyden synke inn (ikkje at det egentleg var naudsynt). Det vart, etter ca 0.01 sekund, relativt klart for meg at her var det ikkje sjans på svevn . Eg flytta meg, nok ein gong innatt på rommet mitt. Og der blei eg forøvrig resten av veka.

Isen la seg snøgt på trea, vegen og alt anna etter at me vart sendt heim att frå skulen på måndag. Alle greiner og andre artiklar var trekt med eit islag på om lag 1,5 cm. Dette førte til at greinene vart fole tunge, og trea knakk som om dei skulle ha vor tannpirkarar. Dei datt over vegar og ledningar og førte så klart til store problem. Tysdag var det om lag 65000 utan straum, og framleis er det mange utan straum. Skadene er ENORME. Trea ligg strøydd over alt, og det ser rett og slett ut som eit krigsherja område. Dette er den verste isstormen på over 80 år. Er ikkje eg heldig?

Så kva gjer ein egentleg utan straum i fem dagar?

Leike ordleikar som "going to the moon", "going on a picnik" og "contact" til du helst vil foretrekke å rive av deg hovudet.
Sit stille og ser ut i lufta.
Les- i dei timane du har dagsljos.
Et. Sikker på at eg kom opp i 15 skåler med frukostblanding om dagen.
Fantasere om kva du kan gjere når straumen kjem på att.

Nye opplevingar kjem óg såklart med.

Alltid like spanande og tisse i mørkret.
Eller å ta ein dusj! Det å skilje mellom balsamen og sjampoen var ei utfordring i seg sjølv.
Isen var ganske fascinerande å sjå til. (fem dagar i strekk var kanskje å ta i litt hardt då.)
Sparke på postkassestativet og sjå store flak av is dette av (dette var såklart etter at isen på treet RETT utanfør utgangsdøyra hadde byrja smelte, og det var mogleg å bevege seg ut av huset.)

Då torsdagen kom og eg berre måtte ut, kunne eg gå i rundt 15 grader og skoda på skadene. Eg vandra rundt i Lincoln i to timar. Etter ei stund bestemte eg meg for at eg hadde lyst på is og gjekk opp til Fast Trax (bensinstasjon). Der var det heller ingen straum, og i det eg tok i ein is kom det klart for meg at is slettes ikkje held seg bra i ein frysar som ikkje fungerar. Eg endte opp med å bruke 11 dollar på masse tyggis og andre random greier eg bestemte meg for å kjøpe.

Ellers er komfyr og varmtvatn kontrollert av gass, så middagen gjekk det bra med!

Og når straumen endeleg kom på att, rundt 13.30 laurdag, gjekk det eit lykkerus gjennom 310 miller street. Eg har aldri før sett så stor glede i å trykke på ein ljosbrytar å sjå ljoset koma på.

TAKK for meg!

Tante Ingrid

2009-01-25T18:02:00.000-08:00

Eg veit at nokre av dykk kvapp nok til då de leste overskrifta, men før de plukkar opp røyret for å ringja til Håvard eller Lars Arild, må eg avkrefta den mistanken. Det er ikkje på biologisk vis eg er verte tante. Men meir om det seinare.

Eg har mykje på hjartet i kveld, etter ei hendingsrik veke. Ikkje berre har det vore fint vêr, men me har jammen fått sjå tidenes fyrste afroamerikanske president flytte inn i det kvite hus! Tysdag var det berre inauguration, inaguration og atter inauguration på TV. me såg det på TV i 4 av 8 skuletimar, fylte ut oppgåver om innsetjinga av the B-dawg, og enda opp å skrive essay om han i Engelsktimen. I Washington var der 3,7 millionar samla for å sjå Barack, den største planlagte samlinga av folk verda nokon gong har sett. Eg såg sjølv heile talen på TV, og Obama var karismatisk som vanleg ("som vanleg" : så lenge det er forberedte talar), og eg likte talen hans godt. (Ja, antakjeligvis ikkje ein heilt eigenkomponert tale, men likevel). Han hadde mykje å seie som eg trur det amerikanske folket treng å høyre. Ikkje berre tok han med generelle planar han hadde, men han lot dei vite at dei hadde oppført seg som vekkskjemde dritongar, og det er ikkje berre han som må jobbe for at Amerika skal lukkast med å fikse finanskrisa- folket og! Sjølvsagt treng eg ikkje seie dette, eg er sikker på at de sat heime framføre TVen som ein gjeng 6åringar på Jolaftan, og følgde nøye med på kva som blei sagt.

Den tysdagen, var det forresten ikkje berre inauguration, men også pajamaday på skulen. Eg tusla rundt i min heile fleecemakko og var storfornøgd med å ha ein særs komfortabel dag. Unnateke det faktum at det var litt kald vind ute, så eg hadde strømebukser og singlet under, noko som forøvrig førte til store svetteproblemer på føtene og under knea og diverse andre stadar der strømpebuksa hadde kontakt med hud (for de koffertar der ute, så NEI - eg hadde underty på, så eg var heller svettefri på dét området.).
Då femte time rulla inn var Obama nett ferdig med talen sin, og eg kom vandrande inn og satt meg ned på den vanlege pulten, bak Casey og ved sidan av Alex. "Ingrid, you have now witnessed probably one of the most important days in American history. In a one piece pajama. How do you feel?" Var kommentaren eg fekk frå Casey, etter at Obama sa takk for seg ved mikrofonen. Eg klødde meg på haka, og kjende etter, "Comfortable," sa eg. Og det var eg.

Meg antrukket for pajamaday på Lincoln High School!

Torsdags kveld bestemte eg og Megan oss for at det var på tide med ein sleepover. Vi hadde også store planar om å kjøpe ansikstmaling og vere skikkelige spirited på skulen, sidan det var homecoming (ja, homecoming IGJEN. Det er to homecomingar; football og basketball. Dei som vart utvalt til å vere maids til football, kan ikkje bli maids igjen til basketball, nokon Megan kallar "leftovers" - noko som var litt artig sidan både eg og Megan fekk homecoming fyrste gongen det var. Hadde ikkje vore så artig om me ikkje hadde fått football homecoming. Hehe!). Men det skjedde ikkje. Vi bestemte oss for å sjå ein film, men halvegs igjennom så var me så trøyte at me gjekk og la oss i staden.

Fredags morgon kom, begge ein smule trøyte, og av garde gjekk det til skulen. Alle var veldig spende på homecoming, og eg bestemde meg for å faktisk fare på homecomingkampen seinare på kvelden. Eg har hittil ikkje brydd meg med å fare på nokon av dei andre kampane, eg var ikkje eingong på heile kampen under football homecoming- eg for heim 10 minutt ut i kampen. Og fredags kveld skjønde eg at eg ikkje akkurat hadde gått glipp av noko. At desse folka gidd å site på kampane fredag etter fredag skjønar eg ikkje. Fyttikatta så kjedelig! Ikkje berre er det éin kamp heller, men tre! Eg trudde eg skulle døy halvvegs ut i den andre kampen. Jr. high vann kampen sin, basketballgutane frå senior high tapte sin, med knappe 2 poeng, og jentene- vel, eg veit ikkje heilt, for 20 minutt ut i kampen tok eg veska på skuldra, reiste meg frå den å-så-harde-og-smale-tre-tribuna-som-lett-kan-definerast-som-rein-tortur-for-ein-viss-kroppsdel, kom med eit "Um, I'm kinda tired, I think I'll just go home now", (kode for: "This is so goddang boring, I'm getting the hell outa here"). Bryce, som hadde mast heile veka om eg skulle på dansen eller ikkje, (homecoming kjem med diverse andre goder, som "the dance"- eit høgdepunkt for den generelle high schoolelev) og Ana, gav meg eit skuffa blikk, då dei hadde prøvd å overbevise meg om at dansen var noko eg måtte ha med meg (Ana er forresten mexikansk, og med ho føgjer ein festlig engelsk). Eg sa fint "See ya Monday, guys!" og slepte meg ut av den proppa gymsalen, full av svette gutar og jenter, french fries, brus, pizza,
cheerleaders, jenter i poofy kjolar og alt anna du kan tenke deg ut av ein typisk high school film, og fór heim til ein episode av Monk på DVR-lista. Etter det var det rett i seng! Der eg sov søtt heilt til laurdags morgon/ettermiddag.

Tilfeldig bilde eg fann liggjande på Facebook etter homecomingkvelden. Dette er Jr high cheerleaderar. (Legg merke til vår einaste og kjære mannlege cheerleader på Jr.high cheerleaderlaget! :D)

Eg lagde litt leven i kjemitimen på fredag, då eg stabla alle resirkuleringskassene til Mr.Bivens oppå kvarandre! Mr.Bivens er sjefen for The Science Club, som styrer med resirkulering på skulen. Dei var komne litt i etterkant med resirkuleringa så nokre av borna i kjemiklassa mi melde seg frivillig til å hjelpe til. Tomme kasser kom flygande inn på klasserommet som røtne epler på eit epletre dett på graset under ein orkan. Eg sat og flira då Bivens spurde Abby om ho kunne ta dei ned- belønninga var å få fare heim 5 minutt tidleg. Her kan du sjå hennar nøgde uttrykk: "FINE. See, Norway! Gotta clean up YOUR mess! I'm not even tall enough to do this!"

*Humre-humre-humre*

Oj, no gløymer eg no mest å forklare tittelen! Eg tenkjer du er spend no! Abby, fann måndags morgon ut at ho, ja, var med born. Eg fekk ei melding klokka åtte, der det stod "auntie Ingrid!". Eg åpna beskjeden i ørska, las og la den frå meg att. Om lag 5 sekund seinare, slo eg opp augene, då det gjekk opp for meg kva som stod der! Ho har hatt mistanke om dette eit par-tre veker no, men kunne ikkje før måndag ta ein test for å finne det ut. Og der stod det visst, blått på kvitt. Idéen med å starte familie når ein er 17 år gamal er heilt fjern for meg, og eg har forklart til Abby mang ein gong kva eg tenkjer rundt det temaet. Sjølv er ho skrekkeleg redd, sidan ho startar college om nokre månadar, og ho skal ha ein liten tass på slep. Noko eg forstår, men samstundes ikkje forstår i det heile tatt. Abby er for den del ikkje ei av dei dumme jentene som blei gravid på fjortissfylla heller, då ho er veldig ansvarsfull og veldig sjøvbevisst. Ho veit det kjem til å bli veldig vanskeleg, men den jenta er i stand til å klare litt av kvart. For min eigen del seier eg berre at eg ikkje er misunneleg i det heile tatt, men kjem til å bli ei stolt tante til lille Wyatt eller Eva!

Og ikkje minst! Mamma og pappa, de BØR vere stolt av meg når de les det her: KONGEN AV BAKKESTART! Det er meg. Eg vel å bruke ordet "konge" sjølv om det ikkje er heilt kjønnsnøytralt, men eg føler at "konge" gjev meir autoritet enn berre "dronning". Uansett. I dag, sundag, tok Derek meg ut for å lære meg å køyre. Fyrst susa me rundt bak huset til Nana og øvde på å starte, stoppe, kløtsje*, gire og tute. Startinga og stoppinga mi var litt rusten og kløtsjen fekk gjennomgå nokre gongar før eg fekk taket på det. Etter ein times tid med herjing på plena bak huset, køyrde me til Lincoln Industrial Park, der det va køyring i rundkøyringer, giring heilt opp til tredje gir, rygging og svinging for alle penga. Og må eg nemne bakkestart? Derek er ein veldig god køyrelærar, og mitt fyrste forsøk på bakkestart: kvelte eg motoren? Kvelte eg han? Gjorde eg, gjorde eg? - Eg gjorde nok ikkje det, du! Eg veit ikkje om det er normalt å ikkje kvele han på fyrste forsøk eller ikkje, men etter det eg har høyrd om bakkestart er ikkje det akkurat lettare enn å starte på flatmark, så eg følte meg stolt som ein hane på 40 kg med grøne og gule fjør med gulldetaljar på, med kontroll over egglegginga til alle hønene i hønsehuset der eg satt. (Ingen pysebakke heller, ei stigning lik Liabakken.)

*: "Å kløtsje" ei fornorsking av det engelske ordet "clutch". Bokmålbrukarar likar "å clutche" betre, men på nynorsk er det veldig lov med "å kløtsje". Tydinga er forøvrig "å bruke clutchen/kløtsjen". Vis du lurte da, og det trur eg nok du gjorde.

Klemmar og kyss frå dykkar kjære utvekslar! XOXOXOOX

Eg er her i mitt hus, hallo!

2009-01-18T15:20:00.000-08:00

Hallooo. Hallo-halo.

Denne veka har vore meir eller mindre lite innhaldsrik, sett vekk i frå små kvardagslege detaljar og opplevingar. Veka denne gongen starta opp med ei bitande kulde, som har ført til fleire problem. Vi har ikkje hatt ein einaste snodag, sjølv om vi var heilt nede i minus fjorten grader. Måndag, når eg gjekk til skulen, var det ikkje ei sky på morgonkvelvingen, men sno i lufta likevel. Snoen kom med ein kald nordavind som beit meg i øyrene. Dette vêret haldt fram heilt til laurdag. Noko som ikkje har gjort noko godt for fjeset mitt, som ikkje har tole kulda noko særleg godt. Varande kulde og kald vind mot kinna til unge frøken Wold har ført til at dei er raudare enn normalt. Eg har vasa rundt med raude kjakar og kinn som eg skulle vor ein forkjøla femåring. Det einaste eg mangla var to bekkar med snørr hengande frå kvart eit nasebor. Misforstå meg rett, eg er ikkje forkjøla, berre raud i trynet. Du trur kanskje óg at sidan det har vore så kaldt har eg lete vere å fulgt nyttårsforsetta mine (ja, eg kjem ikkje til å å slutte å mase om dei med det fyrste), men det har eg altså ikkje. Eg har jogga runda mi i 13 minusgrader med ullskjorte, hettegenser og shorts! Woho, sexytime!

I amerikansk historie for tida går vi over eit kapittel om den økonomiske krisa på 1930talet i USA. Og har eg nemd at læraren min er HARD CORE demokrat? Så sjølvsagt vinklar han alt vi går igjennom slik at det demokratiske partiet ser mykje betre ut enn republikanarane. Første dagen vi byrja gå igjennom del ein av kapittelet skreiv han to sitat på tavla. Eg kan ikkje hugsa korleis dei gjekk heilt bokstaveleg, men det eine sa at regjeringa bør blanda seg inn for å redde landet si finanskrise og den andre sa at regjeringa ikkje bør blanda seg inn. Og så tok han ei meiningsmåling på overheaden for å sjå kven som var einige med kva i klassa. Sjølv om, omlag 60% av dei i klassa mi er veldig "yeah, I'm totally a democrat. I love Barack!", så var det berre 3 stykker som valgte alternativet som passa til det demokratiske partiet i USA. Og Mr. Willams ELSKAR å høyre si eiga stemme og ytre si eiga meining, og eg er relativt overbevist om at han sakte, men sikkert hjernevaskar heile sophmoreklassa (ja, eg er ein av to seniorar i 1.time amerikansk historie-resten 10.klassingar). Så det han deretter gjorde, var å vise kvifor det demokratiske sitatet var den rette. Såklart ytrar han ikkje direkte si eiga meining, det er jo ikkje lov. Men det fyrste vi må gjere er å lese eit avsnitt. Det gjekk noko som det her "There is several causes of the great depression, but historians in general agree that one of the biggest one was the lack of government interfearance." Mr.Williams held så fram med korleis Bush kutta skattar for dei rike, som førte til at dei rike blei rikare utan å reinvestere pengane, og dei i middelklassen blei fattige- som øydela økonomien OG førte til the great fepression. Og så, korleis McCain ville oppretthalde Bush sine lovar om skattar ergo, Barack er kongen, Bush og McCain er taparar. Og ellers kvifor alt det demokratane sei er heilt logisk, og korleis republikanarane sin måte ikkje kjem til å funke. Det er ikkje det at eg er ueining med han, men det er rikeleg innljosande at han favoriserar ein viss president over ein annan. OG prøvar så hardt han kan å forvisse borna i klassa mi om at demokratpartiet er partiet du bør vel. Såklart utan å ytre si eiga meining. (Eg meinar for den del at republikanarane har gode poeng dei og, men den diskusjonen kan vi take ein annan dag, eh?) Men, kva er det no som gjer amerikanarar til amerikanarar? Mengder med sjølvsikkerheit! (Og MacDonaldsmat sjølvsagt)

I morgon har eg fri! Martin Luther King Jr. dag! Hei hurra. Så er det Basketball homecoming på fredag, så vi har spiritweek igjen! Pajamaday, twinkieday, decadeday og maroon and white day. Personleg er eg mest glad for pyjamasdagen då eg skal ta han heilt ut med heil fleecemakko (med fot) i slippers. Mmmmhm!

Denne helga, rettare sagt laurdags morgon ringte telefonen min klokka ni. Under følgjer dialogen:
Eg grip telefonen, utan å kjenne att nummeret som ringjer.
Eg: "Heellooo?"
Stemme: "Babaganouuuuush!"
Eg finn ut at det er Abby som ringer frå heimetelefonen.
Eg (med mi mannlege morgonstemme): "Fartfunkel.."
Abby (veldig morgonfrisk og med ei overenergisk stemme): "We're going out to EAT!"
Eg: Abby. It's 9 o'clock.
Abby: SO, I was thinking. Village inn! I'm in the mood for omeletts!
Eg: .....what?
Abby: Mkay, I'll probably need 40 minutes or so to get ready, so I'll pick you up in about an hour!
Eg: .. yeah, let's make it one and a half, so that I can sleep another 30-40 minutes.
Abby: Baba, get UP!
Eg: Mhf.
Abby: Allright, see ya in a bit!

Av garde for vi, og så til WalMart. Og så leide vi ein film og såg den.

Vekas slakt!
I det vi var ferdig med filmen kom Mike (lillebroren til Abby) tuslande inn døra. Abby greide å overbevise han om at han lukta rart og fekk han til å gå å dusje. Mike lukta såklart ikkje rart i det heile, men Abby sin kommentar "Yeah, something here definetely smells fishy, and it wasn't smelling until you got here." Mike gjekk så bort til storesøster slik at ho kunne lukte på skjorta hans ; "HOH, yeah. You smell!"....." Mike, I'm not kidding!" Seinare i bilen, sa Abby: "you see, people that smell freak him out. I love being a big sister!", noko slemt, men veldig morosamt.

Later, aligators!

Bollemage

2009-01-11T18:20:00.000-08:00

Fyrst av alt, for alle de tvilarar der ute, som tenkje at "no har Ingrid sikkert brote nyttårsførsetta sine", at NEI, det har ho IKKJE. Dette er andre veka, og mitt joggeforsett går på skinner. Sjølv om eg tok den tredje joggeturen i siste liten før neste veka byrja, så har eg tatt den- EG HAR IKKJE GJEVE OPP ENNO!

Så, vil eg nytte anledninga til å beklage for sist innlegg, der eg laug. Les: den andre setninga av det fyrste avsnittet: "Skulestart i morgon. ÆSJ", viste seg å være falsk. Ein snowday kom dalande på måndagen, så skulestarten blei skudd fram til tysdag.

Som dei fleste snødagar her, var óg denne ganske keisam - OH, what to do? Etter ei stund fann eg ut at eg ville lage kanelsnurrar. Eg, sjølvsikker på mine egne bakekunnskapar, kom eg fram til at eg trengte no vel inga oppskrift, flinke kokken som EG er! Gjær, smør, sukker og mjøl er hovudindegriensane- eg meinar: kor vanskeleg kan det vere? (De som kjenner meg, har vel allereie skjønt at det her ikkje kjem til å ta ei positiv vending.)
Eg tømte ein pose tørrgjær ned i ein bolle, og hadde oppi litt fingervarmt vatn. Eg blanda så i sukker og resten av indegriensane saman, og satt deiga på heving, med eit koppehandkle over bollen på ein varm stad. (Ikkje for varm, sjølvsagt.) Om lag ein og ein halv time etter, gjekk eg inn på kjøket for å sjekke ståda. Den hadde ikkje heva. Eit eller anna hadde gått gale- vatnet var sikkert for varmt så eg hadde greidd å drepe gjæra. FLOTT! Her stod eg med omlag 700 g med ubrukeleg bolledeig. "Kva gjer eg no?" Og for de som kjenner meg og mine vanar, har de sikkert gissa kva eg gjorde. Eg tok til å ete. Bolledeig for meg er som risgraut for fjøsnissar, eller mjølk for kattar, tørka frukt for mamma, elektrisitet for elbilar, ein tom yoghurtboks for bestemor Aslaug, ei ny t-skjorte for pappa, ripsbær for fuglar, blad for larvar, karbondioksid for grøne plantar eller hårspray for Donald Trump. Med andre ord, noko eg kan ikkje få nok av. Den søte smaken, den mjuke konsistensen - og ikkje minst dei mindre komfortable gjær-rapane du får i etterkant, som let deg vite at du kanskje ikkje burde ha ete ei så stor mengd, alt er berre godt! Så, eg åt omlag halvparten. Såg ikkje noko problem med det, ettersom bolledeigeting er ein sport eg har praktisert i over halvparten av mine snart atten år på denne planeten, pluss at den ikkje kom til å heve. Resten av deiga eg hadde igjen brukte eg og jentene til å lage små prosjekt ut av. Eg lagde små sirkelforma deigklumpar som eg steikte i ei panne, jentene lagde små kreasjonar forma som snømenn og kattar som vi skulle steike i omnen. Omlag fem minut etter at eg hadde satt brettet med bolledeiga i omnen, gjekk eg og skulle sjekke korleis det gjekk med steikinga. Eg kika inn vindauget på omnen og då såg eg det. Den hjarteforma bollen i midten. Den hadde begynt å heve. Då skjønte eg det. Eg skjønte at eg hadde bæsja kraftig på leggen. Der stod eg, med om lag 350 g uheva bolledeig godt pakka ned i magen, utan å vite kva som no kom til å hende. Eg frykta det verste. Store mengder av prompar på skulen i morgon, mageknip? Umogleg å vite kva gjæra hadde planlagt for meg og kroppen min. Eg tippar du er ganske spent óg no, hm?
Ca tretti minutt seinare fekk eg uuthaldelege smerter i magen. Eg greide knapt å presse ned middagen- kylling og ris! Ein av favorittane! Forferdeleg. Seinare på kvelden gjekk eg til sengs, for eg skulle jo trass i alt på skulen i morgon. Eg hadde frykta det verste, då noko enno verre skjedde. Mageknipen tok over min moglegheit for å få søvn. Eg greide ikkje slappa av. Eg låg på venstre side - kjende (ja, heilt fysisk) at boblene kravla frå eine delen av magesekkjen min, og opp til den andre. Eg rulla over, la meg på den andre sida, og det motsatte skjedde; boblene fór frå der dei var no, og opp til den andre sida. Deretter la eg meg på magen- og dei samla seg under ribbeina mine, der dei lagde ein boblefest- og lyden av musikken og latter kom ut som SMERTE og FY for kroppen min. Mest heile natta låg eg der, og fekk ikkje blund på augo- heilt til omlag 05.30, då eg endeleg fekk sove litt. Alt for tidleg ringte alarmen. 06.45- berre ein drøy time sidan eg sist såg på klokka. Eg røyste meg opp frå senga, trøytt som eit mumitroll vekt midt på vinteren. Smerta hadde nådd ryggen og korsryggen, og satt framleis hardt i magen. Eg gjekk ut på badet, som ein anna krøpling - med hendene på magen og ryggjen bøygd framover. Frukosten var ein banan, ein som eg ikkje greide å fullføre. Joy sa til meg at det var antakjelegvis best om eg berre forblei heime. Noko som eg då gjorde. Eg sov til omlag klokka 12 (nyttårsforsett om å stå opp før 11 tel fortsatt, eg var oppe i sjutida og åt frukost- så denne sovinga tel berre som ein lur) og vakna opp att. Magen var mykje betre, no var den berre litt uggen fordi eg var så svolten. Eg gjekk ut på kjøket og åt eit fleirtal av brødskiver til frukost/lunsj - vel fornøgd om at gjæra hadde fore til ein bedre stad.
Men det eg sit att med no, er spyrnaden om kvar lufta for hen? Du tenkje vel kanskje at eg prompa/rapa den ut - men eg har verken opplevd nokon grossen prompekatastrofen, og ingen rapar heller. Og eg prøvde å rape, stol på det! Heile natta låg eg og trekte saman magen og opna munnen for å få rape. Men nei. Den forsvann som ein q-tips i ein haug med q-tipsar som ser heilt likens ut. Eit mysterium til denne dag.

Og så byrja eg å tenkje. Kvifor hender alltid sånne ting med meg? Kvifor ikkje med andre folk? Nei, det kunne ikkje ha hendt med deg. For det hender med meg. Medan andre folk blir sjuk grunna ei omgangsjuke, blir eg sjuk på uheva bolledeig. Dette er ikkje det einaste dømet.
Kven andre enn eg..

Knekker lillefingeren på veg OPP trappa?
Får skrubbsår med diameter på 2 cm på haka som varer i 2 månadar, og med raud hud i 6, etter å ha svømt nedi ein stein?
Manglar negel på lilletåa ein heil sumar etter å ha kræsja med ein grill?
Sovnar på ryggen den siste dagen i syden (den einaste dagen med sol) og blir solbrent på magen, medan ryggen fortsatt er like bleik som den var ved avreise?
Trynar rett på fjeset og sklir 3 m framover i Ålesund sentrum etter å ha runda eit hjørne for tidlig, og kræsja i veggen?
Sklir i dusjen på Tren og landar på rompa? NAKEN og full av SÅPE.
Tar seg ein tur til symjehallen med to overdelar og inga badetruse?
Fargar håret rosa, vel truande at det går ut etter ti vaskar? Men i mitt tilfelle- meir som 100 vaskar.
Lagar bål på kjøkkenbenken i forsøk på å varme opp bønner?

Eg trur eg stoppar der. Kanskje du har opplevd ein eller to av desse- men eg tvilar sterkt på at ting som det her skjer på ein dagleg/vekentleg basis i livet ditt. Som det gjer med meg. Uheldigvis. JADA- flir i veg.

Så eg starta på skulen på onsdag i staden. Den andre timen er no health and safety, med ein lærar som ikkje greier og lage setningar utan å bruke ordet "mkay" eller "allright". Døme: "Today we're gonna go through section 1, mkay?" "So, get some books, mkay- and open them up to page 8, allright?" "Mkay, so let's begin, mkay." .... "Allright, so what I want you to do is copy down the chart, mkay?". Dessutan er han ikkje den skarpase skeia i skuffa. På eit kakediagram der det stod at 30% av voksne som døyr i ung alder døyr i bilulykker. Altså, så kjem 30% av denne klassen til å døy i bilulykker. Tenk litt på den. Mkay?

Ellers så har Christian og Kristina forsvunne frå min tredje time, og vi har fått KK inn. Min fjerde time er art, som eg no har med Debbie og Kong! Yuhu. Femte time er framleis Algebra- grøss og gru. Sjette time er Engelsk, og den klassen er heilt fæl no! Stemninga er heilt rar. Bryce og Jesse (to teite gutar i klassen min som alltid gjorde noko som ein berre måtte le av, enten det var å bære bøker med oppbretta t-skjorter slik at dei kunne flexe "musklane" sine, eller om det var overdreven sjølvsikkerheit når det kom til grammatikk, eller oppfunne bøker til dei månentlege booktalks-ane våre) har no byta klasse og vi har fått inn Foshe (en smule negativ, latsabb - relativt sikker på at han er den deiligaste guten på skulen), Natasha (eg veit ikkje heilt ka eg skal skrive her), Danuel (Kjekk ein kar, så det er berre bra), Rachel (sosialt utskudd), Lisa (ei jente som egentleg ingen kjenner) og Chua (kald hurpe. Eg gidd ikkje eingong å lyge.). Men vi har framleis Clint (som er morosam fordi han ikkje er spesielt glup, men drit i det!) og Megan (vi likar Megan). Sjuende time har eg vore borte i den nye gymsalen og gjort ingenting, men neste veke blir vi forflytta til ein ny stad. Åttande time er framleis kjemi.

No har eg craploads med lekser å gjere, mellom anna ei novelle, lese 2 delar av kapittel 20 i Amerikansk historie og ta notatar, og til fredag må eg lese ferdig bok to av George Orwell sin 1984, og til neste fredag må eg vere ferdig med Stephen King si Carrie.

Ellers vil eg nytte anledninga til å seie at eg tel ned dagar og veker og månadar til eg kjem heim att, OG at eg har posta det nyaste (og einaste - hittil) diktet mitt, heilt nederst på sida. Les og kommenter! Hoho!

Til neste veke, adjø!

Totusenogni

2009-01-04T19:10:00.000-08:00

Ahh, nytt år med ei ny byrjing.
Og skulestart i morgon. ÆSJ.

Som vanleg har eg eit par nyttårsførsett. Denne gongen har eg også funne ut kvifor dei ikkje har funka dei andre åra. Dei er ikkje konkrete nok. "Bli sunnare" kjem aldri til funke for meg, eller "byrja å trene", er alt for slapt sidan det ikkje ber om til dømes at eg skal byrja i januar. Så lenge eg byrjar, så går det liksom. MEN, i år er det andre bollar. Eg har 4 stykker.

1. Trene 3 gongar i veka og ete mindre sjokolade.
2. Stå opp FØR klokka 11.00 i helgene og ete frukost til rett tid.
3. Renske ut veska 1 gong i månaden.
4. Samle på kvitteringar.

No er det gått 4 dagar ut på nyåret, og eg har jogga KOR mange gongar? 4! HAHAAAA - SJÅ kven som er på forskudd til neste veke! STOLTEPETTER! Og ja, eg har sett alarmen på 10.45 kvar dag, og har stått opp like før klokka elleve. Unnateke i dag, då eg var oppe klokka 09.30!!!!! Åt frukost og---- dønn dønn døøøønn ---- TRENTE! Hoh-ha! Det er eit mirakel. EG, trene. Noko som trengst for eg et og et og et og et og et og et. Så kanskje eg kan holde det LITT i sjakk, og vise STS at, Ingrid Wold kjem IKKJE til å legge på seg dei gjennomsnittlege 8 kg per utvekslingsstudent! (Håpar eg).

VEKAS SLAKT!
Hohooo, no er det jammen klart for eit nytt innlegg med "vekas slakt". Denne gongen var det verken ein opossum eller eit beltedyr, men ein slange! Eg, Abby og Lyle var på veg til Praire Grove då vi køyrde over ein slange. Ingen stor reaksjon, unnateke Lyle sitt "Yes! I hit it!".

VEKAS SLAKT 2!
I dag, på veg til Siloam traff Joy ein fugl med bilen. Den landa på frontruta og gav frå seg eit par fjør og ein dæsj blod og gørr. Sarah vart openbert falskt lei seg og sutra: "that's not funny,guys!", medan resten av bilen humra muntert over den nyleg døde fugelen. "Just think if it was a dog, or a cat- would you all laugh then?" - Sarah sitt svake forsøk på å gjeve oss dårleg samvittighet. Eg: "I would, if it was stuck to the windshield". Sarah hadde diverre ikkje noko å sei på det. Derek, Joy og Ellie virka for den del ganske enige med meg. Fin fugl då. Cardinal.

Jaja, karar. Beklager for eit tamt blogginnlegg, eg tek med resten i listeform.

Ellers allers

Abby og Lyle er trulova, skal gifte seg truleg før sumaren. VILT, tykkjer eg (Ettersom Abby er yngre enn megsølv- vanskeleg å forestille seg).
Derek har fått dilla på sjokoladeostefudge og det er fortida det som fyller kjøleskapet.
Eg hadde 3 ulike plassar å vere på nyttårsaftan, men blei heime grunna ingen transport.
Malin hadde bursdag i går! Gratulerer med dagen!
Eg har no trådlaust nettverk og kan blogge kvar som helst i heimen.
Kjøpte ei ny GUL (eg brukar aldri gult. Fyrste gule klesplagg ever) t-skjorte.
Har blitt avhengig av eit spel: Boggle. Scrabbleish, for nerdar som megsjølv.

Godt nytt år alle saman! Bloggast neste veke.
:)

O jul med din glede

2008-12-28T16:51:00.000-08:00

Først: Gratulerer med dagen, Jesus! 2008 år no, byrjar å dra på åra, eh?

Så var jula her igjen, feira over heile verda. Også i USA, tru det eller ei. Eg kan ikkje byrje å forklare kor sært det var å ete pizza på Julaftan. Heile greia med å feire jul på første juledag er heilt tullete. Kven vil vel stå opp tidleg og åpne presangar. Ikkje får ein moglegheiten med å bygge opp spenning før ein åpnar pakkar. Kva er det med det? Gaveopning er jo den perfekte slutten på ein perfekt dag. Og så kan du sjå kva DVDar du fekk i staden for å vase vidare til middagsbordet, når det du egentleg vil er å leike med dei nye leikene dine. Tull og tøys. Okei. Denne gongen legg eg ved fleire bilete, for ikkje berre fann eg att ledninga som går til, men eg har jammen tatt meir einn eitt bilete. Hei hurra!

Kort oppsummering

mandag: Sleepover med Pascaline (Foreign Exchange Student's Club! Woop Woop!) Pascaline er frå Frankrike. Kan egentlig ikkje sei eg har så mykje til felles med ho (forutan felles interesse for shopping), men kjekk jente. Og sleepover likevel!
tysdag: Vi stakk over til Chris' og spelte kort!
onsdag: Julaften. Hmm. Var med Abby først, for så heim og rydda resten av rommet, vaske vifter og bad. For til kirka, kom att, opna ein pakke og spiste pizza.
torsdag: Jul! Opp (tiiidleg), åpna julestrømper, åpna julepakker, skifta ut av pyjamasen, så kom der rundt 30 stk hit, åt, åpna fleire pakkar.
fredag: Var i Fayetteville og leika i ein park (20 grader C, folkens!), og såg Valkyrie på kino.
laurdag: For til byen på romjulssalg med Abby!
sundag: I staden for å henge med Nana's, kom alle hit. Spiste pasta og spelte Boggle og In a Pickle.

Utgreiing om amerikansk juletradisjonar
(i allefall i familien Kapity)

Vi stod opp (borna hadde vel egentlig vore oppe sidan seks-sju, så det rette uttrykket blir vel egentleg "EG stod opp".) i ni, halvti-tida, litt tidleg for meg, som er vand med å stå opp i ellevetida for å rekkje "tre nøtter til Askepott" på NRK kvar julaftan. Eg går ut av døyra og høyrer med ein gong eg rundar hjørnet til stua "YAY, Ingrid's up, let's open our presents!". Så vi gjorde det. Eg opna alle mine frå Noreg, pluss eit par frå folk i USA (unnateke Håvard si, som eg opna på julaftan! :D) Så skrelte og moste eg eit hav med poteter, gjekk på badet og tok på klede, og gjekk ut på kjøkenet og hjelpte til med å setje på plass stolar, bord og mat til alle kom hit. Så byrja det å ankomme bilar på bilar, og tilslutt var oppkøyrselen stappfull, inkludert grøfta/gata atmed. Vi var tilsaman 27 personar i eit hus som er på størrelse med ein by-leigeligheit. Ein anelse mindre enn mi Tante Marta sin forrige residens, om det seier deg noko. Vi åt potetmos, turnipsmos (fattig etterlikning av rabbestappe), skinke, kalkun, saus, søtpoteter, stuffing, gulrøter, cranberrysauce og masse anna greier. Og såklart var der 2 typar pai, krem og diverse andre søtsaker. Alle for heim tilslutt og eg rusla inn på rommet og tok på meg pyjamasen (som har økt 2 størrelsar frå sist år, nokon trur tydelegvis at eg har lagt på meg mens eg har vore her borte! Hoho. Heldigvis er det ikkje noko betre enn ein oversized pyjamasbukse:). )

TUSEN TAKK for alle julegåvene eg fekk sendt frå Noreg! Eg er så glad for at de er glad i meg nok til å sende julegåver. Ei kjempeherleg overrasking. Eg er så glad for at eg har dykk i livet mitt! :)

Kva fekk DU til jul i år? Her er det eg fekk:

Pyjamas + matchande tøflar
1 kg melkesjokolade fra Freia tilsaman
Balerinakjeks
5 skitne noveller fra nittitallet, haha!
smørbukk!
Diverse julehefter
Smykke x 2
Øredobbar x 2
Skjerf
Pengbok
Sudokumaskin! (Kul liten sak.)
Hårbørste, pluss andre hårting.
Uti Vår Hage 1 og 2
Ponduskalender
CD
Ullskjorte
Munnspell + læresegåspillebok
Kvikk lunsj!
Armeband x 3
Og ein del ting til.

Eg sitt og speidar bort på bordet der alt står, men har diverre ikkje briller på. Kva kan eg seie? TUSEN TAKK!

Elena Cecile

Xavier, godt fornøgd med julegavefangsten

Juletreet

Pepe, held Lanie medan han ser footballkampen. "Oh,oh, oh, what you screamin fo? Ah, you can't see dat footballgame, and you wanna see dat footballgame huh? Xave, get outta the way! Let your sister watch some of dat football!"

MINUS TOLV: BRR.

2008-12-21T19:54:00.001-08:00

Søndag sist veke var eg absolutt ikkje klar for den siste veko før juleferien. Denne veko skulle bestå av repetering og til slutt semestertestar. To timars lange prøver som gir 25% av karakteren din. Absolutt nervevrakande, når ein heime veit at ein ikkje kan stryke i videregåande eller grunnskulen, medan ein her må ha 70% for å stå i det heile tatt. Om eg hadde vore junior hadde eg ikkje tenkt så mykje på det, men eg vil nødig gå glipp av graduationseremonien med hatt og kappe. Hallo, kjem ein til Amerika er det hatten og kappa ein kjem for å ta bilete av! Hoh. Uansett. Eg var både frostig og trøytt måndags morgon då eg rusla ut på stova. Eg sjekka utanfor døra, og der såg eg det. Hagl på bakken og det var såvidt fryse over. Inne stod Joy og sjekka dei lokale morgonnyhendene. Eg snudde meg, det faktum at det var ist over gav meg håp. Eg såg på fjeset til Joy. Ho dreiv og fikla med fjernkotrollaren. Sekunda gjekk saktare og saktare, håpet steig meir og meir. Der kom det. Ho var framme på kanal nummer fem. Dei gjekk igjennom kvar by i området. Brått sa Joy: "Lincoln: closed." Amerkanarane sin frykt for is og snø hadde endeleg enda opp i det som på folkemunne blir kalla "snowday". Snødag. Ikkje søndag, men snødag. Eg rekte begge nevene i været, sa eit lågt "YES!" og gjekk sporenstreks tilbake til senga. Kor eg blei liggande til omlag 12. Eg stod opp; åt frukost. Dagen gjekk for det meste ut på å gjere absolutt ingenting, sidan alle var heime og ikkje kunne køyre/sykle nokon plass sidan det var is på vegane. Du tenkjer nok: "har ikkje desse amerikanarane piggdekk?". Svaret er, Jo, det har dei, men ingen brukar dei. Amerika er i det store og heile allergisk mot snø, greier ikkje å bruke paraply og avlysar derfor skule og jobb om det er is på vegen.

Mandagskvelden gjekk vel egentleg for det meste på å håpe på ein ny snødag, sjølv om mogligheiten for at det skulle bli 2 på rad var heller liten. Eg satt og såg "The Aviator" med Joy og Derek. Ein film som varte ALT FOR lenge og det vart seint i seng, igjen. Tysdags morgon då eg stod opp sendte eg melding til 50% av kontaktlista mi (ikkje at ho er så stor. Haha) med spyrnaden om det var snowday idag. Ingen av dei kom med gode nyheiter. Eg tusla inn på badet, hadde på ein dæsj sminke og vasa håret i ei flette og gjekk inn på kjøkenet. *Bip*. SMS. "NO SCHOOL". Eg dansa bokstaveleg talt av glede. Her stod eg, ute var det ein temperatur på pluss ein grad ca, og dei hadde nok ein gong avlyst skulen. RETT! tilbake under dyna. Eg stod opp, og var ikkje så keen på å ha ein kjedeleg dag til. I rundt tolvtida sendte Jesse melding og lurte på om eg ville henge. Eg sa nei, ettersom han sender melding ganske ofte og vil henge, noko som i hans hovud betyr make-out session i baksetet på bilen hans. EEEEH nei. Snakka med Megan på Facebook, og medan vi satt og lo av Jesse og dei teite meldingene hans, kjørte Jesse og Bryce inn i oppkjørselen hennar. "God dang, they just pulled up." , "They're walking in the door" , "They're talking about the ice". "LOL Ingrid, I'm coming to get you". Dei kom og henta meg og vi stakk til Cane Hill. Der var også Trent og Joey så vi hang der ei stund. Bryce og Jesse stakk etter ei 20 minutt igjen. Eg, Joey, Trenton og Meg såg stepbrothers (beste filmen EVER) og spelte biljard, rock band og spiste makaroni heile dagen. Veldig gøy.

Onsdag! No var det tid for å fare tilbake til skulen. Lærarane repeterte med dei orka, for å gjere oss klar for semestertestane. Torsdag skulle vi ha testar i 1, 3, 5 og 8 time, noko som omfatta American History, Government, Algebra 2 og Chemistry for meg. Dei verste faga. Eg og Abby for først til Walleworld, og kom tilbake og las på Kjemi og matte ect. Det var hard core lekselesing heile kvelden, til ho tilslutt for heim att i rundt 23.30 tida. Eg fortsatte å lese på matte og kjemi og historie og plutseleg var klokka 2.30. Eg tenkte (ikkje sikker på kvifor): Eg trur eg berre lar være å leggja meg. Så eg forblei våken resten av natta. I kjemi lønte det seg iallefall sidan eg fekk 95% ! Woop. Dei andre faga veit eg ikkje enda, men kjemien er redda så eg er glad.
Fredag var det art, word processing og English. Engelsktesten var heilt latterleg, den hadde absolutt ikkje noko med engelsk og gjere. Læraren hadde tatt setningar frå eit hefte ho hadde gjeve oss og tatt ut tilfeldige ord som vi skulle finne. Heilt tilfeldige ord tatt ut av kontekst. Uansett. Vi sjekka ut i 12tida. Eg og Abby for først til PG til Sonic og åt litt fastfood. Deretter for vi innatt til Lincoln og tok oss ein tur innom Rocky's trading Post, antikvitetshandelen i byen. Kjekt. Eg og Christian jobba med å overtale Abby om å kappkjøre med han, men det einaste vi fekk ut av ho var "I'm not going to race a minivan. No seriously. That van can be pretty fast.". Vi for til casa del Kapity, der det var ingen heime. Eg fann Dirty Dancing på TV, og bestemte momentant at det var viktig for Abby å sjå den når ho fortalte at ho ikkje hadde sett den før. Etter eit par timar med Mr Swayze og dans var Abby ganske sikker på at hennar framtidige ektemann skulle bli Patrick Swayze.

Laurdag for vi til kirka og lille Elena Cecile vart døypt. Deretter gjekk turen til ein meksikansk resturant og heim att. I dag er det søndag nok ein gong. Det er heile 13 minusgrader C, og eg sitt med 2 par ullvangsokkar, joggebukser og ein svær hatt på. I dag har vi hengt med Nana, lagt puslespel og spist middag med foreldra til Derek som køyrde opp frå Mobile, Alabama. Og eg kokte eit egg og spiste ei skive med egg og kaviar. M-mm.

Alle bileta kjem neste gong, eller den etter det. Det ser ut til at ledninga har vorte misplassert. Hehe. Eg skal rydde i morgon uansett, så då dukkar ho nok opp att! :)

Til neste gong, fred ut!

Svingningar

2008-12-14T17:53:00.000-08:00

Hallo på do.
Her kjem, nok ein gong, eit rykande ferskt blogginnlegg på Ein Nordmann På Ville Vegar. No har me kome oss heilt til tredje sundag i advent, noko som er heilt vilt! Dagane gjeng som Tore Strømøy når han får på seg joggeskoa ( Visste du at Tore Strømøy eingong var ein racer i kappgang? Vel, det var han.) Ikkje berre har eg fått sendt av garde julepakkar, men jammen fekk eg eit par i posten og, pluss eit julekort! Får riktig julestemning av det her eg altså.

Veret kan eg ikkje sei heilt det same om då. Versvigningane her er enorme. Dei fleste dagane no har det vore veldig kaldt, rundt frysetemperaturen, til det i dag snudde og var heile 17 plussgrader. Fredag formiddag og, var det heller mildt, rundt 10 grader, til eg på ettermiddagen skulle gå heimatt frå skulen då det plutseleg var isande kaldt igjen.

Veret er ikkje det einaste som har svingt seg. Humøret mitt, har eg merka har vore på kant heile veka. Ja - eg seier det. Eg har rett og slett vore ei premenstruell hurpe. Eg tok meg sjølv i å nesten klikke vinkel då Xave stjal fjernkontrollen frå meg på torsdag. Eg reiv den tebake og la den oppå TVen og forlot rommet momentant. Så gjekk det opp for meg at han er to og eit halvt år og at eg kanskje overreagerte littegrann på den fronten. Så eg vasa meg innpå kjøkenet igjen og tok ein kjeks. Alt bra igjen.

Skulen denne veka har vore heilt grei. Eg fekk ein B på både algebraprøva og i Amerkansk historie. Hurra for meg.

På laurdag var familien i juleselskap med Mary. Det var som vanlegt eit leven av ungar springande rundt, og eit fleirtal med mødre og fedre og ellers ein gjeng eldre folk. Digg gjeng heile haugen. Vi spelte dirty santa (alle gjestane tek med seg ei pakke kvar, og kvar gjest får opne ei kvar. Du kan også stjele ein annan si gåve.). Eg enda opp med ei splitter ny krølltang og fire hårbørstar (4 for mange, for ei som kjemmer håret kanskje 4 gongar i månaden. Det må vel forandrast det no! Hoho!). God jul til meg. Der var også å finne guitar hero, rockband og playstation 3! HURRA! Mary's son og svigerdotter budde der, (rundt 19 og 20 ,med ein liten babytass) var fullt utstyrt til å redde eit juleselskap.

Ond tvilling?
Abbys mor, fann i dag ut kven eg likna på. Ho har hatt det problemet med at ho tenkte eg likna på nokon, men kunne ikkje finne ut kven. I dag kom det altså. For dykk såpeoperaelskarar der ute. Ringer namnet Alison Sweeney ei bjelle? Alison Sweeney spelte Sammy i Days of Our Lives, og er tydeligvis min onde/gode tvilling. Her kjem eit bilete, døm for deg sjølv.

Ok, for de som huskar sist vekes blogginnlegg der eg skreiv om korleis eg og Ab køyrde over ein opossum? Vel. Eg lurer veldig på å gjer det til eit fast innlegg, med å berre endre namnet til "vekas slakt". For her kjem det.

Vekas slakt
I dag, på veg frå Morrows til Lincoln køyrde vi over nok eit vesen. Det hadde byrja å regne, og sola hadde gått ned så det var ganske mørkt. Ute på vegen stod han, midt i køyrefila og berre chilla. Ein feit jævel. Ein armadillo, på godt norsk: beltedyr. Dei har ei gjennomsnittslengde på 75 cm med hale, og kan bli opp til 1,5 meter lange. Dei kan vege opptil heile 59 kg (kjelde: en.wikipedia.org). Og det seier eg, det var rett og slett 1 stk fat bastard. Som sist såg vi den, rakk knapt og bremse litt ned, svinge litt til me høyrde ein "splatt-thump" og ein "fuck" frå Abby. Eg reagerte litt meir nonchalant enn sist gong med eit "Goddammit, I hate it when we hit stuff."

I morgon er det meldt snø, og eg har som vanleg håpet oppe for snowday! (Her stengjer dei skulane om det er snø eller is på vegen. Veldig kjekt for meg, ettersom i Norge får me berre ta til takke med å ta med oss ein paraply om det snøvar)

Fred ut!

JUL JUL JUL JUL <3

2008-12-08T17:48:00.000-08:00

Hei på dykk! Ein dag seint, eg veit, men her er eg altså igjen! Ei ny veke er gått, den 1. veka i desember, og livet går vidare her, som det går heime! Jula nærmar seg, endeleg!

Det at jula nærmar seg er ganske tydelig! Og for de som trudde at det blåe huset at med Prixen på Skodje var jalla, ohoi, det er inkje, om ein samanliknar det med jul i Northwest Arkansaaaas! I det siste har det vore juleys på hus så langt mine norske auger kan skode, med oppblåsbare og sjølvlysande figurar som står til. Butikkane har sjølvsagt vore klar sidan september, med julemusikk i kvart eit hjørne, og med eggnog på kartongar til den som måtte ynskje det. Skulen er også klar for jul. Like etter Thanksgiving var kantinedamene klar med ein ny juleplakat på veggen og eit leven av ein robotsak som lagar høge, fæle, skjerande bjellelydar. Har egentleg vanskeleg for å tru at dei damene har noko som helst slags julestemning i det heile tatt om ein dømer frå den daglegdagse oppførslen dei viser. Ellers så snakkar fammen om å få opp juletreet ganske kjapt her i heimen óg! Lærarane har funne fram julegensrane og julesokkane, og Mrs. Bell har tilogmed prestert og lime ein snømann i målestokk 1:1 på døra si. Her kjem me i julestemning i rakettfart.
Husa dei er glorete, ein heil del av dei. Vi har dei som har invstert i julelys på huset, og dei som har invistert i store dekorasjonsgreierne i hagen, og dei som heller satsar på dei massive julekransane på huset. Aunt Joyce for eksempel, har ein på om lag 1 meter hengjande på garasjeveggen. Eg for min del har gjort ferdig julehandelen. Eg handla inn alle saman med unntak av ei, så dei blir nok sendt ein dag ganske snart forhåpentlegvis! Om dei kjem litt seint må eg berre beklage, og gi fritt fram for å syte over kor udugeleg postsystemet er.

Janei, eg får vel halde fram og fortelje om denne vekas synder!
Alle er tilbake på skulen, relativt nedslåtte etter ein god ferie. Eg hadde jo egentlig kjeda meg litt så eg var nesten letta for å kome tilbake på skulen og sjå alle saman igjen. Mr.Williams har fått oss alle til å lese 1984 for Amerikansk Historie. Må seie - først var eg litt skeptisk, men no har eg komt meg godt uti boka og har rett og slett fått sansen for den. Dei fleste av dykk veit nok sikkert kva for bok 1984 er, men for dykk som ikkje veit det: det er det heile styret med "big brother is watching". I art held me på å lage eit paper macheprosject, der mi gruppe lagar ei firkanta skjelpadde, ei BAD ASS! skjelpadde. På sidene har den raude flammar, den har blå hanekam, eit fjes som kan assosierast med ei drapsmaskin og på ryggen: "VERY METAL" i sølvfoliebokstavar, med matchande stjerner. I government class har vi byrja å eit prosjekt for å forbrede oss til semestertesten. I word processing lagar vi websider. I matte har vi byrja å gjere eitt eller anna rart som er heilt uforståeleg. Engelsk driv vi framleis med senior project, wolf hour driv eg, Turner og Maria og dyttar rundt ei vogn med diverse mat som vi sel til dei andre kidsa på skulen. Og i kjemi driv vi med stoichometry -DRIT!

Helga er såklart høgpunktet med veka! Fredag for eg og Ab til town og såg Twilight/Evighetens Kyss på kino- ei bok/film som er ein BIG DEAL her borte! Ei bok om ein vampytfamilie og ei anna chick i ein by som heiter Forks eller noko. Eg har ikkje lest boka, så eg var ikkje nær så entusiastisk som visse andre på skulen, men filmen var ikkje så verst den altså. Fin historie, kanskje kunne dei hatt eit litt større budjsett ect. Og Edward Cullins er meir eller mindre nydeleg. Så det.

Eh laurdag rydda eg rommet, vaska badet og stakk over til the Swayne house og overnatta der. Sundag var det klart for juleshopping. Klart blei det eit par presangar på meg sjølv også! Eit fantastisk par partypants, og ja, Katrine eg meinar desse er meir partypants enn dine. For mine har bukseselar. OhYes. Og ein sjølvlysande, space-tema, mørkeblå, fleece, HEIL pyjamas! Som lyser opp rommet om natta. Elskar den.

Folka i Lincoln er ikkje vande med å sjå slike flotte bukser som eg har. Her var nokre av kommentarane på antrekket:D
"Nice overalls Ingrid" (Overalls er noko alle redneck chicken farmers har på til ei kvar anledning)
"You wear those when you go yodling?"(Mathew)
"M-m-m, those are some cute Norwegian overalls you got there Norway."(Jesse)
"I'm trying to decide of I think they're cool or not"(Ms. Morris)
"Did you get those in Norway?" (Bryce sin kommentar på alt eg har på meg)
Heerlegt ! Nokre av dei var sarkastisk - men get real, dei fleste av folka på skulen har aldri høyrd om Armani eller Lacoste. Ahh- bønder! Hehe neirra. :)

Buksedagen er i dag forresten. Så eg tenkjer eg kan ta å oppsummere dagen. For den har vore ganske bra! Eg var på skulen, og når eg kom heim bestemte eg, Christian og Casey oss for å finne på noko. Ingen av oss har bil så det blei Lincoln fun på oss. Vi stakk ned til parken og sklei på skliene, dissa, og rulla nedover grasbakkar. Etterpå for vi til Casey, og vidare til systra til Casey. Christian for i halv sju tida, og eg og Casey bevegde oss nedover til Fast trax igjen, der vi spottar Bryce inne på Simon's Pizza. Vi bestemte oss for å stikke innom å seie hei. Han ga oss skyss heim att, først Casey og så meg. No chillar eg med den ny pyjamasen min og ein episode med Boston Legal.

Vekas happeing!
Ok. Så eg og Abby var på veg fra Morrows til Faytown og ein skugge spring ut på vegen. Eg freakar ut og ropar ut "AAAAAAAAHHH!", følgande høyrer vi ein "thump-splærk". Eg, i ein relativt skadd sinsstilling ropar ut (beklager språkbruken.) "WHAT THE FUCK WAS THAT! OH MY FREAKING GOD YOU JUST HIT SOMETHING! ABBY! WHAT WAS THAT?" (Eingongstilfelle folkens, språkbruken min er som oftast ganske sosail passande og normal), og eg tenkjer du lurer på akkurat det same. Svaret er, mine ivirge blogglesarar; Opossum. Eit nasty dyr som no ligger skvist på vegen mellom Morrows og Fayetteville, Arkansas.

bloggest neste veke, dawgs!
Peace out!

Recharged

2008-11-30T15:59:00.000-08:00

Oog der var thanksgiving break over. Ein meir eller mindre lite innhaldsrik ferie, om eg skal seie det sjølv, men jammen har eg oppdateringar likevel. Det er alltid noko på gang i familien Kapity, sjølv når der ikkje er noko på gang. HØHØ! Tog du an? Ikkje eg heller. Vitselaginga mi blir verre og verre for kvar dag.

Mandag var ein av dagane eg nesten gjorde noko. Eg stod opp. Og gjorde ingenting, heilt til eg stakk ut med Orin, Joseph, Steve, Levi, Kenny og Casey. Vi for ut til Levis si mor sitt hus, og eg høyrde på bandet deira spele. Den aktiviteten varte nesten 1 timar, før eg for heim att, skifta på meg att joggebuksa og sank ned i sofaen igjen.

Tysdag gjorde eg ingenting, untatt å sove, ha på joggebukse og sjå på TV.

Onsdag, same aktivitet heilt til klokka 22:00, då bebisen endeleg besemte seg for å ta seg ein tur ut av magen til Joy. Dei stakk til sjukehuset, og klokka 23:52 (trur eg det var) fekk familien Kapity eit nytt lite tilskot. Elena Cecile Kapity, aka Lanie.

Torsdag! Happy Thanksgiving. Ron (Pepe) og Sarah kom og plukka meg opp og vi for til Donna's rundt klokka 12. Kalkun, turnips, sweet potatoes, stuffing, potetmos, gravy, ham, cranberry sauce, og mykje herleg mat. Og pai og kake. Amerikanarar trur dei kan kake. Dei har tydelegvis ikkje vore i konfirmasjon/brullaup/familieselskap generelt i Møre og Romsdal! PFSH!
Derifrå for eg, Nana, Kidsa, Joyce, Pepe, Alisha (Gigi), og Ronny til sjukehuset for å møte nybebisen. Kjempesøt! (sjølv om ho akkurat hadde verte fødd, og var relativt raud. Nyfødte ser ofte ut som rotteliknande vesen, men Lanie var heldigvis søt! - "Neida Ingrid, alle babyar er jo søte!" Nei. Eg vil ikkje sei meg enig. Babyar sin søthet er heilt klart overvurdert. I det minste blir dei fleste ikkje søte før dei er eit par veker gamle. Og for nokre, ikkje ein gong då. Beklager, men det er ein hard sannhet vi berre må takle.)

Eg kom heim att og hadde huset for meg sjølv, etter som kidsa var med Nanas. Eg hadde meir energi enn nokon gong. Eg visste ikkje kvar eg skulle gjere av meg. Frå klokka var 17.00 til rundt 22.00 var aktivitetane:
trening (!!!), ta oppvasken, rydde rom, kjøkken, sunroom, stue, lakke neglar, klippe tåneglane, lage adventskalender (til Sarah/Ellie/Xave), lage ein til, fordi eg ikkje var heilt fornøgd, Og ja, ein dusj såklart. Og så spelte eg Tetris i ein time eller noko. Eg la meg rundt klokka 02.00. Og fekk ikkje sove. Energien var overvelmande.

Torsdag: opp klokka 07:00, Nana droppa av Xave her klokka halv åtte. Eg og Xave chillan med TV og teikning, til Debbie (Baboo) kom og plukka han opp. Eg sovna på sofaen. Joy og Derek kom heim i eitt-tida.

Fredag: inkje.

Laurdag.. JO! Laurdag gjorde eg litt av kvart. Jentene og eg lagde kake og muffins (for oppskrift, sjå lenger ned!), så lagde eg middag og pizza. Og så for eg til Faytown med Nana for å kjøpe litt julegreier to the family. Så for eg og Abby til Faytown, ein time etter eg kom heimatt, for å sjå midnattsfilmen. Som dei ikkje viste - så vi hengte på Wal Mart og MacDonalds i staden.
Søndag, i dag, sov eg leenge - og det fekk "sleeping beauty" gjennomgå for av jentene. "FINALLY! God, you know how to sleep!". Kva kan eg seie? Det er ei gåve eg er verte velsigna med.

I staden for vår vanlige hang out med Nana, kom heile gjengen hit i staden. No (sundag) står ein spesialepisode av Psych! på planen, pluss ein episode eller to av Boston Legal.

Alt i alt, ei ganske lite produktiv veke. Ikkje at det ikkje er overkommelig.

Her er oppskrifta på muffins/kake! Femstjerners, den her blei god!

Marvelous-super-awesome-marshmallow-supcake-delight
(Oppskrift komponert av Sarah og Ingrid)

You need

A palmful og brown sugar
A palmful or two of cinnamon
Two Xave-handfuls of nuts
Some frosted flakes
Some more frosted flakes
Two handfuls of oatmeal
Optional amount of cocoa
2 unhatched chicken babies
a couple of squirts of bie juice
some magic - say doobalotookaawaki
one vakk of white fluff on each cupcake (marshmellows)
that white stuff that helps it bake
and some extra
A couple of drops of fruit acid
ZHUGAHRZ- 2 cups
And milk?
Chocolate chips yeah!

You do:
First, get a round thing to stir in. Then take the opportunity of life from the unborn chickens by cracking some eggs into it. Stand upside down and sing the national anthem of Norway. Put tons of that stuff that sounds like the stuff that grows on some kinds of bushes (flower - flour). Then put som ZHUGARHRZ into it, to make it as sweet as Sarah (AWW). Put that stuff you pronounce with an "S", but spell with a "C". Put the rest in.
Spray a plastic cupcake thingy and poor delicious, delightful and magical cupcake dough into it. AND THEN marsmellows on top. Then notice that you cannot cook it 'cause the plastic will melt! Now scoop each cupcake into a metal cupcake thingy. Now put it in the oven for........................... Sing a song, smile, and something else........................look at your watch, say "Hey! Maybe they're done!"............... Take them out, now wait intil its feeding time at the zoo in Alaska! NOW CHEW!

Fred ut!

Gobbeli?

2008-11-23T17:52:00.000-08:00

Endelig ferie!
Haustferien, eller Thanksgiving break, er endeleg komen til Lincoln, Arkansas. Ferien starta på fredag og varar heilt til 1.desember: Advent! Jula er like rundt hjørnet, yall!

I dag er eg spesielt glad, for eg har fått ein herleg pakke fra modern! Eg fekk Leverpostei og kaviar, og ikkje minst brunost! Også fekk eg NMSUgenseren min som ikkje gjekk nedi kofferten før eg reiste og Tommy og Tigern T-skjorta mi. Best av alt var nok adventskalenderen. 24 pakkar fint pakka inn og festa til ein julestoffting. Eg er så heldig som har den beste mamman i verda. I galaksen!

Eg merka at Thanksgiving var her då eg, tysdag, gjekk inn i garasja for å hente brød i frysern. Eg opna kjøleskapet og der såg eg han. Gobbeligobbeli. Ein kalkun i grøn innpakning midt i kjøleksapet omringa av cokes og V8 tomatojuice (Derek drikk merkelige greier når han er på jobb!). Følgjande onsdag, ettersom at Joy hadde bestemt seg for å ha ein tidleg thanksgivingmiddag ettersom terminen hennar kom dagen etter, åt vi han og han smakte goodt!

Så ja. Duedaten var på torsdag den 20. Har vi eit nytt familiemedlem enno? Eeenei. Joy har ete salsa og tatt gåturar kvar dag for å kome igang. Så no er det søndag kveld og framleis ikkje eit teikn på ny baby (bortsett fra den stadig vaksande magen).

I dag eigde eg i Scrabble hos Nana's. Tenk å vere utlending og framleis vinne i Scrabble! Kva kan eg seie? For ein SEIER! (alert alert, scrabblenerd?)

OG! Dollaren har stege frå rundt 5 til heile 7,2 NOK. Ein trist dag.

Happy holidays!

Mjau

2008-11-16T17:23:00.000-08:00

Ah. Ei ny veke er gått, og her er eg alle saman; framføre skjermen klar med nok eit nytt blogginnlegg! Eg kan heilt ærleg seie at det ikkje har skjedd så alt for mykje denne veka, men det stoppar ikkje meg! Det er detaljane, dei små historiane som gjer livet spanande, er de ikkje samde?

Fyst av alt, har eg ein trist nyhende å melde. Fram til no har eg kunna plaga alle de heime i Noreg, med at eg har nytt livet her med varme seinsommartemperaturar, rundt 20 grader Celsius kvar ettermiddag. No må eg diverre innrømme, at temperaturen har sunke merkverdig. For inntill ei veke sidan hadde me relativt milde temperaturar, ja, eg trengte ikkje å ha på meg jakke på veg til skulen. No har temperaturen sunke heilt ned til at me no har rundt 5 grader om kvelden kvar dag. Laurdags kveld var me så langt nede at det fraus til på bilpanseret og vegane. Ikkje godt. Ikkje godt i det heile tatt. Som kjend er eg slettes ingen regn og frost-elskar, når sludden, snøven, haggelet og regnet kjem brakande, er eg den fyrste til å dra på sytefjeset og ei seig, sytete, lei stemme. Uheldigvis for meg, og alle rundt meg, er min engelsk god nok til å gjere det samme på eit anna språk.

Mange skulelunsjar denne veka har eg tilbrakt i Ms.Morris sitt rom, der me har diskutert diverse metodar me kan bruke for å samle inn pengar til skuleturen vår til D.C og N.Y. Hittil er me runt 10 stykke som har vist interesse, og metodane me har komt fram til er: arragere dansar, hattedagar, pakke julepresangar, teacher torture, selling candy, sponsorar osb.

Andre skulehendingar: Footballsesongen er over, vårt lag tapte alle kampane. Fredag hadde vi hattedag - eg hadde på meg den flotte nye hatten min. Brusmaskina på skulen hatar meg. Fleire gongar no, eg trur det er den tredje gongen det skjer, har eg lagt inn på ein dollar, trykt på sprite zero (ja, me har berre sukkerfrie drikkar, akkurat som dei yrkesretta skulane i Møre og Romsdal. Vil ikkje at borna skal få for mykje sukker!), og ut kjem det koffein-fri, sukkerfri cola! Kva er det? INGENTING. PISS! Cola utan koffein, utan sukker er rett og slett berre vatn/syre med kjemikaliar i. Eg fekk ein A på kjemiprøva mi, ja veldig bra. Neste opp er stoicometry, ventar at eg skal stryke der.

På fredag for eg og Abbt til Faytown. Først stakk vi til Olive Garden - fullt, neste Logan's - fullt, og Friday's - Fullt. Ettersom vi begge ikkje hadde ete noko sidan lunsj for vi like så godt til Steak n Shake for ein hamburger. En smule overdressed, men maten gjekk ned på høgkant likevel. Så for vi å bestilte bilettane våre, drakk ein cappucino (vi hadde ein 2.5 timar før filmen byrja), og stakk på ein liten shopping-spree!
Filmen me såg derimot, Role Models, er noko av det artigaste eg har sett. Slettes ingen Oscarkandidat, men alle de som sett pris på ein god latter - dette er filmen for dykk. Ta alle american pie filmane, pluss nokre faktisk gode og morosame filmar så har de Role Models. Dette er ein film som får deg til å flire høglytt, og kjenne at du må halde tilbake for å ikkje tisse litt i buksa. Eg meinar, det var full sal, og etter dei fem første minutta hadde allereie salen applaudert! Herleg.

Laurdag, brukte eg mesteparten av dagen på å skrive Reserach Paper, for English. Mitt går over dei største religionane. På kvelden bestemte eg og Megan oss for å stikke å sjå ein film. Det sto i mellom den nye James Bond filmen, Madagaskar 2, Role Models, High School Musical 3, Saw 5 og nokre fleire (og dersom du lurte, så ja, eg ramsar opp filmar berre for å gni inn at dei ikkje har kome ut på kino heilt enno i Noreg.). Valet fall på Madagaskar. Eg ELSKAR Madagaskar. Eg veit det er de der ute som ikkje finn den filmen morosam i det heile, men eg er slett ikkje ein av dykk. Karakterane i Madagaskar er geniale alle saman, og eg siktar mest til pingvinane, og SÅ KLART lemurkongen, som er min favoritt! Madagaskar er, etter mi meining, minst like god som den første.

Sundag var me med Nana for lunsj, som vanleg. Denne helga har ho hatt Theresa, og hennar son, Paul på besøk. Joy fortalte meg at Paul var heime berre for eit par veke. Til vanleg er han i marinen. Han er 21 år gammal. Og du veit når folk snakkar om andre, og du forestiller deg korleis dei ser ut? Ja. Eg forestilte meg ein høg, kjekk sailor-boy i kvitt med brakande musklar. Det at han antagelegvis ikkje kom til å ha på seg seilarkostymet sitt med Nana's innsåg eg jo tidleg. LIKEVEL, eg veit ikkje om det er mogleg å vere meir skuffa. Eg gjekk inn døra, og kva såg eg? Jo. ein kar, knapt høgare enn undertegnede, i SELABUKSE, som alle andre stygge red-necks, ei grøn lumber-jack fleecejakke, og eit veldig lite kledeleg overbitt. HALLO? 21åringar, tilbringer kvar dag i eit kvitt sailor-kostyme, og er STYGGE? Det skal ikkje vere mogleg. Skuffelsen var overveldande.

Tysdag, alle saman, er det den 18.november. Eg dedikerar dette blogginnlegget til mi kjære bestevenninne, Katslap, slafzen, kråka, KK, Kat, Catzen, Katrine in the Jungle, bestisen! Eg er überglad i deg - til lykke med 17årsdagen!

:)

Pappa og Obama! My homeboys :)

2008-11-11T18:54:00.000-08:00

Fyst av alt vil eg gjerne gratulere min kjære paps, fordi det var farsdag i helga! Glad i deg pappa!

Det beste med veka var nok 4.november, då vår alles homeboy Barack vann eit opphold i det kvite hus! Vi hadde valvake på skulen og fulgte valet. Med oppgåver og skattejakt, bygging av fort, twister, playstation og film. Masse gøy.
Ms Morris hadde kjøpt inn plenty av gratis pizza, godis og brus til alle så det var berre å forsyne seg (ein av dei tinga amerikanarane er gode på er å fore folk!)! Donuts og cola til frukost. Hurra. Eg fekk vel rundt 1 times søvn, og var som eg oftast er utan frukost og lite søvn; ein stad mellom gretten og fly forbanna på verden. Dårlige sider av meg, er såklart noko eg prøver å skjule, men dessverre, det er no kjent at, eg, ja, er ABSOLUTT ingen morgonperson. Eg stod opp, (blei vekt egentlig. Klokka 0600, ein time før eg pleier!ARG! Og eg var allereie på skulen!!!) gjekk og tissa, pakka sammen alt styret mitt og la meg til å sove igjen under ein pult, ute av alle sin veg. Clint derimot (VELDIG sjølvsikker type, lett å bli irritert på, relativt ekkel) vekte meg når donutsa kom. INGEN GOD IDE. Han fekk vel den kjente behandlinga med eit høglytt grynt, og eit forbanna blikk, før eg flytta meg til motsatt side av biblioteket. Seinare, når eg våkna opp og forflytta meg bort til sofaen, må eg tydeligvis ha sagt noko fælt til han, eller gitt hab stygge blikk, for i første timen kom han å sa unnskyld til meg. Første gongen eg har høyrd den karen sagt unnskyld. 5. time, når eg hadde fått i meg ein dæsj dagsgamal pizza og ein donut sa eg unnskyld til han for mulige ytringar eg kunne hatt samme morgon. Uansett. Vi er alle vener igjen, og heligvis (for meg) flirar dei fleste av min forbanna/grettenhet.

MEN HURRAAAA! GOOOOBAMA! :D:D:D <3

Resten av veka er eit stor tåke, kan ikkje hugse noko spesielt..! Fredag la eg meg i runt 10 tida, og sto ikkje oppatt før 11. Heilt greit egentlig. Dagen starta med ein kald, kald, kald dusj ettersom varmtvatnstanken vår har kræsja. Vi har fått den nye varmtvatnstanken, men manglar fortsatt eit lite rør som vi ventar i posten om ein par dagar. Folksa og kidsa har dusja borte med Nanas, men eg sto vel opp litt for seint til å rekke det toget. Straffa for å vere lat, eh? Megan kom over hit i rundt eittida, og vi bestemte oss for å sykle. Først sykla vi rundt om kring i Lincoln, medan vi klaga over kor kaldt det var. Så tok vi ein stopp ved biblioteket for å varme oss litt, og etter det, tilbake til huset for å hente litt cash for å sykle bort til supermarknaden. Etter dobesøk på Harps og ein pakke tyggis, gjekk turen tilbake til town og ned til South Park. Deretter fann vi ut at vi ville sykle til Cane Hill (ein 10 minutts køyretur frå parken). Den turen viste seg å vere mykje tyngre enn venta og ein heil del syting og klaging fulgte såklart med. Vi kom fram, og bestemte oss for at det var betre at Megans pappa køyrde oss heimatt til Licoln, enn at vi sykla tilbake. Derifra køyrde eg og Megan tilbake igjen til Cane Hill og møtte Debbie der. Så bestemte vi oss for å stikke til Faytown. Etter ein time eller to på kjøpesenteret for vi tilbake og leide ein film. Først prøvde vi å sjå den med Megan, men etter 20 minutt med prøving og feiling med DVDspelaren køyrde vi, nok ein gong, tilbake til Lincoln og såg filmen her. Vi for som vanleg til kyrkja søndags morgon. I dag var der ein annan prest der enn den vanlege. Og han var skikkelig kul! Han kunngjorde det at han skulle slutte der og gje heile stillinga til den nye(og unge) presten. Sitat «Yes, and I know he's like 12, but I'm sure he'll do good!» , «And I will, sadly, not coming back here to preach.. Thanks for not clapping.» cracked me up, man! Sååå. For vi direkte til Bentonville til Joys babyshower. Vi leikte ein heil masser av rare babyleikar og såg Joy åpne presangar til den nye babyen. Deretter, for vi heim, eg gjekk på do (alle detaljar er like viktige), såg omlag 20 minutt av ein fattig nickeloden og for vidare ti Faytown med Abby for ein liten shoppingrunde. Ettersom alt var stengt stakk vi til Target, og eg fekk meg ein ny kul, kul hatt og brand new kicks! Converse! :D One star! Mhm. Deiligt.

No er det kveld. Eg skal gjer algebraleksa mi. Og American Historyleksa mi. BLÆ.

(Beklager laber blogging med en klatt skrivefeil i. jaja)

Mjau.

Halloweeeeen

2008-11-01T17:42:00.000-07:00

Hurra! Det e halloween eddet! Ein høgtidsdag lite feira i Noreg, helst berre av dei som tek kvar ei anledning til å ha ein fest. Her, on the other hand, e halloween en big deal! Har gledd meg til Halloween, vi har lada opp i fleire veke! På godt og vondt også. Døme. Eg var på joggetur (!!!!!!-ja eg veit!!!!) førdags, og det hadde blitt ein smule mørkt. Men den turen skulle vise seg å bli den verste hittil. Det hadde altså byrja å skumre litt, ikkje heilt mørkt. Etter den første svingen eg rundar møter eg ei bikkje i ein hage på venstre handa, som verken er i band eller innanfor eit gjerde. Den byrja å gneldre høglytt og kom mot meg. Adrenalin, oppoppopp. Puls, fart, skyt i vêret. Hundar i utgangspunktet er ikkje mi greie, og for å være heilt ærleg trudde eg den skulle angripe meg. (og for å gjere heile greia verre, så var det ein schäfer- Nifst.) Ok, så eg joggar vidare, kjem ned til parken, og 100 m vekk frå meg ser eg 4 vesen springe over parken. Med min paranoia er eg veldig overbevist om at det enten er ulv eller ein annan type farlege katte/hundedyr. Det viser seg heldigvis at det berre er hjort, og når dei spottar meg er dei vekke på 1,2,3. Men, 5 minutt etterpå passerar eg klekkeriet. Eg høyrer nokre mistenkelige lydar frå ei busk, men overbevisar meg sjølv om at det berre er innbillning. Rett bak meg, sprett det ut noko uidentifiserbart og spring over vegen. Hjartet mitt hoppar over minst 4 slag og eg spurtar vidare med panikk og eit desperat ynskje om å få komme meg heim. Ikkje at vi er ferdige enda. Det siste eg støter på før eg kjem meg heim, er 4 kattungar i full street fight rett framfor meg. Kattongar, veit eg ikkje er noko å vere redd for, men mi dåverande sunne fornuft sa meg at dei måtte ha rabies eller måtte vere små varulvar. Og det som gjorde alt 50 gongar verre var det faktum at det var halloween. Folk her pyntar hagane sine med skumle menneskeliknande dukker i størrelse 1:1. Ikkje koslege saker i det heile tatt. Naboen her har også stilt opp 5 "spøkelse" rundt flaggsta
nga si, med skumle likhetstrekk med Ku Klux Klan. Fyttikatta så skummelt. HELDIGVIS, kom eg heim med alle lemmar intakt og utan ei skramme. Fysisk såklart. Mentalt- scarred for life.

(Eg og Abby i art)

Denne veka var det alstå red ribbon week - ikkje som tidligare antatt, ei veke for kreftforsking, MEN ei veke for rusfri greier!
Mandag: raud t-skjortedag.
Tysdag: cammo-dag.
Onsdag: Crazy shoe dag. (eg hadde på meg mine imaginary shoes. =sokkar)
Torsdag: favorite sports team day
Fredag: Halloween!

(under: Nokre av kidsa i matteklassa mi)

Veka før hadde vi ein bodybuildar på skulen som snakka om dop og røyk og sånn. Han var ganske skummel, men skikkelig artig også. Ein kjempe med musklar som skaut til himmels og med eit handtrykk som nesten knuste ikkje berre handa i seg sjølv, men tilhørande musklar i overarm, underarm og skulder som desperat å prøvde å stå imot trykket. Han var omtrent det mest amerikanske du kan tenkje deg i ein forelesar/talar. Han fekk oss til å applaudere mange gongar, på kommando, og gjenta ting han sa, som byrja med "I can- I can, change my life- change my life. Because - because.. ". Han snakka om reglane han hadde heime som ung, det beste sistatet han hadde trur eg var "my papa said: son, don't never disrespect nobody!. And don't never have your mama call me at work and tell me you acted a fool in school!". Beste delen var såklart "fool in school" fordi han utheva det så mykje "fooooooooooooool in schooooooool". Haha, digga den karen alstå. Min homeboy for life!

(eg og cereal boy!:D)

MMMkay. Så. Fredag og helga var vel den mest interessante delen. Fredag var det, som kjent, halloween. Eg stod opp og gjorde min daglege morgonrutine. Tok på meg dei blåe scrubsa eg hadde funne på wal-mart og den blåe hettegenseren. Åt ei skål frosted flakes, og tok legoklossen min i handa og hoppa inn i Megan sin bil og køyrde til skulen. 1.time med Mr. Williams såg vi film, og spiste godis :D Mr.Williams var sjølv utkledd som ein skikkelig gangsta! Andre time, art, åt vi godis og vasa rundt. Eg lagde Pochahontaskostyme til Abby, for eg syns det var alt for gale at ho ikkje hadde kledd seg ut. KVAR er den amerikanske skuleånden? 3.time såg vi film. Fordi det var halloween. 4.time jobba vi med prosjekt fordi den drittlæraren vi har ikkje er noko bra i det heile tatt. bah. 5.time gjorde vi mest ingenting, vasa rundt og tok litt bilete einaste.
LUNCH! Det å sitte og ete med ei svære kasse over seg er ikkje så veldig lett, men maten kom inn uansett. til slutt. I the common's area var det cookies og brownies og cupcakes og chips gratis for alle som hadde kledd seg ut! YAY! 6.time såg vi ein relativt elendig film om "the ozark legends" laga av eit par fyrar med eit ganske bedritent videokamera og eit basiskurs i powerpoint. 7.time satt eg og Shawn og såg på 8.klassingar som spelte dodgeball. Og siste time åt vi godis og gjor ellers ingenting. En god dag, om eg skal seie det sjølv.

AT&T derimot hadde ingen halloweenspirit. Eg hadde tidlegare kjøpt ein smspakke, som tok $5 ut fra telefonen min. Pengane forsvann, men ingen pakke. Eg ringte AT&T, lettare frustrert og kom på røret med nok eit nek. Etter å ha forklart kva som skjedde fleire gongar, prøvde ho fortsatt å forklare det vekk med at eg hadde nok berre ringt vekk pengane. (eg sjekka kontoen like før, og like etter eg la til smspakken, og 5 dollar forsvann, utan nokon smsar eller telefonsamtalar, inn eller ut!). Eg spurde om å få snakke med sjefen, og då sa ho til meg "yeah, he's just gonna tell you what I just told you!". Meir eller mindre pissed off, fordi HO, ein lusen kundeservicedrit, begynte å bli frekk, mot MEG! Ein kunde, som har blitt frastole $5! Som no har akkurat blitt ferdig med ein sint email til AT&T med tilhørande id-nummer og navn på ho eg snakka med. HUAH. Kjenner eg fortsatt er lettare sint berre eg skriv om det.

Kvelden kom sigande på, og vi tok borna ut for å gå "trick or treat" i nabolaget. Xavier var ei skummel (men kjempenusseleg) løve, Sarah var ei cowgirl og Ellie ein rømt fange. Russel og familien kom også, Russel utkledd som Dracula og Izzie som ei prinsesse. Eg var ein LEGOkloss.
Etter vandring rundt i gatene, kom vi oss heim, og eg stakk til Abby's for å sjå skumle filmar.
Laurdag for vi til Alisha og Rocky sitt hus, for ein halloween-party! Vi spelte masse korny spel og hadde rare leikar, med mykje god mat og latter. Kjekt kjekt.

(Xavier poserar med handa på hofta. klar for free candy!)

På kvelden for eg til Debbie, for Cassidy sin bursdag og overnatta der.
Eg, Cassidy, Debbie, Sonny og Cody begynte å sjå filmi tretida, alle saman slokna på sofaen og vakna ikkje opp att før 6-7 på morgonen. Frukosten blei halloweengodteri og dr.pepper og resten av filmane til klokka blei 11. Eg sat på med Colby og Jay innatt til Lincoln. Med vasete hår, sovelukt og tørre kontaktlinser trur du vel eg gledde meg til å få dusje når eg kom heim att? houh. men det som dessverre venta meg heime var ein øydelagt varmtvatnstank og avstengt vatn. yesyes. Så no har eg det bra med å lukte rart.

No legg eg meg, skal prøve å sove av meg sovelukta (MÅ jo berre funke). Og etterpå satsar vi på eit besøk til enten Nana's eller Baboo's for å få dusje. hehe.

Happy Halloween!

Tampongar, Kjærleik og Telefontrøbbel.

2008-10-26T16:33:00.000-07:00

Frå tittelen på dette innlegget å døme, tenkjer eg du allereie gler deg til å lese denne vekas oppdateringar!

Kjærleik, for fedrelandet!
(Blei du skuffa no? Eller kanskje letta? Høhø.)
Med ordentlig visakort med kode på framsida, har eg fått ein nyfunnen kjærleik for å handle på nettet. Det å få ting i posten blir meir og meir morosamt. Sist veke var eg på ei side, sazzle.com eller noko sånt, og leita etter t-skjorter. Ikkje t-skjorter generelt, for sidan eg flytta over dammen har eg funne ein trang til å vise til alle og ein kvar kor herleg Noreg er, og at eg er norsk som ingen andre i bygda(som forsåvidt stemmer, og det er noko som dei fleste har fått med seg). Uansett. No har eg altså fått to nye ting i "proud to be Norwegian"-samlinga mi, ein trucker-caps med det norske flagget på, og ei ny t-skjorte med "NORWAY" skreve over bringa, også med det raude, blå og kvite flagget på. Tidligare fekk eg ein genser med skrifta "Norwegians are people too!" på. For dei som ikkje visste det. Rekvisittane mine går eg gladeleg med overalt eg er- proud to be unamerican!
Ein annan herleg nyheit er at eg endeleg har fått lagt til nordmannen i Praire Grove på Facebook (PG er 15 minutt herifrå, i retning Fayetteville.). Han heiter så mykje som Emil, og eg vart herleg overraska når eg fann ut at det var ikkje mindre enn ein trønder! Den nest-beste typen nordmenn etter mi meining. Ut av mine fordommar og stereotypar såklart. Sjølv kjenner eg færre trøndarar enn det eg kan telje med 5 fingrar. Uansett. Exciteeeed, som dei så flott seier det i uniten! Vi skal so totally hang out, forreeal yeahmhm!

Tampongar
Okai, karar. Eg veit at mange av dykk frys til når de høyrer dette ordet, så om du er ein av dei som nektar å innsjå at jenter går på do, eller har mensen, feel free til å skippe dette avsnittet. Om du fortsatt vil lese vidare, kan eg forsikre deg om at dette er strictly overfladisk, og handlar ikkje om noko ekle greier- For deg som er interessert i det, kan du vel heller kan søke på google, for å lese om det.

Eg tok altså med meg craploads av tampongar over hit, sidan eg f or ein eller annan grunnikkje var sikker på kva slags type dei hadde her. Klar for å skifte over frå OB til noko som helst anna bekymra meg uansett. Dessverre, måtte dagen kome då eg gjekk tom.
I dag var eg og Joy og Xave på Wal-Mart medan jentene hadde søndagsskule, og veit du kva? Dei har jammen meg O.B i Amerika og! Problemet var berre å finne dei. Mens eg vandra mot hyllene med personleg hygiene på Wal-Mart blei eg møtt med høge fjell av graviditetstestar, tampongar, wipes osb. Dei hadde produkt for problem eg ikkje kan forestille meg at folk har! Eg var rett og slett litt ukomfortabel, og når eg såg ein av dei ansatte kome mot meg med eit hjelpande glis og ei halvsvett panne, flykta eg bokstaveleg talt. Dei ulike namna på produkt, blanda med latinske namn for kjønnsorgan eller vanlige og uvanlige kjønnsjukdommar angreip meg og eg kjende pulsen stige. eg flykta bokstaveleg talt. Eg visste ikkje kvar hen, men eg kjende panikken slå hardt mot hovudet- lett svimmel og småkvalm. Etter uvisst antall sekund befann eg meg i eit hjørne, innst inne, og der var dei - den blå skrifta lyste mot meg. "OB". Ein rus av lukke kom over meg og pulsen sank igjen. Den hjelpande, svettande personen hadde eg og rista av meg. Eg greip to pakkar og gjekk roleg mot handlekorga igjen, lukkeleg og fornøgd.

New York og Washington DC
På fredag fekk vi vite at Ms.Morris' forslag om klassetur hadde blitt godkjent. Over spring break, tredje veka i mars, sett vi nasen i retning Washington DC! Vi skal fly opp dit og vere i Washington DC i 3 dagar, før turen går vidare til New York i 2 dagar. Her skal vi sjå alle attraksjonar du kan tenkje deg, inkludert Ellis Island og Lady Liberty, det kvite hus og all anna drit som eg ikkje hugsar ! Men jammen gler eg meg. Vi får tilogmed velje vår eigne roommates. Noko som dei var sikre på med å friste med! Eg gler med allereie!

Eg hatar AT&T
AT&T er det største telefonselskapet i USA, nær ved å oppnå monopol over mobiltelefontjenestar i landet. Det dei ikkje klarar, derimot, er å få til ein brukande kundeservice.Her eine dagen, skulle eg fylle opp telefonen min med minutt, noko som ikkje er mogleg over internett - ein må ty til med upraktiske metodar: ringe til kundeservice eller kjøre til ein AT&T-butikk i nærleiken. Eg ringte altså kundeservice, med den enkle forspurnaden om å få fylle på med $ 20. Før eg endeleg fekk snakka med nokon, gjekk eg gjennom omlag 4 minutt med - "press 1, press 2, if you are calling about blabla, press 5, if you want to confirm you request about...". Så kom eg til "Hello, this is Zak, identification number 09087, how may I help you?" Verken Zak, Morgan eller Bry-eitelleranna, kunne hjelpe meg. Eg ropte ut kortnummer og datoen det går ut, og det var umogleg for alle å greie noko som helst.Og etter kvar og ein av dei inkompetente drittfolka, måtte eg begynne på nytt med "press 1..". Den heile hendinga tolk meg rundt ein halvtime. Eg var RELATIVT drittsur når eg kom til Chris, identification number 0405, som endeleg var dugeleg nok til å skrive inn rett nummer på første forsøk og fylle opp telefonen. Eg har no opplevd grunnen for så mange søksmål i USA. Udugelege folk gjer folk forbanna - og eg kjende trangen til å rope "I am going to sue you all!" .

MYGGEN
For du som leste sist vekes innlegg, kan eg glede deg med at eg har ikkje sett fleire teikn til myggar som kjem flygande ut av nasa mi. Eg kjenner det at eg blir meir og meir positivt innstilt på heile problemet, men på samme tid har eg ikkje lyst å lure meg sjølv. Kanskje er det eit hav av små egg der oppe, som berre ventar på å bli klekt. Kanskje har ingen symptom på malaria dukka opp enda? Er det berre stille før stormen? Ikkje veit eg. Eg held håpet oppe.

Vi enda veka som vanlig med eit besøk til kyrkja og til Nana's etterpå. I dag spelte vi Maj Hong! Eg, Baboo, Gigi, Joy og Nana. Eg var ganske nær ved å få Maj Hong fleire gongar, men Baboo hadde kontroll over spelet i dag. Kjekt var det likevel!

Neste veke er det ei eller anna rar veke igjen, eg lurer på om det har noko med å støtte kreftforskning og gjere. Uansett.
I morgon er det raud skjorte dag, fredag er det halloweenkostymedag, og s vi har ein cammo-dag, ein yndlingssportslagdag (lurer på om dette er torsdag..) og ein til eg ikkje hugsar. MFK skal malast på fjeset på torsdag (?) uansett! YEAH!

Eg endar innlegget med å leggje til dei herlege bileta eg fekk sendt i posten på torsdag. Det er bilete til graduation og yearbook! Hot med hatt, seier eg berre!
Eg, for min del, er klar for ei ny skuleveke, og ynskjer alle blogglesarar ei god veke!

Oppdateringar

2008-10-19T21:44:00.000-07:00

Nok ei veke er forbi, litt roligare denne gongen - ei lita oppsummering følgjer.

Dei fyste ni vekene av skuleåret er over, og etter ein god dæsj prøver og karaktersetjing, var alle elevar fra middle school til high school velkomne på parent/teacher-conferance, eller kontaktmøte, som vi kallar det i gode, gamle Noreg. Bortsett frå å ikkje bli skremmande overvektig, er karakterar her borte noko som er ganske viktig -- Ikkje fordi eg elskar skule, men enkelt nok fordi eg ikkje vil bli sendt heim att. Eg har hatt prøve i Word Processing, prøva gjekk ut på å skrive eit stykke på data. Har hatt ei prøve i American History, i Art, og i Algebra 2. Prøva i sistnemnte gjekk dessverre ikkje så bra som først håpt, men bedre enn venta. Kva kan ein egentlig vente seg med mine evner i matematikk - ein legg saman 2 og 3 og får 4. Til og med kalkulatorar jobbar i mot meg. Uansett, karakterane såg bra ut, eg hadde 90% (tilsvarar A) og oppover i alle fag! Untatt algebra, der eg har ein 73% - ein C. Jaja.

Eg har også laga pizza til familien, og pizzahorn av resterande fyll og deig! Norwegian style. Her lagar dei ein tynn botn, har så på saus (beståande av ingenting anna enn tomatsaus.), så har dei på ein crapload med ost, og så har dei på "topping" - pepperoni til dømes. MIN pizza derimot - den herlege norske heimelaga wold-pizzaen, hadde ein tjukk, tjukk, nydelig botn, fyll beståande av kjøttdeig, heimelaga saus, mykje gode krydder, løk og mais og eit kledeleg, tjukt lag med gulost på toppen! - Ein herleg dag for magen til frøken Wold.

På laurdag, for eg, familien og ein heil gjeng med jentespeidarar på tur til Devil's Den. Vi vandra i grotter, grilla og kasta steiner i elva. Eg greide og, som venta, å bumpe hovudet inni ein stein inni grotta. Mørkt var det, og med mi unormale høgde her i usa køyrde eg likesågodt panna rett inn i ein utstikkande stein i grotta. Eg datt bakover, landa i ein mjuk haug av flaggermusdrit og var vekke i eit sekund eller to. Dagen var ikkje komplett før vi kom tilbake til elva, og vi kunne grille marsmallows - eller, som småjenter fann interessant: studere Ingrid sitt hår med fingrar dekt av smelta marsmallows og sjokolade.
___________________________

Sidan eg ikkje har så veldig store nyheiter denne gongen, tenkte eg at eg skulle fortsette med litt daglegdagse hendingar for meg, her i Lincoln.

Biologiske Funn
Tidligare idag, snytte eg meg. Den hendinga i seg sjølv er vel ikkje noko å juble over, med mindre du synast det er interessant at eg har ein liten snufs gåande. Hendinga du vil høyre om, derimot, er at ut kom det ein stor mygg/ei lita fluge. Eg har ikkje merka at dette vesenet har komt seg inn i naseboret mitt, og heller har eg ikkje kjent at det har budd der. Med dette i bakhovudet, kjem eg til å tenkje på det neste store spørsmålet - Kor lenge har ho vore inni der? For å ikkje snakke om kva ho har gjort der inne! Har den formert seg, lagt egg? Er der ein haug av mygg som, i skrivende stund, har familieselskap i bihulene mine? ELLER! Har myggen bitt meg i naseboret? Kvar har denne myggen vore før? Var den berar av malaria (ja - komt frå eit anna kontinent, der malaria er eit faktum er mogleg - mygg har faktisk vengar!)? Kva kjem til å skje med nasen min no, etter dette illevarslande funnet?

Do
Du veit når du ligg i senga di, eller sit i sofaen heime, eller sit og ser på TV - heilt avslappa, og nokon i huset ditt går på do. Lyden er høg, og tankerekkja du har gåande blir umiddelbart broten fordi du høyrer noko sin tissestråle treffe vatnet i doen høglytt.
Så har vi dei, som ikkje likar at folk høyrer at dei tissar, dei som prøvar å sette seg på doen slik at lyden bli lågast mogleg, eller justere trykket slik at ingen høyrer. Fordi - dei har gjennomgått det å få høyre andre tisse høglytt. Vi har og dei, som går til det ekstreme og slår på krana heime når dei tissar- sjølv når det ikkje er nokon heime.
Eg er ein av dei som ikkje er så glad i å ha andre høyre at eg tissar. Derfor har eg lenge vore ein av dei som justerar trykket. Fleire gongar har eg skrudd på krana, i håp om at lyden av det rennande vatned vil overdøyve tisselyden.
Her, i min amerikanske heim derimot, har vi ein do der det er UMOGLEG å dempe lyden. Uansett kor mykje du prøvar, er det ikkje råd å få ein lågare lyd. Uansett korleis du plasserar rumpa på doringen, justerar trykket - lyden er der, og du blir ikkje kvitt han. Skru på krana på full styrke - lyden er fortsatt så høg at du høyrer den godt! Min tidlegare tisselydangst har no vorte meir temma, den er ikkje like desperat som den har vore på mitt verste, men det faktum at eg må tisse med ein øyredøvande lyd er enno ikkje noko eg likar.

Fedme
3 av 10 amerikanarar (?) er overvektige. Eg har grunnen!
Det at det er MacDonalds, Taco Bell, Sonic osb rundt kvart eit hjørne her er såklart og ein grunn. Og så har du det sunne tilbodet - Salat, fisk, frukt m.m. Problemet amerikanarane har, er evna til å gjere all mat usunn. På skulen har vi ein salatbar. Men salat for amerikanarar betyr ikkje nødvendigvis at det skal vere sunt! Eg, som mange andre, betraktar salaten sjølv - isbergsalat, kinakål, hovudkål osb, som ein dominant del av salaten. Her, verkar det som at dressing, ost og skinke er den dominante delen av salaten. Eg, slenger på salat, tomat, agurk, mais, blomkål, gulerot og til slutt ein dæsj rømmedressing. Amerikanarane her, slenger på pickles, salat, krutongar, ost, skinke, dressing og kjeks. Og så klart, ein liten pose chips på slutten.

Med 8 minutt batterilevetid igjen på Phil her, rundar eg av.

Og takk til Håvard storebror som sendte melkesjokolade og KvikkLunsj i posten! Eg ar aldri før satt så stor pris på eit lite stykke Noreg.

Dallas

2008-10-13T15:43:00.000-07:00

Hei Hurra, her er eg igjen!
Litt meir roleg veke denne gongen, homecoming endeleg over (sjølv om det var übergøy!). Veka gjekk sin gang, med en dæsj prøver, litt maling og tasting på tastatur.

Og sist helg, natt til laurdag, overnatta eg med Megan, (fordi vi egentleg skulle tidleg opp til å køyre i paraden, men laurdags morgon kom med regnver! Amerikanarar har, nei, ikkje høyrt om paraply heller) i Siloam Springs, med mor til Megan. Uansett. Vi gjekk til sengs med ein gong vi kom fram, trøyte etter homecomingseremonien. Rundt klokka 04.00 våkna eg opp, eg trur eg befinn meg i mi eiga seng midt på natta. Eg snur meg til mi venstre side og ser ein framand person i senga mi. (eller, teknisk sett Megan si seng, om du ikkje skjønar kva eg snakkar om..). Eg hoppar opp på føtene og knyttar neven og skal til å gå rundt til den andre sida og slå til denne potensielle voldtektsmannen/ranaren/heimlause fyren som befinn seg i senga mi, sovande, heilt til eg endeleg innser at det slettes ikkje er nokon farleg person, men ein sovande Megan, og at eg ikkje befinn meg i senga i Lincoln, men i Siloam Springs.
Hehe. Ja. Så. Ingen parade, men heller ein tur til ein café for frukost.

Veka denne gongen har gått relativt stille for seg, har ikkje gjort så alt for mykje. Var ein tur til Faytown og kjøpte nye sko (dei gamle tennisskoa mine var særs holete, type at du kunne sjå igjennom dei, inntil foten min. Hola hadde ein diameter på omlag 1,5 cm. hadde brune rundingar på sokkane når eg tok av skoa. På tide med nye?). Torsdag hengte eg med Kacy, Orin, Colby, Jay og Steven og vi køyrde fram og tilbake og stakk hovuda ut or vindauget og skreik "GET A JOB!" etter folk, eller slo til med ein aldri så liten "Hey, gurl..!" .

Helga kom sakte, men sikkert. Fredag var det dags for ein 6 timers lang køyretur sørover, retning Texas. Ellie, Sarah og Xave var antageligvis på det mest høglytte dei har vore hittil heile turen ned, og eg var heilt utslått etter 6 timar med null fysisk aktivitet.
Vi overnatta med Jill og Monty (jepp, som i Monty Python), buande i ein sub-urb til Dallas. Eg fekk eige rom med dobbeltseng (hurraaa!), for helga. Eg kjem inn og; I CAN SEE SUBURBIA FROM MY ROOM! Det var flate asfaltvegar, 0,5 cm grastustar, mursteinshus, reglar for kva du kan ha i hagen og alle husa var meir eller mindre kremkvite/murstein.
Laurdag for vi heile hurven til down town Dallas for å sjå kvar Kennedy blei skutt, og direkte vidare til Six Flags over Texas (Ein SVÆR fornøyelsespark). Kjempegøy! Eg tok ikkje alle dei største berg og dalbanene ettersom køa var omlag 1,5 timar lang og det var VARMT! Men tok dei fleste. Og det var KJEKT.
Kvelden kom og vi spiste middag på Aubuelos, ein mexikansk restaurant i Dallas. Og eg er heil seriøs når eg seier det her. Du har ikkje smakt god Guacamole før du har smakt deira. MMmm.
Søndag. Dagen for heimreise. Først for vi til kyrkja til Jill og Monty. Christian Non-denominational (kristne som ikkje kategoriserar seg sjølv under ein kategori, som protenstatar eller katolikkar, berre "kristne"). - Der var det liv og røre du, med ein prest som vasa rundt i salen og ropte i prekenen, og folk i salen svarte det han sa med "amen" eller "hallelujah", for å vise at "ja, eg er enig!". Ganske koolt.
Turen heimattover. Ikkje så bråkete som på turen nedover, men denne gongen hadde vi problemet med at Ellie, bokstaveleg talt måtte på do HEILE TIDA. Altså. Vi stoppa, slik at ho kunne få gå på do - etter ein sytete halvtime, og 20 minutt seinare var det absolutt krise igjen. Men ellers heilt greit!
Kom heim igjen rundt 11 på kvelden, med 3 9-vekers testar ventande på skulen. Uha.
Og no er det måndag igjen. Du og du.

Gratis dataklemmar til alle!

Xave og ein Frosties-hatt eg lagde til han. Haha, kreativ ikkje sant? :p

Er det nokon som kan å holde kameraet i ro elleeeer?

Kennedy got shot! :o

Homecoming Week på Lincoln High

2008-10-04T16:01:00.000-07:00

OKIES.
No skriv eg berre rett og slett for kvar ein dag som går. Eg vil nødig gløyme noko, og late mine kjære lesarar gå glipp av noko som helst.

MÅNDAG
Så. Denne veka er homecoming, så måndag til fredag er spirit-week. Det vil seie at vi har ulike dagar. I dag var det pajamaday, ein favoritt av meg, må seiast. Heile dagen i teskjorte, slippers og pyjamasbukse er toppers. Avisa var her og tok bilete av maidene utanfor skulen. Jepp. Og HUFF. Så. Sidan eg har prata nok om homecoming så tenkte eg at eg skulle prate litt til. For eg må jo sjå bra ut på sjølve kvelden, så eg tok å kjøpte med sjølvbruningstuff. Berre sånn serviettar som blir litt brunare for kvar gong eg tek det på. UANSETT. Eg tek bodylotion på under slik at det skal bli ein jamnare brunfarge. Leggane, låra ect ser veldig bra ut hittil, men gjett kven som gløymde å ta på bodylotion på rista? Jo, det var Ingrid sjølv. Gjett om føtene mine er oransje for ein tusing eller to! Haha. Og det vises skikkelig godt. Bra eg har ein lang kjole og eg skal ha slippersar under.
Så. Eg, Megan, Jesse (Chambliss), Mike og Debbie for til Fay-town for å kjøpe ting til flåta. Som kjem til å bli så dårlig (kvar grade lagar ei flåte kvar til paraden, med eit tema. I år er det film.). Vårt tema er «a dark knight for the elks». For det er laget vi spelar mot (homecomingkampen) og dark knight er en film og blablabla. Uansett. Jaja. Det var iallefall artigt. Så for vi til MacDonalds (Yes, yes, i veit i kjem te å bli totally overvektig!), kjøpte mat. Og heim. Så her er eg no.

TYSDAG
Carrieer-day på skulen! Min plan A for ei karriere er sjølvsagt å gifte meg med Prins Harry eller Prins William. Eller få Håkon Magnus til å ditche Mette-Marit og ta til takke med han i staden. Men. Eg bestemte meg for plan B, ikkje like bra som plan A såklart, som er å bli lærar. Problemet er dessverre at (dei fleste) lærarar ikkje kler seg ut på jobb. Men brillene kom på, pluss ei skjorte, med ein penn i skjortelomma. Følte at det var på sin plass. Så ja. Heile dagen gjekk eg rundt og såg ganske lite, ettersom brillene mine blei kjøpt i niende klasse, og synet mitt er no nede på -2,25, i motsetning til når brillene blei kjøpt, då dei var på -1,25. HANDICAPPA med andre ord.
Etter skulen for eg, Mike, Debbie, Ariel, Megan og Ana til ein eller anna plass og bygde ei flåte for homecomingparaden. Ikkje at vi kom så langt, men hittil ser den ikkje så verst ut.

ONSDAG – crazy day
OKAI. La meg heilt frisk og fin, våkna med følelsen av at nokon hadde kome å hosta over fjeset mitt mens eg sov. FORKJØLA, HURRA!
I går spurte Ms. Stumba om utvekslingselevane ville snakke om heimlanda sine til the key club (klubb beståande av meste gamle folk som fiksar ting som har med byen og gjere). Så det gjorde vi. Mr.Asp, Ms. Stumba, eg, Nikki, Sarah og Zac inn i ein bil, og ned til squaren. Og Ms. Stumba og Mr.Asp er ikkje akkurat tynne for å seie det sånn! Og derfor kledde eg meg ikkje ut for crazy day. Men når eg kom på skulen bestemte eg og Cassandra oss for at eg burde ha gjort det. So there you go, eg vrengte geneseren min, tok eit skjørt oppå buksa- og vips: crazy, crazy
Når skuledagen var over, for eg, Megan og tanta til Megan (veldig kul dame!) til town for å fikse neglane våre til homecoming. Smart som eg var valgte eg ein fin perle-farga neglelakk som matcha kjolen. Då eg blei ferdig virka det som eg kunne glidd rett inn i ein Star-Trek episode eller noko slikt. Uha. MEN, eg fjernar ikkje dei enda, trossalt betalt 25 dollar for det her, så dei forblir på til laurdags morgon er over. Rett over gata, fann vi ein tanning-salong. Oh yes. Inn for vi, såg ein ti minutt lang film om korleis det gjerast, og blei brune! Mitt problem då, var at eg skulle holde pusten mens dei spraya det på. Dessverre, var det det eg gløymde av, og enda opp med å puste inn masse bruningsgreier. UHA. Ingen god smak, nei.
Og så (ja, eg veit. Begivenhetsrik dag!) for vi vidare til Cane Hill, til Megans tante sitt hus. Og lagde skilt for bilen vår til paraden. Og så, endeleg heim.

TORSDAG
I dag så var det movie character day på skulen, og ja, eg kledde meg ut som ingen ringare enn Harry Potter himself. Eg teikna på briller og eit arr i panna, drog på skjorts og skjorte, og tok med ein kvist frå hagen i lomma. Om skal seie det sjølv, eg såg ganske skarp ut der ja! HEHE.
Og eg har hatt ein FABOLOUS dag! Alt har berre vore herleg. Godt humør, rett og slett. Kjemilæraren begynte å snakke om noko styr og kom inn på at han fekk ein telefon gong frå ein som spurte; ''is your refirdgerating running? You better go catch it!». Dumt som det er, eg hadde aldri høyrd den vitsen før. Og du veit, tørr humor, prompehumor, pervers humor, katrine/ingridhumor, humor – min type humor. Har flira mykje i dag! Er bra! Heile 7^th hour, var beta-folka ute i senior retreaten og spelte volleyball og vasa omkring. I 7^th hour får vi gratis popsicals også. Positivt!
Så heim – relax – sleep. AH – DAILIG DAG.

FREDAAAAAG – homecoming!
Jepp. Dagen er endeleg komen.
Stod opp og for på skulen. Innom Ms.Morris' rom for å hente Senior Maids-band og så til timen. Var Jepoardy i amerikansk historie, mitt lag knuste dei andre. Seffern. Haha. Tredje time kom, og vi satt der berre egentlig, for Ms. Morris var avstad å fiksa homecominggreier. 6.time kom endeleg og alle gjekk ut og gjorde seg klar for paraden. Bakerst var alle maidene, i kvar sin cabrolét, klar til å vinke til folkemassen. Toget gjekk, ned til squaren og oppatt til pep-rally. Dei ropte opp namna våre, cheerleaderan hadde ein slags dans, dansegruppa hadde ein dans, korpset spelte og marsjerte, dei kåra beste flåte (freshmen) og maidene kunne sjekke ut tidleg.
Eg for direkte til «the kut above» for å få fiksa håret, tilbake, pizza, sminke, kjole, opp til bana -klar til seremoni. Alle sammen såg kjempefine ut! Mange fine kjola, både poofy og rett-ned kjola. Mkai. Deretter stilte alle sammen seg opp i rekkefølgje på sørenden av bana, og venta på eksorten. Dei kom endeleg, alle sammen hadde skinna seg for anledninga (ikkje for å vere dum, men på grunn av Keith, ein gut som fekk blodkreft og brukte egentlig å vere på fotballaget.). Så byrja dei å lese opp namna våre. Eg var sist. «Senior Maid, Ingrid Wold, daughter of Halvard Wold, and Mildrid «Babbleshtad» (greide ikkje heilt den..) Wold, eskorted by her hostdad Derek Kapity and footballplayer Dillon Foshe.» *klapklapklap* «And your Homecoming Queen of 2008 is Randi Reed!». Randi fekk krone, kyss på kinnet av kapteinane, ein signert ball og blomster. Alle senior maidene fekk også krone (HURRAAA!). «okey, you have 5 minutes to take all the pictures you want!» - biletetaking. Så forflytta alle seg bort til sørenden igjen, til homecoming court-scena, for å ta bilde med fotografar og avisa. Og av oss sjølve såklart. Etter ei stund byrja kampen, blei litt kjølig, så eg stakk heim etter 10 minutt av kampen. Og ja. Vi tapte.
Okeeei. Så for eg, Meg og mamman til Meg og henta Dusty. Og så la vi oss og sov godt alle saman.

langt langt inlegg. i knowS.

Dataklem til alle!

crosage for kvelden!

poserar!

movie character-day på skulen. Eg er Harry Potter, Meg er Tina Fay som imiterar Palin. (På ryggen hennar står det "I can see Russia from my house!" - eit sitat frå Palin, hennar svar på utenrikserfaing i eit intervju)

Randi Reed og meg. Randi vart homecoming queen.

Alle maidene, frå freshmen til seniors.

Meg og mine herlige vertssøsken!

DONE! :D

Meg og whatshername. ho visste i allefall mitt. haha!

Meg og Candice. med mord i blikket.haha!

Meg og Carly

Meg og Mary

Meg

På skulen, samme dag

Klar for parade, allright!

Eg og Megan

OMG. Are u cereal?

2008-09-28T17:16:00.000-07:00

Sundag igjen, kjære vener. Veka over – tid for bloggings.
Sist helg først da.
Fredag var eg i bursdagsselskap. Kenny blei 19, feira med brask og bram midt utpå eit jorde atmed Lincoln Lake. Det var artigt. Laurdag for eg og Megan til Faytown for å handle kjole til homecoming. Fine kjolar. Dyre kjolar! Søndag var eg på garden til Trey og hengte med han og familien hans. Og eg var på frisøren. Håret er no lysare, lysare.

Veka.
Mange gratulasjonar. Homecomingstyret viste seg å vere ein big deal her borte! Men ja, eg er rett og slett excited for å bli maid. Vi hadde ein test i Amerikansk historie, eg fekk 86 trur eg. Ikkje så gale det. Så fekk eg invitasjon frå Miss Choate til å søke på ein workshop i Disney World for artsy kids. Det kan bli artig. Vis eg søkjer! :)

Og så! Er det ein norsk utvekslingselev i Praire Grove, berre 10 minutt herifrå! HURRA! Ein sjanse til å snakke norsk. Endeleg. Kvar gong eg har ringt heim og høyrd meg sjølv snakke har eg rett og slett høyrd heilt r-tarded ut! Redd norsken min forsvinn her, litt om litt. Kjem tilbake med tjukke R-ar og nasal dialekt. Uha. Ålesund neste med desse lydane.

Og så har eg mjølka 80 kyr! Og køyrd 4hjuling i helga.

HELG

Ein ven av meg syns det var forferdelig at eg ikkje hadde ein mellomnamn, og at han følte seg snytt på mine vegne. : «I'm so sorry.» «You're sorry?» «Yeah, you are deprived of a middle name. That's depressing for me.It's like, if I were never given hair. Would be sad.». Så han lagde rett og slett eit mellomnamn til meg. Etter ei liste eg fekk med namn og velje mellom, blei det tilslutt «Ingrid Lanelle Wold».

Søndag var eg med Nana's og i kyrkja. Laurdag gjekk til vasking og klesvask!

Okei. Så ser at blogginga mi er blitt litt slapp, og språket litt slurvete, men det blir betre neste veke! Då blir det MANGE bilete og mykje skriveri! I promise.

Og BEST WISHES til Eirik og Julie som tied the knot i helga!! Gratulerer! :) Og til bestemor som hadde bursdag.

Klem til alle.

Sa du homecoming?

2008-09-22T18:21:00.000-07:00

Ja. Det var nett det eg sa.

Først litt bakgrunninformasjon om homecoming, slik at du veit kva eg snakkar om.

Homecoming – ein seremoni i forbindelse med footballaget og basketballaget (det er 2 homecomingseremoniar, ein i forbindelse med kvar sport.). Alle i det trinnet du befinn deg i kjem inn i eit utvalt klasserom og stemmer fram eit visst antal jenter som blir ''maids''. Freshmenklassen har 2 maid, sophmore har 3, junior har 4 og senior har 5 maids som blir stemt fram. Nokre jenter likar å reklamere for seg sjølv, type «vote for me for homecoming!!!», (såklart er det ingen som stemmer på desse. Uff, så tragisk. ). Uansett. Namna på desse jentene blir så ropt ut over intercomen i 7^th hour, slik at dei veit kven dei er! Og her er det ingen kjære mor. Kvar jente som blir valt, må ut på tokt å kjøpe ein dyr kjole (ja, dei er dyre alle saman), gjerne i askepottstyle i følge mange. Dei får så velge seg ein eksorte frå footballaget, så betale ein viss sum for enten ei teskjorte eller eit band (sånn som dei har i miss world). Så kjem den kampen som er homecoming. Fredag. Alle maids må gå likt kledd, tradisjonelt i blått skjørt og den tskjorta du har fått. (vi har band over matchende raude teskjorter i staden). Maids er unskyldt til å sjekke seg tidleg ut for å få ordne håret sitt ect. Så kjem kampen. Før kampen blir maidene eskortert ut på bana med eksorten og faren deira og tilbake. Yearbookfolka tek såklart mange bilete av deg! Så kårar dei ei homecoming queen. Det kan bli kven som helst av dei som er senior maids. Footballspelarane stemmer over kven dei vil skal bli homecoming queen, og dei ropar tilslutt opp kven det er som har fått tittelen, eit stort bilete i yearbooka pluss heider og ære og blablabla. Deretter, må alle maidsa sitje pent og pynteleg på ei eiga tribune og sjå på kampen, minst ¾ av den. Fredag kveld er det så dags for ein dans, homecoming queen og maids kan ta av seg kjolar og stas og ha det like kjekt, i vanlege klede.
Dag to. Paraden. 2 og 2 homecomingmaids leier ein fancy cabrolet, og sitt bakpå den (i kjolen!) og held ein plakat der det står kva klasse du er i og namn. Bilen køyrer igjennom byen i paraden, i vårt tilfelle i eple-festivalen, som byen er kjend for.
Dette er football homecoming. Det er også basketballhomecoming. Det er allmennt kjent at jentene som blir stemt fram for basketballhomecoming er leftovers frå football. Hah!
Så uansett. Interessant som det var, blei eg faktisk stemt fram som homecoming maid. Så eg har vore ute å kjøpt ein nydla kjole, valt min eskorte og er klar for min dag i spotlighten.

(over: Trey og meg!)

Kjære kyrkjefolk.

2008-09-14T07:10:00.000-07:00

Nok ei oppdatering fra usa er komen inn i di stove, gjennom verdsveven.

Kva er det Ingrid har gjort på denne veka, mon tru?
Kunngjeringane er klare, her kjem dei, dag for dag, sidan sist fredag.

Fredag

Denne dagen hadde eg egentleg sett av til å fare å sjå «the game» med vener, då eg brått fann ut at mi kjære vertsmor hadde planlagt ein middag med ein annan familie som óg huste ein utvekslar. Eg må innrømme det at eg vart litt skuffa først, fordømmande som eg var, det høyrdes egentleg ut som ein relativt kjedlig måte å tilbringe kvelden på.
Vi kom fram, denne familien bur 15 minutt herifrå, i ein by som heiter Praire Grove. Dei bur i eit svært, mursteinsdekt hus i eit enormt nabolag med fleire likhetstrekk med Wisteria Lane. Der møtte eg altså ein med-europear, Pascaline, frå Frankrike. Ho var ei særs kjekk jente, og ho sa eg hadde ein dugeleg fransk aksent når eg prøvde fransken min på ho. Mange takk til Svein Foss.

Laurdag
Eg skulle egentleg fare på kjøpesenteret med Megan og Bryce, men det var enno litt uklart. Eg sendte dei ein email på verdsvevens senter, Facebook, men ingen av dei var pålogga då eg skreiv det elektroniske brevet, så eg gjekk utifrå at dei hadde fore sidan dei ikkje hadde nokon måte å få tak i meg på. Merk: eg hadde mest ikkje handla noko som helst dei siste 5 vekene, så eg var praktisk talt uttørka, og ein smule bekymra for at eg ikkje skulle komme meg til «the mall» for å slukke handletørsten. I samme augenblink ringte min franske ven, med akkurat same problem. Av garde gjekk det 45 minutt etterpå, med kurs for kjøpesenteret.
3 timar og et par tusen kroner etterpå var begge to slitne av tunge bæreposar og hardt, flislagt golv. Lisa, verstmora til Pascaline, kom å henta oss og vi for rett bort til bassenget for å jobbe på brunfargen.
Når eg kom heim, viste det seg at dei hadde ringt likevel, og Joy foreslo at eg sendte ein mail til dei og forklarte meg, for Bryce høyrdes rett og slett litt forvirra og lei seg ut. I same augenblink banka det på døra og der sto Bryce og Megan, med «hey, Ingrid, what's up with you ditching us? Haha». Dei kom med det fine forslaget om film og overnatting, og eg lot meg ikkje spørje to gongar før eg sa ja. Etter eit par timar med «snakes on a plane» som var, ikkje så veldig overraskane, ein sinnsjukt fattig film, for Bryce heim, og eg og Megan vart sittandes å prate med lillebroren hennar, og kompisen hans. Temaet var at alle var svoltne, og det enda i at alle køyrde ein halvtime til Fayetteville for ein tur til Dennis for kakao og omelettar.

Sundag
Eg overnatta med Megan, så eg slapp både katolsk kyrkje og ein høglytt ettermiddag med Nana. (ikkje at det er in uting, men etterkvart som eg bur her sett eg meir og meir pris på stillhet). Tida var rett og slett inne for å ta seg ein lang powernap og slappe av.

Mandag-torsdag
Læraren min i Amerikansk Government elskar å gje oss rikeleg med lekser, så mest heile mandagen gjekk med på å lese og notere. Det same går for tysdag og torsdag. Onsdag hadde eg ikkje lekser i det heile tatt, og tok meg i staden ein lang gåtur, der eg på halvvegen møtte på ein ven, som overbeviste meg om at ein tur til leikeplassen var mykje betre. Torsdag kom eg heim, og eg ser Joy slite med å finne ut kva ho skal lage til middag. Ridderleg og behjelpsom som eg er kjend for å vere, tilbydde eg mi hjelp og lagde middag. Eg bestemte meg for fiskegrateng. Det viste seg at vi verken hadde fisk eller makaroni, så det blei kyllinggrateng i staden. Med oppdelt spaghetti, kylling, kvit saus, karri, grønnsaksblanding og sånne smular som er på toppen. Smaken var .. eh.. annanleis, men det gjekk an å ete det likevel.

Fredag
Endeleg helg. Derek for på camping med broren sin, og eg og Joy satt heime og såg sesongavslutninga av House, Monk og Psych (som forresten er tidenes beste serie, og alle som vil skal få sjå når eg kjem heim, for eg skal, ja, kjøpe alle sesongane på dvd.).

Laurdag

Som kjem frå ordet laugardag, som betyr badedag. Hos oss var det vaskedag. Oppgåver blei fordelt og alle vaska eitt rom pluss sitt eige.
Seinare på dagen for eg og Abby ut i regnet til ein meksikansk restaurant i Faytown for å ete. Og det var kjekt. Den subtropiske stormen, Ike (subtropisk storm = mykje regn, mykje regn) herja Arkansas, og det var vatn overalt. I titida var det meldt at det skulle komme vind opptil 80 mph (=130 (?) km/t), så vi for heim før vinden kom.

I dag er det sundag igjen, og i dag står pizza og vener på programmet.

takk for i dag!

1002 fantastiske facts! yeeeeeeeeeah.

2008-09-07T13:03:00.000-07:00

Hei alle saman, her er eg igjen, denne gongen med nokre spanande facts om livet, byen og alt anna!

Visste du at...

- Lincoln er ein by med 1805 innbyggjarar?
- Lincoln har så mykje som 5 kyrkjer of velgje mellom?
- Vi faktisk blei påvirka av orkanen Gustav? (Berre i form av regn då.)
- At både fotball- og basketballaget til skulen berre har vunne 1 kamp på tre år?
- At andre skular kjenner Lincoln som Stinkin Lincoln.
- haha :D
- At skulen min både har ei dansegruppe og cheerleadarar?
- Eg har kjøpt meg mobiltelefon, og den er den styggaste saken på jordas overflate?
- Eg hadde min første tur til kjøpesenteret på laurdag?
- At eg er vorte kjend med ei fransk jente?
- At eg var på ein sleep-over i går?
- At Lincoln og blir kalla apple-town og at eg bur i ein del som heiter South Park?
- At eg er verte ein meister med vaskemaskina?
- Og tørketrommelen? Ja. Kleda mine er reine og fluffye som aldri før.
- At eg er blitt biten av ein edderkopp, og handa mi er skikkelig opphovna?
- At folk på skulen min kler seg i enorme boots, skjorter og har gylne beltespenner med inngravert navn, og kor dei kjem frå?
- At det beste argumentet nokon sinne er å vere utanlands: "hey, stop blaming the foreign exchange student!", "you're just saying that because I'm Norwegian!", "Man, that's discrimminating!". ?
- At nedsuserknappen på doa her er umogleg å finne.
- At lillebroren min som før kalte med "that thing" no har gått over til "ingning" og elskar å gje meg klemmar?
- At søstra til host-faren min har ein hund som heiter Pig og han er døv?
- At Adolf Hitler hadde 3 testiklar?
- At eg enda ikkje klarer å skru på TVen?
- At eg også har teke nye bilete denne veka! HURRA!

Labor Day Week-end

2008-09-01T08:31:00.001-07:00

Denne veka har det skjedd mykje spanande. Eg hadde ein test i amerikansk historie (som eg fekk 100% på, yesyes!), eg hadde ein test i Algebra og, denne gjekk det ikkje så bra med. Menmen!

Fredag var det dans på «the square» i byen, i regi av cheerleaderane. Den kom i type fjortissdiskotek på ungdomsskulen, men heile skulen slo seg laus på dansegolvet. Bokstaveleg talt, dei har ein eller anna sang som alle kan dansen til her, og det vart show med sånn 30 personar i samkøyrd dansing og klapping. Eg kunne såklart ikkje dansen, og blei ikkje med, og fekk eit sjokkert blikk frå Clint (Ja, som i Eastwood. Haha) ; «you don't know this dance?!». Det var hilarious.

(kvar seinor får male på sin eigen murstein, i artklasserommet)

Laurdag var resten av familien tidleg opp og for til wal-mart. Eg fekk sove lenge, og hadde meg ein god slaskedag heime. I firetida for eg ut med ein ven på minigolf og på drive-in movie. Det var ein kjekk kveld!

Søndag var vi først til katolsk gudsteneste. Like spanande kvar gong. Etterpå for vi til ein park og spiste lunch, før vi for til Granny's. Granny's er Dereks bestemor, som bur 1,5 time unna. Ei morosam dame som har kome fram til at ho er gamal no, og finn det like greitt og sei akkurat kva ho meinar. Av det, kom det fram at ho ser ganske negativt på fleire ting. Hehe, men artig å høyre på var det.

Når vi kom heim åt vi middag, og eg byrja på leksene i american government. Som var å lage ein plakat om deg sjølv; kven er du som ein amerikansk statsborgar? Var egentlig ganske morosamt, eg satt i fleire timar og klipte og limte masse styr. Ein av tinga vi måtte få med, var kor vi kom frå, og sidan eg ikkje kan kome på nokon utanlandske slektingar, måtte eg nesten berre godta at eg var ein ekte viking, så eg teikna eit skip og ein vikinghjelm. :D

I dag er det søndag, Joy og borna er å vaskar kirka, mens eg og Derek er her heime og slaskar oss. Når dei kjem heim er det først skule (dei har skule heime), og så skal vi køyre til the clothesline faire og vase rundt mellom boder med ulikt handtverk. Eg kunne godt sei kvar hen det var, men eg er heilt disorientert her. Ikkje veit eg veien til Fayetteville, heller ikkje te supermarknaden. Den einaste plassen eg greier å kom meg heil til er til skulen. Berre fordi at eg først veit at eg skal snu til venstre og over vegen, og då kjem eg til squaren, og derifrå er det mala ulvespor på vegen opp til skulen. Då er det berre å følgje dei. Veldig praktisk.

Diverse kjekke folks fra skulen!

Schoolen.

2008-08-22T15:13:00.000-07:00

Eg er no ferdig med mi første veke på Lincoln High School, og så klart er eg klar med ei oppdatering for de nyfikne blogglesarar!

Det heile starta på mandags morgon med American History. Der har eg fått ein lærar, Mr. Williams, ein riktig så artig kar! Kan mykje om historie, og har ganske kjekke timar. Han har som tradisjon å gjeve alle elevane sine kallenamn før dei sluttar på skulen, og eg er allereie blitt døpt som Miss Norway, eller berre Norway. "And you, Norway, what do you think?". Timane er, som sagt, interessante. I dag til dømes, diskuterte vi om vi var meir konservative enn liberale, og hadde ein diskusjon om dødsstraff.

Andre time har eg Art og tredje time har eg Civics (American government). Fjerde time er det verste. Da har eg word processing. Og kvifor er det verst? Jo, eg kan som eit døme fortelje kva vi gjorde den første timen. Vi logga på, vi opna eit word-dokument, vi åpna eit powerpoint-dokument, vi lukka word-dokumentet, vi lukka powerpoint-dokumentet og vi logga av. Det var timens aktivitet for 46 minutt. Hurra.

Når femte time kjem rullande på er det tid for Algebra 2. Matta er relativt grei, men alt har rare namn på amerikansk, som gjer det litt verre å forstå. Men det funkar det og! Etter matte er det lunsj, etter lunsj kjem 6.time med Engelsk 12. Det er ein heilt grei time egentlig. Ms. Bell, læraren er ganske kul. Lav dame, men ganske stor. Det er ut som at alt fett ho et legg seg på overarmane, og derfor ser det ut som ho har to fyrstikker som underarmar som stikk ut av ein potetsekk. I dag, kom ikkje ho til timen så vi leikte Marc O'Polo (eller er det marco polo?) i ein heil time.

Så kjem 7th hour, populært kalla wolf-hour. Då gjer vi litt av kvart, første dagen var å lære namn og alt mogleg sånt, og så gjekk vi igjennom diverse reglar og sånt. Men etter to veker skal Wolf hour bli brukt til noko anna. Huskar ikkje heilt kva det var.
8th hour: Kjemi.

I kveld er det dags for "the game", altså amerikansk football. Laget på skulen heiter the wolves, og det har vore fullt av footballspelarar på skulen som vandrar rundt i footballskjortene sine, og matchende cheerleaders med dei små skjørta sine. Jaja.
(Og cheerleaders er ikkje akkurat som ein skulle tru! Dei fleste av dei er ikkje så teite som først forventa, og heller ikkje av dei mest populære på denne skulen. Sådet)

I morgon skal eg på pool party, søndag til katolsk gudsteneste og deretter til Nana's for å ete pizza og spille kort. :D

Jaja, karar

2008-08-16T20:55:00.000-07:00

Ajaj!

Her var det jammen varmt! Og fuktig!

Temperaturen ligg på rundt 25-30 grader celsius no om sommaren, og då er dei heldige! Altså, heldige i den forstand at litt «kjølig» er ein positiv ting. Lufta er fuktig som berre det, og grashopparar og andre eklingar syng om kveldane som det skulle vor i Spania. Og så har dei edderkoppar her. Berre to typar som er farlige, men dei kan du lett som det er finne i buksene dine, og dei bit deg. Eg har allereie fått to bitt på leggen som er hovna opp til en størrelse av ein gjennomsnittlig norsk bolle. Men det er ikkje blitt noko særleg allergisk reaksjon (enda), så det går bra!

Huset eg bur i er som nesten alle andre hus her i denne byen. Det er ikkje så veldig stort, men flesteparten her brukar mesteparten av tida si utandørs, iallefall om sommaren. Eg har fått mitt eige rom, med eit stort veggmaleri, dobbelseng og ein TV, og eit stort skap. Det er ganske flott.

Familien er kjempegreie folk! Eg har to yngre «søstre», Ellie på 7 og Sarah på 10, og ein bror, Xavier på 2 år. «nana» og «pepe», bestemor og bestefar bur like rundt hjørnet. Pepe er ein kar med stor mage, blå selebukse og stort kvitt skjegg, og kan rett og slett minne om ein slags nisse. Nana er ei kjempekoslig, og ironisk, festlig dame på 72 (vi feira akkurat bursdagen hennar!)! Mor her er heimeverande og far jobbbar for «the cable company».

Ellie og Sarah likar å ha ei eldre syster godt. Antageligvis meir enn eg kan sei eg likar å ha yngre søstre. Dei likar veldig godt å leike med sminke, hjelpe til å rydde i undertøyskuffa, gjøyme seg i skittentøyskorga mi under gjøym og leit, og dra meg med ut til den stinkende (og enorme) hunden deira Titan. Eller teiten, som eg berre kallar han.

Men så klart er dei veldig søte da, og vi gjer mykje kjekt i lag. :)

Xave er ein liten trall på 2 år, som er overbevist om at han er ein karate-kid som også fungerar som vaktmeister. Han lagar høge lydar og karategrep mens han valsar rundt om kring i huset. Ein annan ting han og likar veldig godt er å leike med støvsugaren. Sette saman delar, late som han støvsugar, dra den rundt om kring er veldig kjekt. Og lei seg blir han når nokon tek den frå han.

Ellers er såklart absolutt alt frityrstekt og dekt med feitt. Du kan til og med få frityrstekte bananar og ikkje minst frityrstekt is. ÆSJ. Omtrent alle som kan køyre køyrer ein van eller ein pick-up truck. Og eg bur tydeligvis i ein by. Som ser ut som eit byggefelt. Med veldig mykje ubrukt plass. Ja, relativt øde. Ikkje at det er ei stor forandring eller noko då, HØHØ.

Og her er alt billig. Eg kjøpte meg ein ganske nice shorts til 10 dollar, og det var full pris. Altså 50 kr. Kjempekult.

Skulen byrjar på måndag! Eg går på ein ganske liten skule, med ca 300 elevar. Eg har mitt eige «locker» og alle lærarane på skulen (som eg har møtt) er kjempehyggelege og greie! Eg har fått omvisning to gongar, og fått helse på både foreldre, lærarar og elevar. Og veit du kva? EG ER EIN SENIOR. Og det er sååå kult. Dei får dei beste seta i audotoriumet, først i lunchkøa og mykje anna kule greier. Vi har tilogmed vår eigen gang med skap skilt vekk frå andre elevar slik at vi slepp å menge oss med yngre elevar. Haha :D

Og det var deeet.:)

Reiseruta?

2008-08-10T06:48:00.001-07:00

I morgon går flyet frå Vigra i åttetida
På tysdag skal eg møte på Gardermoen 05.50
Så går det vidare til Heathtrow.
Til Chicago.
Frå Chicago til Fayetteville.
Og frå Fayetteville med bil til Lincoln, AR!

Hallo, då. Eg reiser faktisk i morgon, då, liksom.

2008-08-10T06:28:00.000-07:00

Jaja, karar.

No er tida inne for at eg om sider skal pakke sakene mine og dra min kos. Riktig nok har eg ikkje pakka heilt endå, men mamma driv heile tida å masar, så eg har vel egentlig berre gjeve utrykk for at ja, eg er komen godt i gang med pakkinga.

Men,men.
STS har tidlegare i år og i fjor sendt meg shitloads, som dei så fint seier det på amerikansk, med informasjon og neongule effekter som eg skal lese og klistre på sekken og mykje sånt. Dei neongule effektene kan eg forsåvidt overleve, sjølv om dei er skikkeleg ballstygge, det er all informasjonen eg ikkje orkar. Mamma har så klart lese igjennom alt saman 50 gongar og kan det meste utanat. Derfor har ho også alltids ei eller anna fæl opplysning til meg, som nei, ikkje har tatt meg bryet med å lese noko som helst. For ei veke sidan, omlag, fekk eg denna faktasetninga slengt i trynet: "Ingrid, det står at det vanleg for jenter å bruke heil badedrakt når dei symjer!". Eg har no vel ikkje badedrakt! Faktisk, trur eg eit fåtall av jenter under 30 år har ei badedrakt, som dei brukar untatt når dei er i symjehallen! Amerika virkar meir og meir rart for meg. Dessutan. Så har dei slett ikkje mobiltelefonar med SIM-kort inni! Og ikkje er dei van med å sende SMS heller. Eg har fått sitert, av kjende som óg har teke eit år i USA; "WOOW, do you have a SIM-card phoooone?! Can I see?". Nei, dei får signalar frå noko mystiske tårn.

Oja, stemmer. Tema var jo at eg reiser i morgon.
Emm. Hittil den siste veka, har eg ikkje felle så mykje som ei tåre over at eg reiser. Men i morgon, då mistenkar eg eit hav av snørr og tårar. Det blir ikkje eit pent syn.
Men. Når eg har kome meg på flyet, så trur eg at eg vil innsjå at alternativet er eit skrekkeleg keisamt år i Noreg, og at eg har valt rett!
Hittil har eg ikkje tenke så mykje på det. Eg berre tek dagane som dei kjem, og så går egentlig året ganske raskt tenkjer eg!

Men så, har eg bestemt meg for at eg skal overbevise heile mitt amerikanske nettverk om at det finst både isbjørnar, pingvinar og 2 m snøv heile året i Noreg.

Jaja, tenkte eg måtte ha meg litt Noreg-gåver til familien min, så eg for til Moa for å kjøpe litt ting. Det eg fann ut eg ville kjøpe: Ein ostehøvel, mjølkesjokolade, Noreg-kalender og ein kortstokk med motiv frå Noreg.
Men. Mamma var også med, og ho syntes dette tydeligvis var flotters å kunne kjøpe gåver til familien! Ho insisterte på å ta med; Ein CD med Grieg, ei bok om Møre og Romsdal, ei bok+dvd med musikk om Noreg og Karius og Baktus på engelsk.
Føler eg tar med meg alt for mykje no. Det er egentleg litt flaut.

No gjer eg meg.

Før avreise

2008-07-09T12:39:00.000-07:00

Nå, i skrivende stund, er det ca 1 mnd før avreise til Arkansas, USA. Det er litt spooky.
Men i allefall fant jeg ut at jeg skulle lage meg en USA-blogg, slik at den som vil kan overvåke handlingene jeg foretar meg over dammen. Jaja. Jeg har forsåvidt ikke reist helt enda, men jeg tenkte bloggen ville bli mer fullstendig om den inneholdt noe om det jeg gjorde før avreise. Dessuten kjeder jeg meg nå.

Så. For et par måneder siden fikk jeg altså vertsfamilie. Vi har mailet litt frem og tilbake, og jeg har stort sett kommet fram til at de er en kjekk familie. Er visst litt italienske (på den måten at; "Yeah, yeah, my grandfather was Italian, so yeah, I'm Italian"). Jadda. De har altså 3 små barn, ett på 3, ett på 6 og ett på 9 om jeg ikke husker helt feil. Og for litt siden fikk jeg mail om at de venter en fjerde. Så dette blir forandring må du tro! Her har jeg sittet i Norge med to eldre brødre, og jeg selv har fått lov til å være den lille irriterende jenta, men nå blir det andre boller! Håper for Guds skyld jeg slipper å skifte bleier. Grøss. Men uheldigvis, tipper jeg at jeg sannsyneligvis kommer til å måtte det. Æsja.

La ut noen bilder av både barna og foreldrene, men i følge min personlige data og it-spesialist;
"du ska faktisk ha godkjennelse av personen på bildet for å legge ut på internett, så sant personen ikkje he blitt offentlig eksponert fra før"
Så det. Dere får heller spør meg på msn, så kan jeg vise bildene der :)

Men hallo! Ingenting negativt egentlig! Jeg gleder meg syyyyyykt!

Okay, bring on the emotions.
Følelser jeg har vedrørende avreise til USA, være borte i 10 mnd, og få en ny familie ect:
Jeg er:
Spent, nervøs, redd, glad, skjelven, excited, usikker.
Men mest av alt gleder jeg meg!
Det kommer til å bli ETT SYKT år :D

Og seeeelføøølgelig, nå som jeg skal til å reise, føler jeg meg mer knyttet enn ever til mine beste venner. Jeg prøver å unngå å tenke så mye på hvordan det blir å forlate alle sammen, og det eneste som kommer av det er at vi er mer og mer sammen enn før, hvilket fører til enda sterkere bånd. Det er siick. Og det blir trist å reise fra alle sammen! Flyplassen kommer til å bli et helvette av tårer og snørr for å si det slik, og jeg er, for å være helt ærlig, ikke helt hvor jeg skal gjøre av meg.

I sommer da, heldigvis, fikk jeg ikke sommerjobb, og jeg bruker mesteparten av dagene til å slaske meg, sove lenge, sole meg, være med venner og bare chille. Og det er nice.

Og så skal jeg bo i:
Lincoln, AR
(en relativt liten by 1 times kjøretur fra en større by; Fayetteville)